Tag Archives: Fietsen

  • 0

752 kilometer verder

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit erop, een weekje fietsen door Noord Nederland. Wat heb ik me goed geamuseerd, mooie landschappen gezien en leuke dingen beleefd!

Maar was dan alles fantastisch? Nee, verre van zelfs. Ik zou mezelf niet zijn als er niet wat te klagen valt. Het eerste wat weer bevestigd werd is dat er geen stukje echte ongerepte natuur te vinden is. Alles is tot in de puntjes gecultiveerd.

Daarnaast valt op dat er maar weinig plekken zijn waar je echt geen bebouwing ziet. Vooral windmolens en hoogspanningsmasten verpesten vaak het uitzicht.

Gelukkig staan er ook echt mooie gebieden tegenover. Het Noord-Hollands Duinreservaat heeft me verrast.

De fietspaden in noord Friesland zijn prachtig. Geen auto te bekennen, ultieme rust en goede vergezichten over het waddengebied.

De Drentse AA is misschien wel het mooiste gebied waar ik geweest ben. Prachtige bossen, leuke meren en fijne natuur.

Ook leuk is de Hondsrug met zijn mooie bossen.

En wat dacht je van het Vechtdal.

Niet alleen de natuur bij, maar ook de dame van het trekveer is ook zeker de moeite van het vermelden waard. Gewoon een aardig mens, met een fantastische baan!

En wat te denken van de rust in de Delta Schuitenbeek aan het Veluwe Meer. Net na het lelijkste deel van de route is dit toch ook alleraardigst. Als je van vogels houdt, zit je hier zeker goed!

En als laatste is verdiend de Vecht ook een kleine vermelding. Zo dicht tegen Amsterdam en toch zo rustig.

Kortom ik heb een hoop moois gezien en beleefd. Die houten reet en pijn in de beentjes na 752 km fietsen neem ik voor lief. Hopelijk komt er snel een volgende keer!


  • 0

Het laatste stukje

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 1 september. Vandaag de laatste etappe van de zeven. Een kort stukje van Loenen aan de Vecht naar Haarlem.

Ik word (te) vroeg wakker van een jengelend kind. Ik rits de tent open en pak daardoor wel de zonsopkomst mee.

Ik pak mijn spullen en rijd rond kwart over acht zonder te betalen de camping af. Ik fiets richting Loenen en volg LF7b (Oeverland Route) langs de Vecht. Bij Loenersloot passeer ik een slot/kasteel.

Als ik iets verder linksaf sla volg ik een fietspad door boerengebied. Helaas mis ik daardoor Boerderij de Lindenhoff. Omdat ik toch zin heb in koffie, maak ik in Abcoude toch een klein ommetje naar Baambrugge. Ze hebben net puppies gekregen!

De weg tussen Abcoude en Ouderkerk a/d Amstel blijf ik in het wiel van een stelletje dat op de racefiets zit. Geen idee of ze het waardeerden, maar het ging wel lekker vlot. 32 km/u met bepakking is een mooi tempo.

Dan moet ik Amsterdam door. Ik blijf de Amstel lange tijd volgen, passeer de Nederlandsche Bank en daarna het Vondelpark en het Rembrandtpark. Best een groene strook zo door hartje Amsterdam. Het enige jammere is dat deze gevuld is met Remies, allemaal alleen in hun hardloopwereld.

Dan begin ik aan het laatste stukje. Via Sloterdijk en Halfweg naar Haarlem. Ik ben blij dat ik bijna thuis ben, maar nog blijer dat ik hier over een maand niet meer woon.

En dan als je de poort open maakt ?


  • 0

Dodelijk saai

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 31 augustus. Wat een koude nacht! Alsof het vroor, brrr. Vanmiddag heb ik een bedrijfsuitje in Loosdrecht, daar gaat de route vandaag dan ook heen.

Ik sta al vroeg uit de tent, wat een kou. Na een kort rondje wandelen om de camping besluit ik de tent maar weer in de duiken. Rond half negen neem ik afscheid van Joost en Nicoline en vertrek ik.

Na een kilometer of 9 passeer ik de eerste molen van de dag. Het blijkt een landwinkel en ik sla weer wat proviand in.

Na de molen rij ik weer op de LF23a, of te wel de Zuiderzee Route. Ik passeer voornamelijk boerenvelden (linkerhand) en vakantieparken (rechterhand). Ja, het Veluwe Meer is een groot toeristisch geheel.

