Category Archives: Fietsen

  • 0

En maar blijven eten!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Woensdag 29 augustus. Vandaag weer een monsteretappe van ruim 130 km. Mijn lekkere kontje is al redelijk beurs, dus dat wordt genieten. Gelukkig mag ik onbeperkt eten!

Ik begin vandaag vroeg. Om iets voor acht vertrek ik. Om iets over acht bedenk ik dat ik mijn water verloren ben. Terug, want water is essentieel en nog belangrijker dan eten! Gelukkig vind ik mijn bidon niet al te ver terug en kan ik de route echt beginnen. Als ik het bos uitfiets, staan de geiten me uit te zwaaien (of lachen).

Nog voor ik Drouwen in rijd, wordt ik getrakteerd op hunebedden. De eerste had ik gisteren ook al gezien, maar voor ik in Borger arriveer kom ik ook nog de elegantste en de kleinste tegen.

In Borger sla ik snel wat proviand in en ik vervolg de route over de Hondsrug. Om precies te zijn geniet ik van de bossen van Boswachterij Exloo.

Via Odoorn en het Valtherbos arriveer ik in Emmen. De route ernaartoe is werkelijk schitterend. Heide, bos en hunebedden.

Emmen valt tegen. Ook de route erna tot aan Coevorden kent weinig hoogtepunten. De slingert vooral rond de N34. Het meest plezier haal ik uit een pak chocomelk.

Ergens bij Coevorden gaat de LF14a (Saksenroute) samen met de LF16b (Vechtdalroute). Vanaf dat moment wordt het weer leuk fietsen. Ik passeer Engeland en Hardenberg en kom dan echt in het Vechtdal terecht.

De route leidt me langs de Vecht, maar zie hem nauwelijks. Dat geeft niet, want het is weer prachtige natuur waar ik me in bevind.

Voor dat ik start met een ommetje om Ommen en landgoed het Laer is het tijd om afscheid te nemen van de LF14a. De LF16b neemt me verder mee richting Zwolle. Na het passeren van de Sahara(?) kom ik bij de Beneden Regge. Tijd on weer even te snacken.

Na nog wat slingeren door het Vechtdal arriveer ik bij de sluis van Vilsteren. Deze wordt nog handmatig bediend. De sluiswachter draait de sluizen met het handje open. Het water loopt er vervolgens vanzelf in. Legen gebeurd nog met emmers, het was immers maar 143 cm hoogte verschil.

Niet veel later neem ik weer afscheid van de LF16b om het laatste stukje (15km) naar Punthorst te rijden. In de boswachterij van Staphorst ligt namelijk de prima camping Dassenburcht. Een beetje primitief, maar dat mag de pret niet drukken! Wederom kamperen bij de boswachter, vandaag na 137,2 km fietsen.

Nu de tent staat en het verhaal geschreven is, arriveert een andere fietser. Hij is lichtelijk contactgestoord en heeft een kwartier gezocht naar plek 32. Dat beloofd wat voor vanavond ?.


  • 0

LF14a De Saksen Route

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Dinsdag 28 augustus. Vandaag een tussendoortje van net geen 100 km. Van Friesland, door Groningen, naar Drenthe. Kortom de LF14a, de Saksen Route.

Redelijk vroeg is alles ingepakt en vertrek ik zonder degelijk ontbijt op te hebben. Op zoek naar een supermarkt wordt ik al getrakteerd op een prachtige tocht door Nationaal Park Lauwersmeer. Ik zie diverse roofvogels en fiets kilometers door rietvelden.

De route vervolgt naar Zoutkamp waar ik Groningen binnen rijd en een ontbijt vind. Mooi, nu nog een bankje. Na een kleine koeienfile vind ik dat. En niet veel later en eet ik mijn litertje yoghurt op.

De tocht door het Groningse land is alleraardigst. Net iets andere boeren dan in Friesland schat ik zo in. Ik passeer de wierde van Ezinge. Een soort terp, maar dan voor een heel dorp.

Wanneer ik het dorpje Feerwerd passeer word me een peer aangeboden. Dat sla ik niet af, hij is immers biologisch en schoongemaakt. Je waant je hier in het buitenland, zo netjes zijn de wegen afgezet.

Bij Winsum passeer ik een nog een geinige molen en zeilboot waarna ik door allerlei smalle weggetjes, ook wel fietspaden genoemd, richting Groningen rijdt.

In Groningen ben ik vooral om te lunchen. Op aanraden wordt het Toet Pannekoek. Een prima koolhydraten-fabriek voor me. Ook nog eens tegen over een van mijn klantjes, de Gemeente Groningen.

