Category Archives: Reizen

  • 0

Strandalig!

Category:Reizen Tags : 

Woensdag 3 juli 2019. Vandaag doen we een rondje Sithonia, het middelste schiereiland van Chalkidiki. Maar er gebeurd niets zonder ontbijt, ditmaal Griekse yoghurt met honing en walnoten.Omstreeks 8:45 begint ons rondje. We rijden in zuidoostelijke richting en schieten als snel van de hoofdweg af om langs de kust te kunnen rijden. We pakken een zandweggetje richting een privé terrein, parkeren de auto en lopen een stukje door een olijfboomgaard naar een verlaten strandje.

Na nog wat kilometers zandpad langs de mooie kustlijn zien we een prima strandje voor een plons. We negeren de naakte viespeukjes in het water en zwemmen zelf een stukje.

Onderweg naar de hoofdweg spotten we nog wat gezellige geiten.

Volgende halte is een strandje waar een Bulgaarse dame wat drank verkoopt. We nemen een 7-up.

Eenmaal de bocht om arriveren we in Toroni. Bizar om te zien dat de mooie strandjes leeg zijn en de strandjes in de dorpjes bomvol liggen. In Toroni bezoeken we een ruïne aan een schitterend strand, waar uiteraard niemand is.

Volgende halte is Kavourotripes Beach. Een schitterende locatie! Klein minpuntje is de hoeveelheid mensen op het strand. We besluiten in luttele seconden te vertrekken.Vanuit hier rijden we in een ruk naar Mpoukadoura. Een schitterend gelegen restaurant. We krijgen een tafel met uitzicht op zee en bestellen octopus, ansjovis, salade en tzatziki. Prima eten hier. Naast ons een Amerikaans stel wat halsoverkop wegloopt. Enige tijd later blijkt het arme kind gebeten door een wesp. De dokter is onderweg, want misschien is ze allergisch. Nou ik denk het niet!

Volgende halte is een duizend jaar oude boom. Hiervoor moeten we de berg op. Zo gezegd, zo gedaan. We beginnen vrolijk en rijden Parthenonas in. De route wil plots een trapachtige weg op rijden. Dat lijkt niet verstandig. Die boom kan de boom in en we gaan voor een sinas in de lokale taveerne.

Na dit avontuur gaan we terug naar onze kamer en al snel springen we de zee in. Even afkoelen. We vervolgen op ons balkon en maken ons klaar voor Haris.

Haris is blij ons te zien. Naar goed Grieks gebruik staat het eten (courgette, feta, ansjovis en garnalen) in no time op tafel. Erg smakelijk! Haris ziet ons genieten, maar besluit toch in te grijpen. We krijgen een cursus ansjovis eten voor beginners. In tegenstelling tot sardines moeten hier de graten wel uit.

Na het eten volgt nog een bakje yoghurt met huisgemaakte druivensiroop en een shotje huisgebrouwen kersenlikeur. De rekening laat naar Grieks gebruik even op zich wachten.

Na het eten lopen we nog een rondje door het dorp. Hier slaan we de proppers van ons af. Nee, we hoeven geen pizza! Wel halen we een portie Loukoumades. Even smikkelen van de mini oliebollen bij aanblik van dit bootje.


  • 1

Een lekker grotje

Category:Reizen Tags : 

Maandag 2 juli 2019. Vandaag is het tijd om te verkassen. Bijtijds zeggen we Yannis gedag en rijden Drama uit. De eerste stop is de supermarkt. Tijd om ontbijt, water en snacks te halen. We rijden door naar Philippi. Dit is een stukje Unesco werelderfgoed, maar aangezien zulks niet op een lege maag kan, ontbijten we eerst.We betalen de zes euro entree en lopen het terrein op. We trekken een sprintje om voor de buslading Chineze personen het amfitheater in te kunnen. Gelukt! Een toeristvrije foto als gevolg, want de Chinezen waren de enige bezoekers.Nadat we op alle foto’s van de Chinezen staan lopen we door verder het terrein op. Hier blijkt iets groter dan verwacht. Zo is er de acropolis, het forum, het octagon en diverse andere ruïnes uit de Griekse en Romeinse tijd.

