Monthly Archives: mei 2018

  • 1

Foutje!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Woensdag 30 mei. Vandaag ga ik op zoek naar de heerlijke Blaufränkische wijn. Hiervoor moet ik richting Burgenland. Het is gelukkig de juiste kant op richting Wenen.

Ik begin met een lange rit richting het oosten. Op zich mooi, maar niet heel afwisselend. Hoogtepuntje is Burg Strechau.

Als ik Burgenland in rijd, krijg ik een beetje een Oostblok gevoel. Niet gek, daar het praktisch tegen Hongarije aanligt. Sterker nog, ik pak een verkeerde afslag en rij zo Hongarije binnen. Na een u-turn om de grenspost vlam ik zo Oostenrijk weer in.

Na wat ronddolen en voor een hoop gesloten weinguts gestaan te hebben, stuit ik op Paul Keischbaum. Een mooie winkel, lekkere wijn en leuke verkoopster. Ik proef het één en ander en neem drie flesjes mee voor thuis. Missie geslaagd! Op naar Wenen.

Tegen half vijf arriveer ik op de camping. Deze ligt aan de Nieuwe Donau, wat later een verzamelplaats van muggen blijkt te zijn. Ik zet mijn grote tent op en pak de kleine weer in.

Als de tent staat besluit ik dat er energie uit moet. Ik stap op de fiets met het idee naar het centrum te gaan. Het wordt een rondje om Donau Insel. Ruim 40 kilometer met 30 km/u. Dat is toch doortrappen.

Na dit intermezzo is het etenstijd en vermaak ik me met, maar vooral om, de campinggasten.


  • 0

Lafjes fietsen

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Dinsdag 29 mei. Een rustig dagje vandaag. Na wat uitslapen is het tijd voor mijn fietstocht. Het wordt een laf rondje naar de Pillersee.

De tocht begint een stukje langs de Zellersee, maar al gauw sla ik rechtsaf richting Maishofen. Direct als ik dat die zie ik een slot. Ik maak even een foto en een praatje met een Duitser die een oud radio’tje om zijn stuur gebonden heeft. Zo kan het dus ook!

De route vervolgt zich met een lange afdaling. Eigenlijk een kleine 40 kilometer afdaling. Heerlijk, ik fiets ontspannend richting Lofer. Dit is het laagste stukje van de tocht.

In Lofer begint de klim van de tocht. Met zo’n 350 meter hoogte verschil in 20km niet heel spannend. Wel leuk dat het voor een groot deel door Tirol gaat. Kan ik dat ook weer afstrepen.

De klim gaat dan ook langs de Pillersee. Een leuk meer, maar niet meer dan dat.

Niet veel later arriveer ik in Hochfilzen. Dit is het hoogste punt van de tocht. Hier rij ik dan ook weer Tirol uit en Salzburg in.

Vanaf hier komt een afdaling waar ik nog steeds van geniet. 11,7 kilometer vals plat naar beneden. Ik rij gemiddeld 41,7 km/u. Mooi voor de statistieken, jammer van de tegenwind.

Inmiddels is de rit bijna klaar en ik mag nog een stukje terug over hetzelfde fietspad als de heenweg. Ik besluit nog even rechtsom de Zellersee te gaan en maak er een heus achter van.

Als ik weer op da camping arriveer heb ik 105,9 kilometer gefietst. Gemiddeld 27,9 km/u. Niet slecht als je lafjes gaat fietsen. Lafjes, omdat als ik de andere kant op was gaan fietsen, ik de hoogste bergpas van Oostenrijk had genomen.

Dan doe ik een middagje camping. Ik zie hoe diverse campinggasten hun camper wassen of de grond voor hun camper vegen. Ik kan het niet aanzien en ga boodschappen doen.

Na de boodschappen is het etenstijd. Lokale worst staat op het menu. Biertje erbij en Sander is in zijn element.

Om toch niet weg te kwijnen tussen de bejaarden besluit ik nog een wandelingetje te maken langs het natuurgebied aan de Zellersee.

Een klein uurtje later heb ik 4 kilometer gelopen en zit ik bij Villa Crazy Daisy op het terras dit verhaal te schrijven. Een mooi moment op af te sluiten. Straks 4 kilometer terug kruipen ?.


  • 0

Gletsjers!

Category:Reizen Tags : 

Maandag 28 mei. Ik word wakker om een uur of zes, draai me om en wordt zwetend wakker om half tien. De zon schijnt! Mooi, inpakken en wegwezen!