Na een pannekoek, smoothie, gebakje en verse jus kan ik er weer tegen en begin ik aan mijn zoektocht naar de Martini toren. Eenmaal gevonden blijkt deze naast Vindicat te liggen. Alle hoogtepunten van Groningen zijn weer afgestreept.

Na Groningen volgt de weg naar Haren. Deze gaat door een waterrijk gebied. Na een paar kilometer arriveer ik in Haren. Tijd voor een ommetje naar tante Jetske. Helaas is er niemand thuis.

Dan maar weer door voor de tweede helft van vandaag, een tocht door de Drentse Aa. Na kilometers landbouw kom ik nu in de bossen. Mooi! Ik passeer dorpjes genaamd Glimmen en Blankeweer. Dan de Pollsebaan. Hier vind ik een bankje voor een kleine snack. Het levert een matig gesprek met twee bejaarden op. Gelukkig is het uitzicht stukken beter.

Dan volgen er nog een aantal kilometers door bossen en langs heidevelden. Die Drentse Aa is leuk!

Op een kilometer of twintig voor de eindstreep kom ik langs Ollie. Een vriend van vroeger.

In Rolde vind ik een buurtsuper en daarmee avondeten en ontbijt. Dan volgen de laatste loodjes voor vandaag. De mooie tocht door de Hondsrug. Lekker door de bossen op zoek naar de camping. Een paar keer gaat het mis met navigeren, maar ik arriveer voldaan op de camping in Borger. Lekker kamperen bij de boswachter vandaag!

Nadat de tent staat besluit ik toch nog een klein tochtje te maken. Mijn honger naar koolhydraten laat zich niet stoppen en ik fiets naar Borger voor een frietje met. Jup. Op de terugweg passeer ik nog wat hunebedden.

Wat een heerlijke dag! Weer 116,1 km verder.


  • 1

Door de wind gedragen!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Maandag 27 augustus. Vandaag heb ik een lange tocht voor de boeg. Ruim 140km, gelukkig lijkt de wind goed te staan.

Ik begin rustig met een stevig ontbijt van eieren, spek en brood voor ik begin aan de etappe van vandaag. Iets voor negenen stap ik op mijn fiets en rij ik richting Den Oever. Hier begint de Afsluitdijk.

Na een paar kilometer kom ik bij het monument van dit bijzondere bouwwerk. Die Lely heeft toch iets moois bedacht.

Bij Zurich rij ik Friesland in. Ik moet in noordelijke richting naar Harlingen, wind technisch is dat wat minder grappig. Harlingen blijkt een leuk dorpje met fijne slager en prima bakker. Na twee vers gebakken appelflappen kan ik er weer tegenaan.

De LF10a, of te wel Waddenzee Route, blijft grotendeels de kustlijn volgen, maar soms moet ik toch even langs een dorpje. Zo heb je daar het nietszeggende Tzummarum en Firdgum.

Niet veel later rij ik de Groene Dijk op. Dit is een oude zeedijk in zijn oorspronkelijke vorm. Waarschijnlijk uit de 11de eeuw, want de zee is ver te zoeken hier. Evengoed een mooi fietspad.

Het is nu tijd voor een aantal kilometer vol doortrappen met wind in de rug. Helaas denkt mijn fietscomputer dat het hier klaar is en mag ik een nieuwe sessie beginnen. Het Friese boerenland is niet het mooiste, maar je moet toch wat. Als ik in Oude Bildtzijl arriveer is het lunchtijd. Ik ga in een bootje zitten en smeer mijn broodje. Naast me zitten een Duits stelletje. Ze zien eruit alsof het koud is in hun dikke jassen.

Via allerlei landelijke weggetjes arriveer ik in Holwerd. Hier pak ik niet de boot naar Ameland, maar het fietspad naast de dijk. Af en toe ga ik de dijk op en zie ik eindelijk de Waddenzee en Ameland liggen.

Ik blijf de dijk volgen en geniet van de schapen, het groene gras en de wind. In Wierum ga ik de dijk weer even op en daar zie ik Schiermonnikoog in de verte liggen. Onder de dijk staat een best aardig kerkje.

En dan is het tijd om afscheid te nemen van LF10a. Ik moet richting de camping en die ligt iets zuidelijker in Kollemerpomp aan het Nationaal Park Lauwersmeer.

De tent staat er na 142,2 km goed bij!


