Tag Archives: Chalkidiki

  • 0

Zwaartekracht

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 5 juli 2019. Gisteren hadden we Aristoteles, vandaag gaan we voor Newton. Ik heb toch meer wetenschappers dan wijsgeren.

De dag begint met een ontbijtje verzorgd door George. We krijgen een mand vol lekkers: yoghurt, honing, sap, melk, eieren. Jum!

Na het ontbijt gaan we op zoek naar de watervallen van Vavara. Monique is er al dagen mee bezig. Volgens een Duitser die review heeft gegeven op Google, zou het te vinden moeten zijn. Monique navigeert naar de GPS coördinaten van de afslag en het klopt. Een bordje met waterval linksaf. Sander rijdt rustig over het zandpad tot het punt waar hij het niet meer verantwoord acht. Het laatste stukje (400 meter) naar de officiële parkeerplaats lopen we. Vanaf de parkeerplaats gaan we naar de linker waterval. Een nauw pad leidt ons er naartoe. De enige bezoekers vertrekken net. Mooi!

We staan een beetje in het koude water en genieten van de rust. Prachtig stukje natuur dit. We spotten nog een krab.

Tijd voor de rechter waterval. We lopen terug naar de parkeerplaats en meteen door naar de rechter waterval. Het gezin schreeuwlelijkerds wat we tegen komen sturen we naar de linker. De rechter waterval valt op het eerste oog tegen. Je ziet alleen de bovenkant.

We besluiten te onderzoeken hoe we beneden komen. Er was ergens een klein paadje. We volgen het pad en beneden zien we twee personen door de rivier banjeren. Dit blijken geologen die op zoek zijn naar goud en andere delfstoffen. Ze zijn verbaasd dat er volk is en al helemaal dat er een pad bestaat. Ze zeggen dat de waterval 120 meter de andere kant op is. We lopen er naar toe. Prachtig!

Na een paar minuten arriveren ook de geologen via de rivier. Ze rusten wat uit en maken een praatje. Ze vertrekken weer zodat wij een privé zwembad hebben. Brrr… wat is dat water koud.

We besluiten terug te lopen en halverwege doet de zwaartekracht weer zijn werk. Monique glijd uit en valt op haar kontje.

Als we bij de auto zijn is het druk. Kennelijk dacht iedereen dat mijn parkeerplaats de algemene parkeerplaats was. #schaapjes

We rijden langs een fontijntje waar Sander zijn hoofd nog even afkoelt door naar het dorpje Varvara waar we een koud drankje doen.

Vanuit Varvara rijden we door naar Arnea. Dit is een prachtig dorpje! We lopen wat rond en bekijken de gebouwen uit de 19de eeuw. Ook aanschouwen we een groen-gouden tor.

Inmiddels is het ook lunchtijd en we bestellen een pita gyros in de lokale snackbar. Lekker hoor!

We doen nog een rondje door het dorp en bezoeken een oud honing-vrouwtje. We moeten alles proeven. De tijmhoning is het lekkerst. Als we vetrekken heeft ze nog 7 in plaats van 8 potten op voorraad.

Na Arnea rijden we nog naar een kerk in een park. Mooi hoor, maar te veel muggen om echt te genieten.

Via de lokale buurtsuper gaan we terug naar onze boomhut. Even een middagje relaxen. We doen een drankje en houden een siësta. Tegen zeven rijden we weer naar Pyrgadikia waar we gaan dineren. Lekker eten, we bestellen wortelsalade, lokale feta, kaasballen en sardines. De bediening was matig, zeker wanneer we om de rekening vragen. Dat werd weer een eeuwigheid wachten. Begrijpelijk want de baas moet hem opstellen en die was net even weggefietst.

Na het eten doen we nog een koffie en milkshake bij een koffie- en ijsbar. Daarna terug naar de boomhut voor een afzakkertje.


  • 1

Athos

Category:Reizen Tags : 

Donderdag 4 juli 2019. Met een gebroken ruggetje stappen we uit bed. Zeer matig dat ding, en ook nog eens ongezellig daar het twee losse units zijn.

We beginnen met de tocht naar Athos. Hier willen we kijken of er mogelijkheden zijn om een boottocht langs het schiereiland te maken. We rijden hier in een rechte lijn heen, maar spotten nog wel even een jakhals. We arriveren na een uurtje in Ouranoupoli. We parkeren de auto, nemen een Griekse koffie (blegh) en zien diverse monniken voorbij drijven in hun zwarte gewaden. Dat moet heet zijn met zo’n baard erbij. Je moet er wat voor over hebben om celibatair de heer te kunnen beminnen.