Na wat van dergelijke wegen arriveer ik in Harderwijk. Wat hebben ze van zo’n mooi Hanzestadje toch een gedrocht van een stad weten te maken.

Dan volgt het saaiste stuk van de hele tocht. Het fietspad tussen de A28 en het Veluwemeer. Ik passeer eerst Strand Horst en daarna Strand Nulde. ?

Als ik na dit afzien rechtsaf sla wordt het beter. Een mooi gebied in de polder met diverse vogels neemt het over.

Ik fiets inmiddels op de Zeedijk als ik in de buurt van Nijkerk het gemaal van Arlenheem passeer. Het levert mooie foto’s op.

De route langs de Zuiderzee vervolgt zich door Spakenburg. Dit is natuurlijk een heerlijk toeristisch dorpje. Bakkerij ’t Stoepje is nergens te vinden, vandaar dat ik me op de kibbeling stort.

Ik rij nog een stukje door de polder tot ik bij Baarn de bossen weer in duik. Het begint met landgoed Groeneveld. Een mooi kasteel, alleen staat de oprijlaan vol met vrachtwagens.

Via Lage Vuursche en Hollandse Rading rij ik door ’t Gooi en blijf ik me verbazen door de grootte van huizen. Waarom zou je het willen?!

Na nog een klein stukje (10km) door Loosdrecht arriveer ik in Loenen bij Fort Spion. Ik zet mijn tentje op en ben keurig op tijd voor het bootje varen op de Loosdrechtse Plassen met Odysseus.

Na gedoucht te hebben loop ik naar het restaurant waar we gaan varen en eten, een prima en gezellige middag en avond. Lui als ik ben laat ik me nog even terugbrengen door een collega. Vanavond is 1800 meter lopen me wat te gortig.


  • 0

Bid en werk!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Donderdag 30 augustus. Een korte toch vandaag. Slechts tachtig kilometer van Punthorst naar Nunspeet.

Als ik opsta is het weer droog. Dat is prettig. Rond half negen vertrek ik. Het eerste stuk gaat door de bossen van Punthorst. Hier lijkt het te regenen, maar dat is slechts water wat uit de bomen valt. Na een klein stukje fietsen passeer ik Staphorst. Dit negeer ik.

De route gaat verder richting Rouveen. De lokale bakker biedt een prima tweede ontbijt. Dan wordt het een stukje stoempen tegen de wind in. De onverharde weg, maakt het niet lichter. De omgeving is in ieder geval best aardig.

Nog aan deze weg kom ik bij Veldschuur. Heel groot lees ik Bid en Werk. Ze zijn vergeten dat men zich ook moet voortplanten. Mijn voorstel is dan ook het dak aan te passen naar bid, werk en neuk. Lekker kort, lekker krachtig.

De route vervolgt zich over de LF9a, de NAP Route en komt door de Gemeente Zwarte Waterland. Het dorpje Hasselt biedt een supermark, toilet en kop koffie. Als ik het dorpje uitrij kom ik langs de Stenen Zeedijk. Zal wel tegen de Zuiderzee bescherming hebben geboden, want er is hier geen zee te bekennen.

Ik passeer het sluisje bij Gennegerzijl en ga via een trekpontje het Zwarte Water over. Ik sta nog even te praten met de aardige dame die al het trekwerk verrichte voor slechts 70 cent.

Dan rij ik pardoes Zwolle binnen. Een snel rondje binnenstad brengt me naar de lunch. Jummie, wafels!

Een stukje buiten Zwolle moet ik de IJssel over. Wederom met een pontje. Nu iets moderner, maar gelijk ook minder gezellig.

Aan de overkant arriveer ik in Hattem. Het is net Zwolle, maar dan kleiner. Ik rij er doorheen en ga lekker tegen de wind in richting Oldebroek. Af en toe passeer ik vrouwen met lange jurken en (naar het lijkt) weinig zin in het leven. Als ze maar bidden en werken toch?!

Dan rij ik de Veluwe op en passeer ik enkele landgoederen. Sommige stukken over smalle bospaadjes zijn prachtig, andere stukken langs landbouwgebied matig.

Het laatste stukje brengt me via Elspeet Vesting, waar ik een haring hap naar de LF23b, de Zuiderzee Route. Ik volg de weg voor een kilometer of 10. Dan fiets ik de bossen bij Nunspeet binnen. Een bordje zegt camping Nieuw Soerel rechtdoor. Mijn navigatie geeft aan rechtsaf en dan nog 200 meter bospad. Eigenwijs als ik ben doe ik dat. Helaas een verkeerd eindpunt. Nog een klein stukje bossen in ik arriveer. Joost en Nicoline zijn er ook al. Gezellig, het bier staat koud.