Na een uurtje rondgekeken te hebben zien we door de stenen de ruïne niet meer en vertrekken we. De volgende bestemming, de grot van Alistratis ligt een uurtje verderop. Met haperende radio en veel Grieks getokkel arriveren we ook hier. Wederom geen kip te zien. Bij de kassa blijkt er net een groepje te zijn vertrokken. We mogen wel mee. Dat scheelt een half uur wachten. De grot is bijzonder mooi. De stalagmieten en stalagtieten vliegen je om de oren. Erg bijzonder is dat de gids alles in het Grieks vertelt. Als een medebezoeker dat voor ons vertaalt, begint de gids het toch in het Engels te vertellen. Erg grappig. Foto’s mochten niet, maar de boefjes zijn op pad.

Na de grot, die een lekkere 18 graden kent, gaan we buiten de 30+ weer in. We rijden nu naar ons volgende AirBnB adres is Neo Marmaris. Onderweg eten we wat bij Panagiotis en zien we Mount Athos liggen in de verte.In Neo Marmaris aangekomen liggen we al snel in de zee. Onze kamer ligt hier niet voor niets 2 meter vandaan.Na het strand lopen weer het dorpje in om wat Griekse yoghurt voor het ontbijt te halen. Daarna doen we een drankje op het balkon.We besluiten de dag bij Haris. Een zeer aan te bevelen lokale taveerne. Niet toeristisch aan het strand, maar dertig meter er vanaf. De ober is uiterst vriendelijk en vraagt hoe we het gevonden hebben. We bestellen tomaten uit de tuin, aubergine met feta, garnalen en sardines. Het eten is briljant lekker en Haris zelf komt nog even een praatje maken. Topavond!

Na het eten lopen we terug naar onze kamer en pakken de ondergaande zon mee.


  • 0

De gevaarlijkste wegen ter wereld

Category:Reizen Tags : 

Maandag 1 juli 2019. Vandaag staat het Rodopegebergte op de planning. Maar niets begint zonder ontbijt. Vandaag toast met huisgemaakte jam door de mama van Yannis.We beginnen onze road trip richting Paranesti. Volgens de website van het Rodopi Mountains National Park de ingang voor iedereen zonder 4X4. Diezelfde website adviseert even te tanken in het dorp. Het enige pompstation in kleine stadje is gesloten, maar met nog genoeg benzine in de tank is dat geen probleem. Wel halen we wat proviand alvorens we de bergen in rijden.Slechts 50 km moeten we naar onze bestemming in Fraktou Forest.De weg begint bochtig en biedt al snel mooie vergezichten over een stuwmeer en bijbehorende dam.Vlak nadat we nietsvermoedend een weekend persoon voorbij rijden moeten we vol in de ankers! De hoogspanningskabel hangt op ruitenwisserhoogte. Even bespreken we het plan van aanpak. We gaan terug naar het werkend persoon en vragen of hij lang bezig is. We konden volgens deze lieverd gewoon door en als we keren krijgen we zelfs een klein zetje om uit de greppel te komen.Verder het park in worden we verwend met wild life. We remmen voor schildpadden, vluchten voor een slang en ontwijken hagedissen. Helaas missen we de beren en wolven.Na enkele kilometers lastige weg met kuilen, plassen en afgronden arriveren we in Fraktou Forrest.We rijden stug verder, nog 20 kilometer. Helaas wordt de weg slechter en slechter. Als de verharding er helemaal mee stopt gooien we op 12 km voor de streep de handdoek in de ring. We keren om en rijden dezelfde route terug. Vanaf de andere kant is het ook schitterend!Bij een bankje is het tijd voor de lunch. We moeten oppassen voor beren en Monique maakt vrienden met de lokale vlinder.Weer verder besluiten we een waterval te bezoeken. Daarvoor moeten we iets terug en dan rechts in plaats van links. Over een zeer keurige weg rijden we langs een kloof waar een rivier door stroomt.Niet veel verder moeten we scherp naar rechts. Misschien de slechtste keuze van de dag. Over een matig karrespoor rijden we naar beneden. Bij de rivier aangekomen loopt het dood. De brug is einde oefening.We stappen uit en passeren de rivier te voet. De waterval zou een kilometer verderop zijn. We wandelen stug omhoog en vinden niets. Dan maar terug richting de rivier. Daar aangekomen klauteren we nog wat over de rotsen en zien iets wat op een waterval lijkt.Na dit avontuurtje schuifelen we terug over de rivier, keren de auto (lastig op zo’n smal pad) en rijden terug naar Drama. Helaas is alles gesloten wegens een feestdag.In onze studio eten we nog een lekkernij van Yannis’ mama en frissen we ons op voor de avond. We lopen naar Drama waar geen reet aan is. Gelukkig hebben ze wel een cocktailbar.Onderweg ontvingen we nog een sms’je van Yannis over een must see attractie. Het betreft een meertje met eigen waterbron. Na de cocktails lopen we hier even naartoe.Dan is het etenstijd. Natuurlijk weer veel te veel besteld. Sommige dingen zijn lekker, andere matig.Via de zonnebloemen in de straat lopen we terug. Het is tijd om de beentjes in de lucht te gooien.


