Category Archives: Reizen

  • 0

Bid en werk!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Donderdag 30 augustus. Een korte toch vandaag. Slechts tachtig kilometer van Punthorst naar Nunspeet.

Als ik opsta is het weer droog. Dat is prettig. Rond half negen vertrek ik. Het eerste stuk gaat door de bossen van Punthorst. Hier lijkt het te regenen, maar dat is slechts water wat uit de bomen valt. Na een klein stukje fietsen passeer ik Staphorst. Dit negeer ik.

De route gaat verder richting Rouveen. De lokale bakker biedt een prima tweede ontbijt. Dan wordt het een stukje stoempen tegen de wind in. De onverharde weg, maakt het niet lichter. De omgeving is in ieder geval best aardig.

Nog aan deze weg kom ik bij Veldschuur. Heel groot lees ik Bid en Werk. Ze zijn vergeten dat men zich ook moet voortplanten. Mijn voorstel is dan ook het dak aan te passen naar bid, werk en neuk. Lekker kort, lekker krachtig.

De route vervolgt zich over de LF9a, de NAP Route en komt door de Gemeente Zwarte Waterland. Het dorpje Hasselt biedt een supermark, toilet en kop koffie. Als ik het dorpje uitrij kom ik langs de Stenen Zeedijk. Zal wel tegen de Zuiderzee bescherming hebben geboden, want er is hier geen zee te bekennen.

Ik passeer het sluisje bij Gennegerzijl en ga via een trekpontje het Zwarte Water over. Ik sta nog even te praten met de aardige dame die al het trekwerk verrichte voor slechts 70 cent.

Dan rij ik pardoes Zwolle binnen. Een snel rondje binnenstad brengt me naar de lunch. Jummie, wafels!

Een stukje buiten Zwolle moet ik de IJssel over. Wederom met een pontje. Nu iets moderner, maar gelijk ook minder gezellig.

Aan de overkant arriveer ik in Hattem. Het is net Zwolle, maar dan kleiner. Ik rij er doorheen en ga lekker tegen de wind in richting Oldebroek. Af en toe passeer ik vrouwen met lange jurken en (naar het lijkt) weinig zin in het leven. Als ze maar bidden en werken toch?!

Dan rij ik de Veluwe op en passeer ik enkele landgoederen. Sommige stukken over smalle bospaadjes zijn prachtig, andere stukken langs landbouwgebied matig.

Het laatste stukje brengt me via Elspeet Vesting, waar ik een haring hap naar de LF23b, de Zuiderzee Route. Ik volg de weg voor een kilometer of 10. Dan fiets ik de bossen bij Nunspeet binnen. Een bordje zegt camping Nieuw Soerel rechtdoor. Mijn navigatie geeft aan rechtsaf en dan nog 200 meter bospad. Eigenwijs als ik ben doe ik dat. Helaas een verkeerd eindpunt. Nog een klein stukje bossen in ik arriveer. Joost en Nicoline zijn er ook al. Gezellig, het bier staat koud.

Na een klein pilsje zet ik de tent op, douche ik en doe ik een klein wasje. Een week in hetzelfde shirt begin je toch te ruiken.


  • 0

En maar blijven eten!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Woensdag 29 augustus. Vandaag weer een monsteretappe van ruim 130 km. Mijn lekkere kontje is al redelijk beurs, dus dat wordt genieten. Gelukkig mag ik onbeperkt eten!

Ik begin vandaag vroeg. Om iets voor acht vertrek ik. Om iets over acht bedenk ik dat ik mijn water verloren ben. Terug, want water is essentieel en nog belangrijker dan eten! Gelukkig vind ik mijn bidon niet al te ver terug en kan ik de route echt beginnen. Als ik het bos uitfiets, staan de geiten me uit te zwaaien (of lachen).

Nog voor ik Drouwen in rijd, wordt ik getrakteerd op hunebedden. De eerste had ik gisteren ook al gezien, maar voor ik in Borger arriveer kom ik ook nog de elegantste en de kleinste tegen.

In Borger sla ik snel wat proviand in en ik vervolg de route over de Hondsrug. Om precies te zijn geniet ik van de bossen van Boswachterij Exloo.

Via Odoorn en het Valtherbos arriveer ik in Emmen. De route ernaartoe is werkelijk schitterend. Heide, bos en hunebedden.