Op de planning staan de Kaprun Hochgebirgsstauseen. Ik rij erheen, parkeer de auto en loop naar de kaartjes verkoop. Bam! Niet veel later zit ik in de bus, een kabelbaan (Lärchwand Schrägaufzug) en weer een bus. In no time ben ik zo’n 1200 meter hoger. Mooi mooi!

Ik besluit te starten met een wandelingetje naar een uitkijkpunt. Mooi uitzicht, maar dat kan beter. Een wandeling naar het Heinrich-Schwaiger-Haha van twee uur moet uitkomst brengen. Ik start vol goede moed en negeer het volgende waarschuwingsbordje.

Ik loop over de Drossensperre en na 500 meter moet ik een stukje ijs over. Geen probleem natuurlijk. Ik loop verder en zie 250 meter verder mijn eindpunt.

Deze ijsmassa is mijn te link. Ik besluit te lunchen en terug te lopen.

Eigenwijs als ik ben, loop ik nu naar het water. Ook geen probleem voor deze rasoptimist. De terugweg is wat jammer als mij voet dwars door het ijs/sneeuw zakt en zeiknat is. Ach als dat het ergste is.

Na nog wat wandelen en een selfie her en der, besluit ik dat ik wel terug kan gaan.

Volgende halte is het kasteel van Mauterndorf. Een uurtje rijden, maar van buiten ziet het er tof uit.

Als ik binnen ben, is het uitgestorven. Ik loop wat rond en wordt door middel van een audiotour op de hoogte gebracht van het leven in het kasteel. Uiterst interessant, maar wat matig. Evengoed een mooie selfie van mezelf in harnas weten te scoren.

Dan besluit ik terug te gaan naar de camping in Zell am See. Hier was een goede fietstocht die ik morgen ga doen. De route er naartoe leidt via het skigebied van Obertaurn. Erg sneu zo in de lente, het is een verlaten dorpje. Evengoed is de weg door het Tauernvallei wel heel mooi en voor je het weet sta ik weer op de camping.


  • 0

Alpen!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zondag 27 mei. Ik begin vandaag in Salzburg en eindig in Zell am See. Wat er tussendoor is gebeurd! Dat was weer een mooi avontuur.

Salzburg. Ik arriveer voor de massa toeristen en dat bevalt prima. Voor een foto met Mozart hoef ik niet lang te wachten. Ja, deze goede man komt uit Salzburg.

Na Mozart arriveer ik bij de Salzburger Dom. Het is even voor tienen en de mis staat op het punt te beginnen. De klokken maken een helskabaal! Op naar de Salzburger burcht. Toegang is duur, maar dan mag je wel met het treintje omhoog. Leuke burcht met bijbehorend marionetten museum, maar niet zo speciaal als die van Czeski Krumlov.

Na de burcht vind ik het wel welletjes. De hoeveelheid toeristen neemt drastisch toe en ik ga liever de natuur in. Nog even wat originele Mozart Kugln halen en snel door richting de Alpen.

Terwijl ik richting Kaprun rij, zie ik een bordje wasserfall staan. Niet nadenken en niet veel later ben ik drie euro lichter om de waterval van Gollinger te bekijken. Een prachtig stukje natuur! De meerdere plateaus en uitzichten maken de klim zeker de moeite waard.

Dan vervolg ik de weg naar Kaprun. In het dorpje zie ik de burcht van Kaprun staan. Mooi gebouw, maar gesloten. Ik open de deur en sta ineens op de binnenplaats van deze burcht.

Als ik weer terug loop naar de auto begint het te onweren. Niet veel later valt het met bakken uit de hemel. Alsof er niets aan de hand is, rij ik door richting het stuwmeer. Bij de kassa blijkt er geen bezoekmogelijkheid meer te zijn. Stom weer!

Terug naar beneden dan maar, volgende halte is de Grossglockner Hochalpenstrasse. Wat een machtig mooie weg. De entreeprijs (26 euro) zeker waard! Ik begin met de klim naar Fischer Törl (2428m). Onderweg word ik getrakteerd op vele haarspeldbochten, uitzichten en gletsjers.

Ik vervolg de weg naar Hochtor (2504m). Dit is het hoogste punt van de bergpas. Onderweg stop ik nog even voor wat gespeel in de eeuwige sneeuw van de gletsjer.