  • 1

Ruïnevredebreuk

Category:Reizen Tags : 

Zondag 30 juni 2019. We beginnen met een lekker bakje Griekse yoghurt met granola op ons balkon. Wat een verwennerij! Het uitzicht is wel een beetje matig, maar dat mag de pret niet drukken.

Na het ontbijt beginnen we aan onze road trip naar Drama. Het ligt slechts 150 km naar het oosten, dus heel lang rijden is het niet. De eerste stop is een fruitstalletje. Lekker verse kersen!

Dan vervolgen we de route en zien we een meertje liggen. Sander zou Sander niet zijn als hij niet even van de weg afgaat om te kijken of we bij het water kunnen komen. Na wat zandpaden blijkt het toch geen goed idee te zijn en we keren om. Op de weg terug wordt de auto aangevallen door twee waakhonden. De auto wint het gevecht.

De volgende stop is het Byzantijnse kasteel van Rentina. Volgens de bordjes de belangrijkste ruïne van Macedonië. Het is echter niet belangrijk genoeg om er nog naar om te kijken. De paden er naartoe zijn overwoekerd met planten. Voordeel daarvan is dat er geen kip is. We tijgeren het laatste stukje omhoog en arriveren voor een gesloten hek. Sander kijkt even om het hoekje en als hij zich weer omdraait is Monique al over het hek geklommen. Het boefje!

Vanaf het hooggelegen kasteel hebben we een mooi uitzicht over de omgeving. Dit was wel de moeite van de ruïnevredebreuk waard!

Na dit avontuur vervolgen we onze route naar Drama. We passeren nog een oude toren en een ancient wooden bridge. Deze laatste is ook afgeschermd met een hek, maar volleerd insluipers als we zijn, klimmen we eroverheen en staan we al snel bij de oude brug. Althans wat er van over is.

Tijdens het laatste stukje naar Drama nuttigen we nog een drankje bij een lokale taveerne. Dan arriveren we in Drama. Daar is het lunchtijd.

We checken vervolgens in bij Yannis Studio. Een mooi plekje net buiten de stad. Hij heet ons hartelijk welkom en zijn moeder heeft lekkers verzorgd. Jummie! Monique probeert de lokale kittens te vertroetelen, maar ze zijn wat angstig. We ontspannen (en slapen) wat.