Emmen valt tegen. Ook de route erna tot aan Coevorden kent weinig hoogtepunten. De slingert vooral rond de N34. Het meest plezier haal ik uit een pak chocomelk.

Ergens bij Coevorden gaat de LF14a (Saksenroute) samen met de LF16b (Vechtdalroute). Vanaf dat moment wordt het weer leuk fietsen. Ik passeer Engeland en Hardenberg en kom dan echt in het Vechtdal terecht.

De route leidt me langs de Vecht, maar zie hem nauwelijks. Dat geeft niet, want het is weer prachtige natuur waar ik me in bevind.

Voor dat ik start met een ommetje om Ommen en landgoed het Laer is het tijd om afscheid te nemen van de LF14a. De LF16b neemt me verder mee richting Zwolle. Na het passeren van de Sahara(?) kom ik bij de Beneden Regge. Tijd on weer even te snacken.

Na nog wat slingeren door het Vechtdal arriveer ik bij de sluis van Vilsteren. Deze wordt nog handmatig bediend. De sluiswachter draait de sluizen met het handje open. Het water loopt er vervolgens vanzelf in. Legen gebeurd nog met emmers, het was immers maar 143 cm hoogte verschil.

Niet veel later neem ik weer afscheid van de LF16b om het laatste stukje (15km) naar Punthorst te rijden. In de boswachterij van Staphorst ligt namelijk de prima camping Dassenburcht. Een beetje primitief, maar dat mag de pret niet drukken! Wederom kamperen bij de boswachter, vandaag na 137,2 km fietsen.

Nu de tent staat en het verhaal geschreven is, arriveert een andere fietser. Hij is lichtelijk contactgestoord en heeft een kwartier gezocht naar plek 32. Dat beloofd wat voor vanavond ?.


  • 0

LF14a De Saksen Route

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Dinsdag 28 augustus. Vandaag een tussendoortje van net geen 100 km. Van Friesland, door Groningen, naar Drenthe. Kortom de LF14a, de Saksen Route.

Redelijk vroeg is alles ingepakt en vertrek ik zonder degelijk ontbijt op te hebben. Op zoek naar een supermarkt wordt ik al getrakteerd op een prachtige tocht door Nationaal Park Lauwersmeer. Ik zie diverse roofvogels en fiets kilometers door rietvelden.

De route vervolgt naar Zoutkamp waar ik Groningen binnen rijd en een ontbijt vind. Mooi, nu nog een bankje. Na een kleine koeienfile vind ik dat. En niet veel later en eet ik mijn litertje yoghurt op.

De tocht door het Groningse land is alleraardigst. Net iets andere boeren dan in Friesland schat ik zo in. Ik passeer de wierde van Ezinge. Een soort terp, maar dan voor een heel dorp.

Wanneer ik het dorpje Feerwerd passeer word me een peer aangeboden. Dat sla ik niet af, hij is immers biologisch en schoongemaakt. Je waant je hier in het buitenland, zo netjes zijn de wegen afgezet.

Bij Winsum passeer ik een nog een geinige molen en zeilboot waarna ik door allerlei smalle weggetjes, ook wel fietspaden genoemd, richting Groningen rijdt.

In Groningen ben ik vooral om te lunchen. Op aanraden wordt het Toet Pannekoek. Een prima koolhydraten-fabriek voor me. Ook nog eens tegen over een van mijn klantjes, de Gemeente Groningen.

Na een pannekoek, smoothie, gebakje en verse jus kan ik er weer tegen en begin ik aan mijn zoektocht naar de Martini toren. Eenmaal gevonden blijkt deze naast Vindicat te liggen. Alle hoogtepunten van Groningen zijn weer afgestreept.

Na Groningen volgt de weg naar Haren. Deze gaat door een waterrijk gebied. Na een paar kilometer arriveer ik in Haren. Tijd voor een ommetje naar tante Jetske. Helaas is er niemand thuis.

Dan maar weer door voor de tweede helft van vandaag, een tocht door de Drentse Aa. Na kilometers landbouw kom ik nu in de bossen. Mooi! Ik passeer dorpjes genaamd Glimmen en Blankeweer. Dan de Pollsebaan. Hier vind ik een bankje voor een kleine snack. Het levert een matig gesprek met twee bejaarden op. Gelukkig is het uitzicht stukken beter.

Dan volgen er nog een aantal kilometers door bossen en langs heidevelden. Die Drentse Aa is leuk!