  • 0

Etappe 1: LF1b en LF10a

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zondag 26 augustus. De vakantie gaat beginnen! Vandaag de eerste etappe, van Haarlem naar Den Oever.

Ik begin met een klein ommetje door IJmuiden, gewoon omdat het kan. Aangezien de sluizen niet toegankelijk zijn passeer ik de IJmond met het pontje. Deze heeft geen zin om te wachten op een passerend zeeschip en vaart er keurig omheen.

Aan de overkant begin ik officieel met het volgen van de LF1b. Deze is beter bekend als de Noordzee Route in noordelijke richting. Bij Wijk aan Zee ga ik het Noord-Hollands Duinreservaat in. Uiteraard illegaal, want een kaartje kopen voor een openbaar fietspad gaat me te ver.

Het duingebied is erg mooi en afwisselend met bos, duin, heide en her en der een koe-achting beest.

Om een uur of 11 zie ik een heuveltje. Ik zet de fiets neer en begin de trap te beklimmen. Dat was de moeite waard zolang je in noordelijke richting keek, de hoogovens in het zuiden blijven lelijk.

Na deze stop fiets ik verder langs Castricum en richting Egmond. Het Noord-Hollands Duinreservaat houdt maar niet op. Omdat ik toch ook een beetje zee wil zien, maak ik weer een kleine omweg. De meeuwen maken de verkeerde afslag niet goed. ?

Als ik weer op de route zit, kom ik weer bij een hoge duin. Klim, klim, klim en boven is het tijd voor lunch met uitzicht.

Als de lunch erin zit passeer ik Bergen aan Zee. Dan door de Schoorlse Duinen richting Petten. De kernreactor staat er prachtig bij.

En dan ineens ga ik rechtsaf de LF10a op. Dit is de Waddenzee route. Inmiddels is de wind ook flink aangewakkerd en is ZZW nu vooral Z. De wegen naar het oosten bieden helaas weinig beschutting en het begint bij vlagen een barre tocht te worden.

Als er nog 5km op de teller staat, valt ineens een boom om. Gelukkig een gecoördineerde actie en ik moet even wachten tot de weg weer vrij is. De man die me tegenhield vond het de normaalste zaak van de wereld. Zo doen boeren dat.

En dan… arriveer ik op de camping. Een zeer mooie camping! Hij heet Het bos roept en ligt in het Robbenoordbos. Ik zet de tent op.

Dan nog even snel naar Den Oever voor wat boodschappen. Dit levert weer ruim 10km bonus op. Met wat eerdere verkeerde afslagen staat de dag teller op 119,5 km. Slechts 24 meer dan gepland.

Inmiddels zitten de brokjes erin en bevind ik me in de ‘kas’. Een prima plek met bank, kachel en veel bejaarden. Het ‘ik vertrek’ gehalte is hoog. Ik lach me rot en blijf nog even.


  • 0
Fietsen door de Noordelijke Provincies

De Noordelijke Provincies

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Een weekje vakantie! Zo direct mag de Silver Gazelle uit de schuur, want het is tijd om het hoofd leeg te gaan fietsen! Er is gekozen voor een rondje door de Noordelijke Provincies, maar je weet nooit wat er de komende dagen nog gebeuren kan.

Jullie zien het inderdaad goed, de route door de Noordelijke Provincies is inmiddels uitgestippeld. Ik zal beginnen in Noord Holland en fietsen door Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland en Utrecht. Zelfs de campings zijn al voor geselecteerd. Ik wil namelijk zoveel mogelijk logeren bij de boswachter. Dat zal het avontuur natuurlijk niet minder mooi maken. Je weet immers nooit wat je voor wilde dieren (of mensen) tegenkomt op je fietspad.

Nu maar hopen dat de weergoden meewerken! De wind staat vandaag in ieder geval in mijn voordeel.


  • 1

Foutje!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Woensdag 30 mei. Vandaag ga ik op zoek naar de heerlijke Blaufränkische wijn. Hiervoor moet ik richting Burgenland. Het is gelukkig de juiste kant op richting Wenen.

Ik begin met een lange rit richting het oosten. Op zich mooi, maar niet heel afwisselend. Hoogtepuntje is Burg Strechau.

Als ik Burgenland in rijd, krijg ik een beetje een Oostblok gevoel. Niet gek, daar het praktisch tegen Hongarije aanligt. Sterker nog, ik pak een verkeerde afslag en rij zo Hongarije binnen. Na een u-turn om de grenspost vlam ik zo Oostenrijk weer in.