Tegen een uur of 5 besluiten we nog een activiteit te ondernemen. Het wordt de Petroussa Canyon. Hier aangekomen blijkt het een kloof te zijn waarin een theater gebouwd is. We wandelen naar beneden en bekijken de boel.

We lopen nog een stukje door de leegstaande rivier door de kloof en pakken nog een mooi vergezicht mee.

Na de kloof besluiten we naar Kavala te rijden voor het avondeten. Het is een uurtje rijden tot aan de kustplaats. Hier wandelen we even de berg op om de oude stad en het lokale kasteel te bewonderen. Erg leuk!

Dan is het etenstijd! Maar eerst even langs de bakker. Die ziet er leuk uit en blijkt heerlijke koekjes te hebben.

We gaan eten. Wat een verwennerij weer. Salade, souvlaki, feta, courgette ballen en veel olijfolie. Jum!

Na het eten rijden we terug naar Yannis, waar we heerlijk in slaap vallen.


  • 0

Thessaloniki

Category:Reizen Tags : 

Zaterdag 29 juni 2019.

Om 9:15 vliegen we naar Thessaloniki. Heerlijk die plaatsen met extra beenruimte. Eenmaal aangekomen is het zoeken naar de autoverhuurder. Deze is echter in geen velden of wegen te vinden. Dan maar het noodnummer van Sunny Cars bellen. Een onaangenaam klinkt Belgisch persoon zegt dat we bij een of ander hotel moeten zijn. Hoe er te komen wordt niet gezegd. Na wat navragen blijkt er een keurige transfer geregeld te zijn. Aardig volk die Grieken. Niet veel later rijden we in onze Hyundai I10 weg.

In Thessaloniki aangekomen ontmoeten we Aris, de eigenaar van ons AirBnB. Een aardig mannetje wat het een en ander uitlegt.

Dan is het tijd voor actie. We lopen richting strand en niet heel veel later zitten we in een rustig zijstraatje te genieten van de eerste maaltijd. Griekse salade, octopus en sardines. Heerlijk!

We flaneren vervolgens over de boulevard die ons leidt naar de witte toren. De witte verf die erop zat is al lang verweerd. We nemen een korte pauze en bepalen het vervolg van de route.

Via de Boog van Galerius en Rotunda struinen we door het oudere deel van de stad.

We pakken nog wat ruïnes mee voor we bij de Hagia Sofia aankomen. De soberheid van buiten is niet doorgezet naar binnen. Wat een pracht en praal.

Na een omzwerving langs nog een meer versierde kerk (categorie alles is goud) arriveren we bij de markt die net sluit. Jammer.

Er wordt een café gespot en Monique zegt dat we daar lekker kunnen eten. Tijd voor een drankje! Ook in Griekenland hebben ze kennelijk microbrouwerijen dus ik zit goed. Na wat drankjes bestellen we een Gavros Marinatos.

We eindigen ons toeristische rondje door Thessaloniki in de oude haven waar we lekker tussen de lokale bevolking gaan zitten en nog even gezellig met elkaar babbelen.

Prima begin van de vakantie!


  • 0

Verjaardagspartijtje in Moirara!

Category:Fietsen,Reizen Tags : 

Een weekje Costa Blanca kan natuurlijk niet zonder een beetje actief te doen. Gelukkig kwam AirBnB met de gouden tip! De Paella bicycle ride Moirara.

27 november 2018. Deze prachtige dag begint met een zonnetje! Een rit van ongeveer een uur brengt ons van El Campello naar Teulada. Terwijl wij een ontbijtje (tostada de tomate y jamón) genieten in een lokale bar, neemt een deel van de lokale bevolking toch liever een pot bier. Iets voor tienen arriveren bij Mike van Snakebite MTB Adventures.

Een kleine autorit brengt ons naar de start van de tour. Monique krijgt nog een last-minute cursus fietsen op een MTB. Als snel rijden we La Cumbre del Sol op. Nou ja op… de tocht begint met een goede afdaling!