Op een kilometer of twintig voor de eindstreep kom ik langs Ollie. Een vriend van vroeger.

In Rolde vind ik een buurtsuper en daarmee avondeten en ontbijt. Dan volgen de laatste loodjes voor vandaag. De mooie tocht door de Hondsrug. Lekker door de bossen op zoek naar de camping. Een paar keer gaat het mis met navigeren, maar ik arriveer voldaan op de camping in Borger. Lekker kamperen bij de boswachter vandaag!

Nadat de tent staat besluit ik toch nog een klein tochtje te maken. Mijn honger naar koolhydraten laat zich niet stoppen en ik fiets naar Borger voor een frietje met. Jup. Op de terugweg passeer ik nog wat hunebedden.

Wat een heerlijke dag! Weer 116,1 km verder.


  • 1

Door de wind gedragen!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Maandag 27 augustus. Vandaag heb ik een lange tocht voor de boeg. Ruim 140km, gelukkig lijkt de wind goed te staan.

Ik begin rustig met een stevig ontbijt van eieren, spek en brood voor ik begin aan de etappe van vandaag. Iets voor negenen stap ik op mijn fiets en rij ik richting Den Oever. Hier begint de Afsluitdijk.

Na een paar kilometer kom ik bij het monument van dit bijzondere bouwwerk. Die Lely heeft toch iets moois bedacht.

Bij Zurich rij ik Friesland in. Ik moet in noordelijke richting naar Harlingen, wind technisch is dat wat minder grappig. Harlingen blijkt een leuk dorpje met fijne slager en prima bakker. Na twee vers gebakken appelflappen kan ik er weer tegenaan.

De LF10a, of te wel Waddenzee Route, blijft grotendeels de kustlijn volgen, maar soms moet ik toch even langs een dorpje. Zo heb je daar het nietszeggende Tzummarum en Firdgum.

Niet veel later rij ik de Groene Dijk op. Dit is een oude zeedijk in zijn oorspronkelijke vorm. Waarschijnlijk uit de 11de eeuw, want de zee is ver te zoeken hier. Evengoed een mooi fietspad.

Het is nu tijd voor een aantal kilometer vol doortrappen met wind in de rug. Helaas denkt mijn fietscomputer dat het hier klaar is en mag ik een nieuwe sessie beginnen. Het Friese boerenland is niet het mooiste, maar je moet toch wat. Als ik in Oude Bildtzijl arriveer is het lunchtijd. Ik ga in een bootje zitten en smeer mijn broodje. Naast me zitten een Duits stelletje. Ze zien eruit alsof het koud is in hun dikke jassen.

Via allerlei landelijke weggetjes arriveer ik in Holwerd. Hier pak ik niet de boot naar Ameland, maar het fietspad naast de dijk. Af en toe ga ik de dijk op en zie ik eindelijk de Waddenzee en Ameland liggen.

Ik blijf de dijk volgen en geniet van de schapen, het groene gras en de wind. In Wierum ga ik de dijk weer even op en daar zie ik Schiermonnikoog in de verte liggen. Onder de dijk staat een best aardig kerkje.

En dan is het tijd om afscheid te nemen van LF10a. Ik moet richting de camping en die ligt iets zuidelijker in Kollemerpomp aan het Nationaal Park Lauwersmeer.

De tent staat er na 142,2 km goed bij!


  • 0

Etappe 1: LF1b en LF10a

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zondag 26 augustus. De vakantie gaat beginnen! Vandaag de eerste etappe, van Haarlem naar Den Oever.

Ik begin met een klein ommetje door IJmuiden, gewoon omdat het kan. Aangezien de sluizen niet toegankelijk zijn passeer ik de IJmond met het pontje. Deze heeft geen zin om te wachten op een passerend zeeschip en vaart er keurig omheen.

Aan de overkant begin ik officieel met het volgen van de LF1b. Deze is beter bekend als de Noordzee Route in noordelijke richting. Bij Wijk aan Zee ga ik het Noord-Hollands Duinreservaat in. Uiteraard illegaal, want een kaartje kopen voor een openbaar fietspad gaat me te ver.

Het duingebied is erg mooi en afwisselend met bos, duin, heide en her en der een koe-achting beest.

Om een uur of 11 zie ik een heuveltje. Ik zet de fiets neer en begin de trap te beklimmen. Dat was de moeite waard zolang je in noordelijke richting keek, de hoogovens in het zuiden blijven lelijk.