Vervolgens verkennen we het dorp. Ze hebben een oud gebouw uit de Byzantijnse tijd. We lopen over de pier die ook als haven dient en besluiten geen cruise te maken. De boten die we hebben gezien lijken allemaal op blikjes sardientjes. Waar komen die toeristen toch vandaan?! En daarbij is het niet wenselijk om een locatie, waar vrouwen niet eens welkom zijn, vanaf een afstandje te bekijken. Het is daar zo erg dat vrouwelijke dieren niet eens welkom zijn. Als een monnik al hitsig kan worden van een ooij, dan moeten ze in Brussel misschien de subsidiekraan dichtdraaien.

Na het dorp rijden we terug richting vast land. Hier kijkt de Roemeen die ons inhaalde de dood in de ogen daar hij de tegenligger niet zag aankomen. Wat een idioot! We passeren eerst het Kanaal van Xerxes. Nou, dat kanaal bestaat niet meer hoor. Door naar het volgende archeolgische hoogtepunt. Het is de oude stad Akanthos, of wat er nog van over is. Het biedt sowieso een omgevallen pilaar, een schildpad en mooie vergezichten.

We rijden door naar een dorp waar we willen lunchen. Het heet Stratoni. Er is een strand waar enkele mensen op liggen en verder een mijn waar men zilver, lood en zink delft. Niet heel boeiend. Door naar het volgende dorp.

Hiervoor rijden we over een weg die omringt is door witte en roze oleanders. Schitterend, even als het uitzicht boven op de berg.

We lunchen in Olympiada. Lekker aan zee genieten we van aubergine, koolsla en inktvis. Prima!

In het dorp merken we dat we ook al bij Stageira zijn. Dit is de oude stad waar Aristoteles geboren is. In de ziedende hitte verkennen we de ruïnes. Het is zeer keurig gerestaureerd en zien van alles.

Na een forse klim staan we bij de acropolis. Wat een uitzicht heb je hier!

Als we weer bij de auto zijn, halen we nog even een watermeloen-ananas ijsje en rijden we door naar onze slaapplek voor de nacht. We worden hier hartelijk door George verwelkomd. Hij heeft de boomhut zelf gebouwd met zijn vader en broer .

Op ons privé terras genieten we van een drankje voor we naar het kustplaatsje Pyrgadikia rijden waar we dineren. Lekkere worstjes vanavond.

Na het eten rijden we terug naar onze boomhut en drinken we nog een afzakkertje. Proost!


  • 1

Een lekker grotje

Category:Reizen Tags : 

Maandag 2 juli 2019. Vandaag is het tijd om te verkassen. Bijtijds zeggen we Yannis gedag en rijden Drama uit. De eerste stop is de supermarkt. Tijd om ontbijt, water en snacks te halen. We rijden door naar Philippi. Dit is een stukje Unesco werelderfgoed, maar aangezien zulks niet op een lege maag kan, ontbijten we eerst.We betalen de zes euro entree en lopen het terrein op. We trekken een sprintje om voor de buslading Chineze personen het amfitheater in te kunnen. Gelukt! Een toeristvrije foto als gevolg, want de Chinezen waren de enige bezoekers.Nadat we op alle foto’s van de Chinezen staan lopen we door verder het terrein op. Hier blijkt iets groter dan verwacht. Zo is er de acropolis, het forum, het octagon en diverse andere ruïnes uit de Griekse en Romeinse tijd.

Na een uurtje rondgekeken te hebben zien we door de stenen de ruïne niet meer en vertrekken we. De volgende bestemming, de grot van Alistratis ligt een uurtje verderop. Met haperende radio en veel Grieks getokkel arriveren we ook hier. Wederom geen kip te zien. Bij de kassa blijkt er net een groepje te zijn vertrokken. We mogen wel mee. Dat scheelt een half uur wachten. De grot is bijzonder mooi. De stalagmieten en stalagtieten vliegen je om de oren. Erg bijzonder is dat de gids alles in het Grieks vertelt. Als een medebezoeker dat voor ons vertaalt, begint de gids het toch in het Engels te vertellen. Erg grappig. Foto’s mochten niet, maar de boefjes zijn op pad.

Na de grot, die een lekkere 18 graden kent, gaan we buiten de 30+ weer in. We rijden nu naar ons volgende AirBnB adres is Neo Marmaris. Onderweg eten we wat bij Panagiotis en zien we Mount Athos liggen in de verte.In Neo Marmaris aangekomen liggen we al snel in de zee. Onze kamer ligt hier niet voor niets 2 meter vandaan.Na het strand lopen weer het dorpje in om wat Griekse yoghurt voor het ontbijt te halen. Daarna doen we een drankje op het balkon.We besluiten de dag bij Haris. Een zeer aan te bevelen lokale taveerne. Niet toeristisch aan het strand, maar dertig meter er vanaf. De ober is uiterst vriendelijk en vraagt hoe we het gevonden hebben. We bestellen tomaten uit de tuin, aubergine met feta, garnalen en sardines. Het eten is briljant lekker en Haris zelf komt nog even een praatje maken. Topavond!

Na het eten lopen we terug naar onze kamer en pakken de ondergaande zon mee.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
De grote dag is aangebroken.