Na Hochtor draai ik om en rij ik naar Edelweiss-Spitze (2571m). Dit is het hoogste uitzichtpunt. Vanaf hier kun je meer dan 30 ‘drieduizenders’ zien. Helaas werkt de bewolking niet echt mee, maar het uitzicht is evengoed schitterend.

Dan is het tijd om een camping te zoeken. De eerste is tijdelijk gesloten en de tweede in Zell am See wil me wel hebben. Ik zet mijn tent op tussen de bejaarden en wil energie kwijt.

Ik begin met 5km hardlopen langs de see. Blegh, dat is stom. Ik besluit een rondje om de see te gaan fietsen en na 14 km is het gebeurd. Mooi! Tijd voor bier, eten en een warme douche.

O ja, onderweg naar de douche zag ik dit nog…


  • 0

Dood gaan kan altijd nog!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zaterdag 26 mei. Na een prima nacht in mijn tentje is het tijd voor een fietstochtje. Het wordt een rondje afzien, doodgaan en weer herrijzen! En dat terwijl al die feestdagen als geweest zijn.

Ik begin met een ritje van 35 kilometer naar Bad Leonfelden. Daar parkeer ik de auto en bouw ik mijn fiets op. Dan begint het!

Het duurt even voor ik de route te pakken heb, maar dan gaat het lekker bergafwaarts richting Zwettl an der Rodl. Ik krijg mooie vergezichten voor mijn kiezen en geniet van het heerlijke weer.

Ik besluit een klimmetje naar Lobenstein in te bouwen. Alsmaar omlaag is ook niets. Boven gekomen, draai ik om en daal ik weer naar beneden.

Dan begint een mooie klim naar Hellmonsödt. Ik voel me er gelijk thuis. Het mooiste komt erna. Een afdaling over een brede rustige weg zonder eind. Ik vlieg naar beneden door de bosrijke omgeving.

Eenmaal beneden moet je vaak ook weer omhoog. Zo ook nu, pittig klimmetje van Rinzendorf naar Aldendorf in de Riedmark maar de moeite waard.

Nu komt een tijdje een relatief vlakke weg langs Berberdorf, Schallersdorf, Baumgarten, Oberzeiss, Kronast en Unterzeiss. Via Trollsberg kom ik bij Sankt Peter, Sonnberg en nog meer nietszeggende dorpjes van 50 inwoners.

Plots rij ik Tsjechië in! De weg wordt matig en daalt af. Ik doe rustig aan! Eenmaal beneden moet ik weer omhoog. Nu begint het pijn te doen. Ik klim en klim en klim en kraak en kraak en krijg kramp. Maar ja, opgeven is geen optie.

Bij de grensovergang naar Oostenrijk dacht ik helemaal boven te zijn, helaas. Nog een klimmetje! Dan…2 kilometer voor het einde gaan we dalen op de doorgaande weg. Kaarsrecht, lekker stijl, bam! Ik tik de 75 km/u aan.

Samenvattend heb ik 85 kilometer gefietst en 1725 hoogtemeters gepakt.

Bij de auto ruim ik alles weer op, doe boodschappen en bepaal dat ik richting Salzburg ga rijden. Daar zit ik nu op het terras van een rustige camping die ze naast de racebaan hebben gelegd.

Ik ga aan het bier en doe vandaag niets meer!


  • 1

Zuid-Bohemen

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 25 mei. Terwijl ik de camping verlaat bedenk ik wat ik ga doen. Cesky Krumlov schijnt een hoogtepunt in Zuid-Bohemen te zijn.

Ik rij in zuidelijke richting als er een kasteel wordt aangekondigd. Even kijken. Na 15 km geen spoor van dat ding te bekennen, dus we pakken de navigatie weer op.

Rond een uur of 11 bereik ik Ceské Budejovice. Een mooi moment voor een eerste stop. Deze stad biedt vooral een mooi plein, maar verder valt het tegen.

Ik vervolg mijn weg en zie Klaster Zlata Koruna staan. Ik sla af en niet veel later sta ik bij dit klooster. Een mooi ding, maar om anderhalf uur te wachten op de rondleiding is wat gortig.

Dan kom ik in Cesky Krumlov aan. Een bijzonder mooi dorpje. Beetje vol met toeristen, maar dat mag de pret niet drukken. Ik begin met een kerk en loop vervolgens omhoog richting het kasteel.

Ik ga het kasteel binnen bij de rode poort. Ik kijk naar rechts en zie dat ze er een bruine beer hebben rondlopen. Het is by far het treurigste gezicht wat ik ij tijden gezien heb. Ik twijfel even om te vertrekken, maar daar schiet de beer ook niets mee op. Ik ga het kasteel binnen, wat overigens prachtig is.