Na deze stop fiets ik verder langs Castricum en richting Egmond. Het Noord-Hollands Duinreservaat houdt maar niet op. Omdat ik toch ook een beetje zee wil zien, maak ik weer een kleine omweg. De meeuwen maken de verkeerde afslag niet goed. ?

Als ik weer op de route zit, kom ik weer bij een hoge duin. Klim, klim, klim en boven is het tijd voor lunch met uitzicht.

Als de lunch erin zit passeer ik Bergen aan Zee. Dan door de Schoorlse Duinen richting Petten. De kernreactor staat er prachtig bij.

En dan ineens ga ik rechtsaf de LF10a op. Dit is de Waddenzee route. Inmiddels is de wind ook flink aangewakkerd en is ZZW nu vooral Z. De wegen naar het oosten bieden helaas weinig beschutting en het begint bij vlagen een barre tocht te worden.

Als er nog 5km op de teller staat, valt ineens een boom om. Gelukkig een gecoördineerde actie en ik moet even wachten tot de weg weer vrij is. De man die me tegenhield vond het de normaalste zaak van de wereld. Zo doen boeren dat.

En dan… arriveer ik op de camping. Een zeer mooie camping! Hij heet Het bos roept en ligt in het Robbenoordbos. Ik zet de tent op.

Dan nog even snel naar Den Oever voor wat boodschappen. Dit levert weer ruim 10km bonus op. Met wat eerdere verkeerde afslagen staat de dag teller op 119,5 km. Slechts 24 meer dan gepland.

Inmiddels zitten de brokjes erin en bevind ik me in de ‘kas’. Een prima plek met bank, kachel en veel bejaarden. Het ‘ik vertrek’ gehalte is hoog. Ik lach me rot en blijf nog even.


  • 0
Fietsen door de Noordelijke Provincies

De Noordelijke Provincies

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Een weekje vakantie! Zo direct mag de Silver Gazelle uit de schuur, want het is tijd om het hoofd leeg te gaan fietsen! Er is gekozen voor een rondje door de Noordelijke Provincies, maar je weet nooit wat er de komende dagen nog gebeuren kan.

Jullie zien het inderdaad goed, de route door de Noordelijke Provincies is inmiddels uitgestippeld. Ik zal beginnen in Noord Holland en fietsen door Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland en Utrecht. Zelfs de campings zijn al voor geselecteerd. Ik wil namelijk zoveel mogelijk logeren bij de boswachter. Dat zal het avontuur natuurlijk niet minder mooi maken. Je weet immers nooit wat je voor wilde dieren (of mensen) tegenkomt op je fietspad.

Nu maar hopen dat de weergoden meewerken! De wind staat vandaag in ieder geval in mijn voordeel.


  • 0

Romantische zoektocht

Category:Reizen Tags : 

Zaterdag 2 juni. De dag begint vochtig. Regen, bah! Met een natte tent in de auto rijden we naar Grabenstätt. Een boerenmarkt, jeuh!

Op de markt wordt genoten van de taartjes van de boerinnen. Ook blijven er aardbeien en ham plakken. Dat wordt genieten!

Dan door naar Augsburg. Hier vallen we ook met de neus in de boter. Een weekmarkt! Nu gaan we voor twee eieren, asperges en meer ham. Dat wordt nog meer genieten!

Na een rondje door Augsburg, wat voor een stad best aardig is, is het tijd voor de Romantische Strasse.

De Romantische Strasse loopt van Füssen naar Wurzburg, maar wij springen er dus in Augsburg op. Na een korte rit arriveren we in Rain. Dit slaan we over. Snel door naar Donauwörth!

Snel blijkt echter een lastige opgave, de route die eerder zo keurig stond aangegeven blijkt een speurtocht te worden. Leuk! In Donauwörth worden de beentjes even gestrekt.

Dan door naar Harburg. Hier bezoeken we de burcht. Een geinig dingetje met mooi uitzicht. Het bestellen van een glaasje Fanta was echter zo moeilijk voor de bediening dat we twintig minuten tevergeefs hebben zitten wachten.

Volgende halte is Nördlingen. Dit dorpje ligt in het hart van de meteorietenkrater Ries. Het centrum is dan ook keurig rond.

Laatste stop is Dinkelbühl. Een redelijk oud (400 jaar) dorpje met vakwerkhuizen en een mooie stadsmuur.