Via goed begaanbare gravelpaden fietsen we langs mooie vergezichten over de Middellandse Zee en het natuurgebied waar we ons bevinden. Na een eerste uitkijkpunt begint de echte afdaling. Na deze stijle weg (gelukkig van beton) naar beneden arriveren we bij Playa de la Granadella. Dit schijnt een van de mooiste baaitjes van Spanje te zijn. Normaal kun je hier over de koppen lopen, maar vandaag is er niemand!

Mike had bedacht dat we de baai ook van boven gaan bewonderen. Kortom er volgt een goede klim van zo’n 100 hoogte meters.  Na het uitzicht gaan we wat meer landinwaarts richting Cap Marti en Valle del Sol. Er volgt wat urbanisatie en bosrijk gebied. 

Na nog een flinke klim rijden we Teulada weer binnen. Hier begint de afdaling naar Moirara waar we mandarijnbomen en wijngaarden passeren en we aan zee eindigen. Mike geeft ons een kleine bijdrage voor een maaltijd bij de lokale Cubaan en fietst zelf verder terug naar de auto. Een uurtje later is hij terug, zijn onze energie reserves aangevuld en gaan we gezamenlijk terug naar onze auto. 

Het was een mooie tocht van 34.33 km en 605 hoogte meters. Soms een beetje afzien omhoog, soms een beetje billen knijpen naar beneden. Maar het was zeker de moeite waard. Kortom een leuk en geslaagd verjaardagspartijtje!


  • 0

752 kilometer verder

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit erop, een weekje fietsen door Noord Nederland. Wat heb ik me goed geamuseerd, mooie landschappen gezien en leuke dingen beleefd!

Maar was dan alles fantastisch? Nee, verre van zelfs. Ik zou mezelf niet zijn als er niet wat te klagen valt. Het eerste wat weer bevestigd werd is dat er geen stukje echte ongerepte natuur te vinden is. Alles is tot in de puntjes gecultiveerd.

Daarnaast valt op dat er maar weinig plekken zijn waar je echt geen bebouwing ziet. Vooral windmolens en hoogspanningsmasten verpesten vaak het uitzicht.

Gelukkig staan er ook echt mooie gebieden tegenover. Het Noord-Hollands Duinreservaat heeft me verrast.

De fietspaden in noord Friesland zijn prachtig. Geen auto te bekennen, ultieme rust en goede vergezichten over het waddengebied.

De Drentse AA is misschien wel het mooiste gebied waar ik geweest ben. Prachtige bossen, leuke meren en fijne natuur.

Ook leuk is de Hondsrug met zijn mooie bossen.

En wat dacht je van het Vechtdal.

Niet alleen de natuur bij, maar ook de dame van het trekveer is ook zeker de moeite van het vermelden waard. Gewoon een aardig mens, met een fantastische baan!

En wat te denken van de rust in de Delta Schuitenbeek aan het Veluwe Meer. Net na het lelijkste deel van de route is dit toch ook alleraardigst. Als je van vogels houdt, zit je hier zeker goed!

En als laatste is verdiend de Vecht ook een kleine vermelding. Zo dicht tegen Amsterdam en toch zo rustig.

Kortom ik heb een hoop moois gezien en beleefd. Die houten reet en pijn in de beentjes na 752 km fietsen neem ik voor lief. Hopelijk komt er snel een volgende keer!


  • 0

Het laatste stukje

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 1 september. Vandaag de laatste etappe van de zeven. Een kort stukje van Loenen aan de Vecht naar Haarlem.

Ik word (te) vroeg wakker van een jengelend kind. Ik rits de tent open en pak daardoor wel de zonsopkomst mee.

Ik pak mijn spullen en rijd rond kwart over acht zonder te betalen de camping af. Ik fiets richting Loenen en volg LF7b (Oeverland Route) langs de Vecht. Bij Loenersloot passeer ik een slot/kasteel.