Na een rondje arriveer ik bij de tuinen. Deze liggen opvallenderwijs hoger dan het kasteel. Zal wel met de berg te maken hebben waar een en ander tegenaan is gebouwd. Even goed, je hebt er een aardig uitzicht over het stadje.

Nadat ik weer naar beneden gewandeld ben, besluit ik naar het meer van Lipno te rijden. Hoe dichterbij ik kom, hoe harder het gaat regenen. Ik denk even… ‘zal ik hier morgen een rondje omheen fietsen’ maar bedenk me en besluit richting Linz te rijden.

Ik neem een kleine omweg via Duitsland en rij door een schitterend bosrijk heuvelland. Tegen een uur of zeven arriveer ik bij camping Hoffmueller in Ottensheim. Een prima moment om de tent te bouwen en een prakkie te maken. Lekker plekje aan het water, alleen jammer van de weg.

Toch nog een kleine update om 21:45 uur. Ik heb de lokale brouwerij gevonden. En dat terwijl ik de Donau zocht ?.


  • 0

Praha

Category:Reizen Tags : 

Dinsdag 22 mei. Na de koffie, het ontbijt en het inpakken is het tijd om de camping te betalen. Uiteraard is de receptie, net als gisterenavond, gesloten. Geen kip te bekennen. Ik besluit de kosten maar per enveloppe te voldoen, want niet betalen kan natuurlijk echt niet. Nu is het tijd om naar Praag te gaan.

Een ritje van zo’n 650 km over de Duitse Autobahn. Genieten! Het gaat vlotjes en tegen 14:00 uur ben ik bij de grens. Om 15:00 parkeer ik bij mijn hotel.

Na een uurtje relaxen loop ik naar de oude stad. Op zich niet veel anders dan de keren ervoor dat ik er was. Alhoewel zo toeristisch was het er tien en twintig jaar geleden nog niet.

Ik loop wat rond en doe de toeristische hoogtepunten. Ik merk een enorm verschil tussen Karlûv Most (Charles Bridge) en Prasky Hrad (de oude Burcht). De eerste staat vol toeristen, de andere is nagenoeg leeg.

Na de toeristische acties eindig ik in een lokale bar. Hij heet U Kunstátû en biedt diverse lokaal gebrouwen biertjes. Ik ben bescheiden en stop na twee.

Woensdag 23 mei. Lekker werken vandaag. Nou ja, de Microsoft PPM Partner Summit. Vooral gezellig babbelen met professionele soortgenoten. Na een hoop presentaties is er ook tijd voor ontspanning. We gaan naar de grootste wijngaard van Praag.

Als we tegen tienen de tent moeten verlaten en weer in ons hotel gedropt zijn, besluiten we (Odysseus & Friends) nog even de stad in te gaan. En zoals het hoort, geldt daarbij het motto ‘what happens in Prague, stays in Prague’.

Donderdag 24 mei. Brak! Tegen de tijd dat de PPM Partner Summit is afgelopen, ben ik wakker. Mooi! De vakantie gaat verder. Ik stap in de auto en rij naar Zuid-Bohemen. Ik zoek een camping, zet de tent op en doe vandaag niets meer!


  • 1

Stilletjes afzien in het Ahrdal

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Maandag 21 mei. Een tikkeltje brak word ik wakker. Vreemd! Ik draai me om en slaap nog even door. Iets voor negen sta ik op, ontbijt ik en maak ik mezelf op voor een dagje afzien in het Ahrdal.

Half tien stap ik op de fiets. Ik begin de tocht in de richting van Altenahr en Kreuzberg. Dit gaat lekker. Ik fiets door het dal langs mooie wijngaarden.

Na Kreuzberg sla ik rechtsaf een berg op. Een stijl en haarspeldbochtig weggetje leidt me naar Unterkrälingen. So far, so good. Dit kan ik wel.

Na een klein stukje over het plateau begint de afdaling. Deze vind ik niet tof. Smalle weg, bochten, stijl, grind, nat. Kortom vol in de ankers naar beneden.

Beneden is het meteen weer tijd om omhoog te gaan. De Effelsberg staat op het programma. Ook een mooi klimmetje gevolgd door een stukje plateau en een prima afdaling.