Op naar de camping in Rothenburg O.D.T. We krijgen een plekje, zetten de tent op en genieten van de asperges en aardbeien!

Na het eten lopen we nog even naar het dorp. Dit is misschien wel de mooiste plek van de dag. Oud, karakter, leuk! Enige jammere is de hoeveelheid toeristen die je er gratig bij krijgt.

Zondag 3 juni. Na 640 km autobahn zit er er weer op. Het avontuur is voorbij. Snel nog een keer!


  • 0

Brrr… ijsgrot!

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 1 juni. Langzaam richting Nederland is het plan. Maar niet voor de Rieseneiswelt bezocht is.

Vlak voor het middaguur rij ik Werfen in. Nog zes kilometer bijna recht omhoog voor er geparkeerd kan worden. Vanaf de parkeerplaats is het een schitterend uitzicht over het kasteel aan de andere kant van de vallei.

Ik koop kaartjes voor kabelbaan en ijsgrot en dan begint de klim. Eerst een minuut of tien tot de kabelbaan, daarna nog vijftien tot de grot. Je ziet de ongetrainde mannen en vrouwen zwoegen. Het zweet vliegt je om de oren. Het is goed warm! Onderweg is het wel genieten van het uitzicht over de vallei en diverse kloven.

Dan de grot. Twee rijen. Eén voor Duitstaligen en één voor Engelstaligen. Die laatste wordt het! Met een groep van 25 à 30 man lopen we de grot in. Het temperatuurverschil tussen buiten en binnen is zo’n 30 graden, wat een forse wind veroorzaakt.

Binnen in de grot wordt het één en ander verteld over de grot. De grot is kennelijk zo’n 32 kilometer diep. Vandaag komen we niet verder dan de eerste. De grot bestaat voornamelijk uit kalkzandsteen waardoor smeltwater gesijpeld is wat weer diverse ijspartijen gevormd heeft de afgelopen eeuwen. Het is een schitterend gezicht. Foto’s waren verboden, maar dit geeft een kleine impressie. Na de rondleiding is het tijd voor eten! Schnitzel en worst! Dan door naar Duitsland. Kennelijk moest er vandaag gecontroleerd worden bij de grens. Ruim een half uur vertraging. Een beetje jammer. In Duitsland is het tijd voor een camping. Het wordt camping Seehausl in Chieming aan de Chiemsee. Een prima plekje!


  • 0

Wenen, om te janken

Category:Reizen Tags : 

Donderdag 31 mei. Christi Hemelvaart. Vol goede moed ga ik deze ochtend toeristisch doen in Wenen. Maar wat een protserigheid! Het is gewoon om te janken.

Ik parkeer bij Schwarzenbergplatz en loop via Karlsplatz richting centrum. Het is nog vroeg en rustig. Mogelijk komt dat ook omdat alles gesloten is vandaag vanwege een of andere feestdag.

In het echte centrum loop ik via Karnterstrasse langs de Malteserkirche. Je zult maar een liefhebber zijn. Dan kom ik langs een processie. Niet een kleintje, maar een extreem grote. Het is dus kennelijk Christi Himmelfart.

Dan arriveer ik bij de Wiener Stephanus Dom. Prachtig natuurlijk, althans voor de liefhebber.

Via de St. Peterskirche en Michalerplatz loop ik Hofburg Wien binnen. Het begint met In der Burg, gevolgd door Heldenplatz en Marie-Theresienplatz. Bij Museumplatz zie ik eindelijk een moderngebouw. Het eerste van de dag.

Na Josephplatz loop ik terug naar de auto en geloof ik het wel.

Via kleine verkenning naar mijn bestemming van vanavond kom ik in het natuurgebied bij de camping terecht. Dit blijkt vooral Donau Insel te zijn, maar een mooie plek voor een wandelingetje.

Inmiddels is het wachten geblazen op het avondprogramma. Spannend!

Tegen zessen meld ik me in de Arena van Wenen. Een oud fabrieksterrein waar een podium gebouwd is. Frank Carter en Rattle Snakes maken er een feestje van. Het publiek wil alleen niet mee doen. Beetje jammer!

Daarna is het de beurt aan Good Charlotte. De Oostenrijkers vinden dit leuker en er hangt inmiddels een prima sfeertje. Good Charlotte doen hub best, maar Frank Carter overtreffen kunnen ze niet.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
De grote dag is aangebroken.