Na wat ronddolen en voor een hoop gesloten weinguts gestaan te hebben, stuit ik op Paul Keischbaum. Een mooie winkel, lekkere wijn en leuke verkoopster. Ik proef het één en ander en neem drie flesjes mee voor thuis. Missie geslaagd! Op naar Wenen.

Tegen half vijf arriveer ik op de camping. Deze ligt aan de Nieuwe Donau, wat later een verzamelplaats van muggen blijkt te zijn. Ik zet mijn grote tent op en pak de kleine weer in.

Als de tent staat besluit ik dat er energie uit moet. Ik stap op de fiets met het idee naar het centrum te gaan. Het wordt een rondje om Donau Insel. Ruim 40 kilometer met 30 km/u. Dat is toch doortrappen.

Na dit intermezzo is het etenstijd en vermaak ik me met, maar vooral om, de campinggasten.


  • 0

Lafjes fietsen

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Dinsdag 29 mei. Een rustig dagje vandaag. Na wat uitslapen is het tijd voor mijn fietstocht. Het wordt een laf rondje naar de Pillersee.

De tocht begint een stukje langs de Zellersee, maar al gauw sla ik rechtsaf richting Maishofen. Direct als ik dat die zie ik een slot. Ik maak even een foto en een praatje met een Duitser die een oud radio’tje om zijn stuur gebonden heeft. Zo kan het dus ook!

De route vervolgt zich met een lange afdaling. Eigenlijk een kleine 40 kilometer afdaling. Heerlijk, ik fiets ontspannend richting Lofer. Dit is het laagste stukje van de tocht.

In Lofer begint de klim van de tocht. Met zo’n 350 meter hoogte verschil in 20km niet heel spannend. Wel leuk dat het voor een groot deel door Tirol gaat. Kan ik dat ook weer afstrepen.

De klim gaat dan ook langs de Pillersee. Een leuk meer, maar niet meer dan dat.

Niet veel later arriveer ik in Hochfilzen. Dit is het hoogste punt van de tocht. Hier rij ik dan ook weer Tirol uit en Salzburg in.

Vanaf hier komt een afdaling waar ik nog steeds van geniet. 11,7 kilometer vals plat naar beneden. Ik rij gemiddeld 41,7 km/u. Mooi voor de statistieken, jammer van de tegenwind.

Inmiddels is de rit bijna klaar en ik mag nog een stukje terug over hetzelfde fietspad als de heenweg. Ik besluit nog even rechtsom de Zellersee te gaan en maak er een heus achter van.

Als ik weer op da camping arriveer heb ik 105,9 kilometer gefietst. Gemiddeld 27,9 km/u. Niet slecht als je lafjes gaat fietsen. Lafjes, omdat als ik de andere kant op was gaan fietsen, ik de hoogste bergpas van Oostenrijk had genomen.

Dan doe ik een middagje camping. Ik zie hoe diverse campinggasten hun camper wassen of de grond voor hun camper vegen. Ik kan het niet aanzien en ga boodschappen doen.

Na de boodschappen is het etenstijd. Lokale worst staat op het menu. Biertje erbij en Sander is in zijn element.

Om toch niet weg te kwijnen tussen de bejaarden besluit ik nog een wandelingetje te maken langs het natuurgebied aan de Zellersee.

Een klein uurtje later heb ik 4 kilometer gelopen en zit ik bij Villa Crazy Daisy op het terras dit verhaal te schrijven. Een mooi moment op af te sluiten. Straks 4 kilometer terug kruipen ?.


  • 0

Alpen!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zondag 27 mei. Ik begin vandaag in Salzburg en eindig in Zell am See. Wat er tussendoor is gebeurd! Dat was weer een mooi avontuur.

Salzburg. Ik arriveer voor de massa toeristen en dat bevalt prima. Voor een foto met Mozart hoef ik niet lang te wachten. Ja, deze goede man komt uit Salzburg.

Na Mozart arriveer ik bij de Salzburger Dom. Het is even voor tienen en de mis staat op het punt te beginnen. De klokken maken een helskabaal! Op naar de Salzburger burcht. Toegang is duur, maar dan mag je wel met het treintje omhoog. Leuke burcht met bijbehorend marionetten museum, maar niet zo speciaal als die van Czeski Krumlov.

Na de burcht vind ik het wel welletjes. De hoeveelheid toeristen neemt drastisch toe en ik ga liever de natuur in. Nog even wat originele Mozart Kugln halen en snel door richting de Alpen.

Terwijl ik richting Kaprun rij, zie ik een bordje wasserfall staan. Niet nadenken en niet veel later ben ik drie euro lichter om de waterval van Gollinger te bekijken. Een prachtig stukje natuur! De meerdere plateaus en uitzichten maken de klim zeker de moeite waard.