Als ik iets verder linksaf sla volg ik een fietspad door boerengebied. Helaas mis ik daardoor Boerderij de Lindenhoff. Omdat ik toch zin heb in koffie, maak ik in Abcoude toch een klein ommetje naar Baambrugge. Ze hebben net puppies gekregen!

De weg tussen Abcoude en Ouderkerk a/d Amstel blijf ik in het wiel van een stelletje dat op de racefiets zit. Geen idee of ze het waardeerden, maar het ging wel lekker vlot. 32 km/u met bepakking is een mooi tempo.

Dan moet ik Amsterdam door. Ik blijf de Amstel lange tijd volgen, passeer de Nederlandsche Bank en daarna het Vondelpark en het Rembrandtpark. Best een groene strook zo door hartje Amsterdam. Het enige jammere is dat deze gevuld is met Remies, allemaal alleen in hun hardloopwereld.

Dan begin ik aan het laatste stukje. Via Sloterdijk en Halfweg naar Haarlem. Ik ben blij dat ik bijna thuis ben, maar nog blijer dat ik hier over een maand niet meer woon.

En dan als je de poort open maakt ?


  • 0

Dodelijk saai

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 31 augustus. Wat een koude nacht! Alsof het vroor, brrr. Vanmiddag heb ik een bedrijfsuitje in Loosdrecht, daar gaat de route vandaag dan ook heen.

Ik sta al vroeg uit de tent, wat een kou. Na een kort rondje wandelen om de camping besluit ik de tent maar weer in de duiken. Rond half negen neem ik afscheid van Joost en Nicoline en vertrek ik.

Na een kilometer of 9 passeer ik de eerste molen van de dag. Het blijkt een landwinkel en ik sla weer wat proviand in.

Na de molen rij ik weer op de LF23a, of te wel de Zuiderzee Route. Ik passeer voornamelijk boerenvelden (linkerhand) en vakantieparken (rechterhand). Ja, het Veluwe Meer is een groot toeristisch geheel.

Na wat van dergelijke wegen arriveer ik in Harderwijk. Wat hebben ze van zo’n mooi Hanzestadje toch een gedrocht van een stad weten te maken.

Dan volgt het saaiste stuk van de hele tocht. Het fietspad tussen de A28 en het Veluwemeer. Ik passeer eerst Strand Horst en daarna Strand Nulde. ?

Als ik na dit afzien rechtsaf sla wordt het beter. Een mooi gebied in de polder met diverse vogels neemt het over.

Ik fiets inmiddels op de Zeedijk als ik in de buurt van Nijkerk het gemaal van Arlenheem passeer. Het levert mooie foto’s op.

De route langs de Zuiderzee vervolgt zich door Spakenburg. Dit is natuurlijk een heerlijk toeristisch dorpje. Bakkerij ’t Stoepje is nergens te vinden, vandaar dat ik me op de kibbeling stort.

Ik rij nog een stukje door de polder tot ik bij Baarn de bossen weer in duik. Het begint met landgoed Groeneveld. Een mooi kasteel, alleen staat de oprijlaan vol met vrachtwagens.

Via Lage Vuursche en Hollandse Rading rij ik door ’t Gooi en blijf ik me verbazen door de grootte van huizen. Waarom zou je het willen?!

Na nog een klein stukje (10km) door Loosdrecht arriveer ik in Loenen bij Fort Spion. Ik zet mijn tentje op en ben keurig op tijd voor het bootje varen op de Loosdrechtse Plassen met Odysseus.

Na gedoucht te hebben loop ik naar het restaurant waar we gaan varen en eten, een prima en gezellige middag en avond. Lui als ik ben laat ik me nog even terugbrengen door een collega. Vanavond is 1800 meter lopen me wat te gortig.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
De grote dag is aangebroken.