Ik rijd weer een stukje door het dal tot ik de weg naar Honerath neem. Dit is een toppertje. Ik klim en klim en klim. Er komt geen einde aan. Gelukkig niet extreem steil, maar mijn reserves gaan eraan. Als ik boven ben claim ik een bankje om even bij te komen. Het uitzicht was het waard.

Dan gaan we dalen. Lekker dalen. Brede weg, weinig bochten, net geen vals plat. Kortom full speed richting Adenau. Oké, ik stop even voor dit uitzicht.

In Adenau is het lunchtijd. Op ren geschikt terras bestel ik een lokale specialiteit. Eifelpfanne, schnitzel met aardappel en gebakken ei. Dat gaat er wel in! Fanta’tje erbij en Sander kan er weer tegen.

Dan begin ik aan de terugreis. Ik volg de bordjes Altenahr en rij met een mooi tempo door het Ahrdal. Helaas halverwege nog een lekke band, maar dat is natuurlijk zo verholpen.

Na Altenahr volg ik de bordjes naar Bad-Neuenahr en plots zit in uit te rusten in mijn stoel op de camping. Mooi tochtje!

Na een beetje ontspanning, douche en boekje besluit ik nog even het wijnfestival op te zoeken. Mooi, ze zijn er nog. Twee wijntjes verder loop ik terug jaar de camping. Etenstijd! Kliekjes dag want ik heb niets.

Dan is het tijd voor nog een wandelingetje. Dit leidt me door het dorpje en langs de Ahr naar een klooster/internaat.

Ik loop terug en trek een biertje open! Dat was weer een mooie dag!


  • 0

Heb ik weer!

Category:Reizen Tags : 

Zondag 20 mei. Natuurlijk wordt ik weer veel te vroeg wakker en zegt mijn lichaam: ‘opstaan, opstaan!’ Na een uurtje negeren sta ik op en begin ik wat te wandelen over de Stekkenberg. Heel lang niet overigens, want na anderhalve kilometer is het tijd voor ontbijt.

Het ontbijt is zo weg evenals de broodnodige koffie. Ik ruim de tent op en zet koers richting Malden. De appie is open en ik wil vanavond toch iets eten. Verder heeft Malden niet veel te bieden, dus op naar Duitsland.

Exact 13:00 uur rijd ik een camping op. Het bordje ‘belegt’ negeer ik en ik loop de receptie binnen. Voor zo’n lieve jongen als ik hebben ze natuurlijk nog een plaatsje.

Ik zet snel de tent op voor iemand zich bedenkt. Je ziet het niet, maar hij staat op 20 meter van de rivier de Ahr.

Inderdaad, ik ben in het Ahrdal neergestreken. Net over de grens bij Venlo en net voor Koblenz. Een mooi wijngebied heb ik me laten vertellen.

Nadat de tent staat ga ik toeristisch doen in het dorpje Ahrweiler. Dit authentieke dorpje blijkt helaas een bejaardenoord te zijn. Uiteraard trek ik me hier niets van aan en loop ik rechtstreeks op mijn doel af. De bradwurst-stand. Jummie!

Ik loop een rondje door het dorp en zie best aardige huisjes en stadsmuren. Best de moeite waard als het wat minder druk zou zijn.

Als ik na een rondje op de Markt arriveer, verandert mijn stemming. Joepie! Wijnfestivalletje ?. Ik zie als snel Mayschoss staan en bestel een glas ahr-weibburgunder. Jummie! Mission accomplished!

Na nog wat proefglaasjes besluit ik even te kijken of ik Mayschoss ook kan vinden in het dal. Geen probleem! Al snel ben ik 14 flessen wijn rijker. Er zijn er inmiddels al 5 vergeven, dus als je wilt moet je snel zijn en een goede reden hebben waarom ik ze met je wil delen ?.

Volgeladen rij ik terug naar de camping als het begint te regenen. Iew! Een mooie reden om alvast aan dit verhaal te werken. Proost!

Als het tegen een uur of vijf weer droog is, loop ik weer naar het dorp. Ik neem nog een glaasje wijn en sta met een stelletje uit Limburg te praten. Oké, nog eentje dan.

Terug op de camping ga ik kokkerellen. Een burgertje met sla en avocado. Na het eten en de afwas toch maar weer terug naar het dorp. Shit geld vergeten! Nog een keer op en neer. Inmiddels is het wel eens stuk rustiger.

Ik eindig de avond op het marktplein. De band speelt Duitse meezingers die ik natuurlijk niet ken. Er hangt een leuke sfeer en de avond eindigt met vuurwerk.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
9 dagen te gaan.