Dan vervolg ik de weg naar Kaprun. In het dorpje zie ik de burcht van Kaprun staan. Mooi gebouw, maar gesloten. Ik open de deur en sta ineens op de binnenplaats van deze burcht.

Als ik weer terug loop naar de auto begint het te onweren. Niet veel later valt het met bakken uit de hemel. Alsof er niets aan de hand is, rij ik door richting het stuwmeer. Bij de kassa blijkt er geen bezoekmogelijkheid meer te zijn. Stom weer!

Terug naar beneden dan maar, volgende halte is de Grossglockner Hochalpenstrasse. Wat een machtig mooie weg. De entreeprijs (26 euro) zeker waard! Ik begin met de klim naar Fischer Törl (2428m). Onderweg word ik getrakteerd op vele haarspeldbochten, uitzichten en gletsjers.

Ik vervolg de weg naar Hochtor (2504m). Dit is het hoogste punt van de bergpas. Onderweg stop ik nog even voor wat gespeel in de eeuwige sneeuw van de gletsjer.

Na Hochtor draai ik om en rij ik naar Edelweiss-Spitze (2571m). Dit is het hoogste uitzichtpunt. Vanaf hier kun je meer dan 30 ‘drieduizenders’ zien. Helaas werkt de bewolking niet echt mee, maar het uitzicht is evengoed schitterend.

Dan is het tijd om een camping te zoeken. De eerste is tijdelijk gesloten en de tweede in Zell am See wil me wel hebben. Ik zet mijn tent op tussen de bejaarden en wil energie kwijt.

Ik begin met 5km hardlopen langs de see. Blegh, dat is stom. Ik besluit een rondje om de see te gaan fietsen en na 14 km is het gebeurd. Mooi! Tijd voor bier, eten en een warme douche.

O ja, onderweg naar de douche zag ik dit nog…


  • 0

Dood gaan kan altijd nog!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zaterdag 26 mei. Na een prima nacht in mijn tentje is het tijd voor een fietstochtje. Het wordt een rondje afzien, doodgaan en weer herrijzen! En dat terwijl al die feestdagen als geweest zijn.

Ik begin met een ritje van 35 kilometer naar Bad Leonfelden. Daar parkeer ik de auto en bouw ik mijn fiets op. Dan begint het!

Het duurt even voor ik de route te pakken heb, maar dan gaat het lekker bergafwaarts richting Zwettl an der Rodl. Ik krijg mooie vergezichten voor mijn kiezen en geniet van het heerlijke weer.

Ik besluit een klimmetje naar Lobenstein in te bouwen. Alsmaar omlaag is ook niets. Boven gekomen, draai ik om en daal ik weer naar beneden.

Dan begint een mooie klim naar Hellmonsödt. Ik voel me er gelijk thuis. Het mooiste komt erna. Een afdaling over een brede rustige weg zonder eind. Ik vlieg naar beneden door de bosrijke omgeving.

Eenmaal beneden moet je vaak ook weer omhoog. Zo ook nu, pittig klimmetje van Rinzendorf naar Aldendorf in de Riedmark maar de moeite waard.

Nu komt een tijdje een relatief vlakke weg langs Berberdorf, Schallersdorf, Baumgarten, Oberzeiss, Kronast en Unterzeiss. Via Trollsberg kom ik bij Sankt Peter, Sonnberg en nog meer nietszeggende dorpjes van 50 inwoners.

Plots rij ik Tsjechië in! De weg wordt matig en daalt af. Ik doe rustig aan! Eenmaal beneden moet ik weer omhoog. Nu begint het pijn te doen. Ik klim en klim en klim en kraak en kraak en krijg kramp. Maar ja, opgeven is geen optie.

Bij de grensovergang naar Oostenrijk dacht ik helemaal boven te zijn, helaas. Nog een klimmetje! Dan…2 kilometer voor het einde gaan we dalen op de doorgaande weg. Kaarsrecht, lekker stijl, bam! Ik tik de 75 km/u aan.

Samenvattend heb ik 85 kilometer gefietst en 1725 hoogtemeters gepakt.

Bij de auto ruim ik alles weer op, doe boodschappen en bepaal dat ik richting Salzburg ga rijden. Daar zit ik nu op het terras van een rustige camping die ze naast de racebaan hebben gelegd.

Ik ga aan het bier en doe vandaag niets meer!


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
De grote dag is aangebroken.