Na een klein pilsje zet ik de tent op, douche ik en doe ik een klein wasje. Een week in hetzelfde shirt begin je toch te ruiken.


  • 0

En maar blijven eten!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Woensdag 29 augustus. Vandaag weer een monsteretappe van ruim 130 km. Mijn lekkere kontje is al redelijk beurs, dus dat wordt genieten. Gelukkig mag ik onbeperkt eten!

Ik begin vandaag vroeg. Om iets voor acht vertrek ik. Om iets over acht bedenk ik dat ik mijn water verloren ben. Terug, want water is essentieel en nog belangrijker dan eten! Gelukkig vind ik mijn bidon niet al te ver terug en kan ik de route echt beginnen. Als ik het bos uitfiets, staan de geiten me uit te zwaaien (of lachen).

Nog voor ik Drouwen in rijd, wordt ik getrakteerd op hunebedden. De eerste had ik gisteren ook al gezien, maar voor ik in Borger arriveer kom ik ook nog de elegantste en de kleinste tegen.

In Borger sla ik snel wat proviand in en ik vervolg de route over de Hondsrug. Om precies te zijn geniet ik van de bossen van Boswachterij Exloo.

Via Odoorn en het Valtherbos arriveer ik in Emmen. De route ernaartoe is werkelijk schitterend. Heide, bos en hunebedden.

Emmen valt tegen. Ook de route erna tot aan Coevorden kent weinig hoogtepunten. De slingert vooral rond de N34. Het meest plezier haal ik uit een pak chocomelk.

Ergens bij Coevorden gaat de LF14a (Saksenroute) samen met de LF16b (Vechtdalroute). Vanaf dat moment wordt het weer leuk fietsen. Ik passeer Engeland en Hardenberg en kom dan echt in het Vechtdal terecht.

De route leidt me langs de Vecht, maar zie hem nauwelijks. Dat geeft niet, want het is weer prachtige natuur waar ik me in bevind.

Voor dat ik start met een ommetje om Ommen en landgoed het Laer is het tijd om afscheid te nemen van de LF14a. De LF16b neemt me verder mee richting Zwolle. Na het passeren van de Sahara(?) kom ik bij de Beneden Regge. Tijd on weer even te snacken.

Na nog wat slingeren door het Vechtdal arriveer ik bij de sluis van Vilsteren. Deze wordt nog handmatig bediend. De sluiswachter draait de sluizen met het handje open. Het water loopt er vervolgens vanzelf in. Legen gebeurd nog met emmers, het was immers maar 143 cm hoogte verschil.

Niet veel later neem ik weer afscheid van de LF16b om het laatste stukje (15km) naar Punthorst te rijden. In de boswachterij van Staphorst ligt namelijk de prima camping Dassenburcht. Een beetje primitief, maar dat mag de pret niet drukken! Wederom kamperen bij de boswachter, vandaag na 137,2 km fietsen.

Nu de tent staat en het verhaal geschreven is, arriveert een andere fietser. Hij is lichtelijk contactgestoord en heeft een kwartier gezocht naar plek 32. Dat beloofd wat voor vanavond ?.


  • 0

LF14a De Saksen Route

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Dinsdag 28 augustus. Vandaag een tussendoortje van net geen 100 km. Van Friesland, door Groningen, naar Drenthe. Kortom de LF14a, de Saksen Route.

Redelijk vroeg is alles ingepakt en vertrek ik zonder degelijk ontbijt op te hebben. Op zoek naar een supermarkt wordt ik al getrakteerd op een prachtige tocht door Nationaal Park Lauwersmeer. Ik zie diverse roofvogels en fiets kilometers door rietvelden.

De route vervolgt naar Zoutkamp waar ik Groningen binnen rijd en een ontbijt vind. Mooi, nu nog een bankje. Na een kleine koeienfile vind ik dat. En niet veel later en eet ik mijn litertje yoghurt op.

De tocht door het Groningse land is alleraardigst. Net iets andere boeren dan in Friesland schat ik zo in. Ik passeer de wierde van Ezinge. Een soort terp, maar dan voor een heel dorp.

Wanneer ik het dorpje Feerwerd passeer word me een peer aangeboden. Dat sla ik niet af, hij is immers biologisch en schoongemaakt. Je waant je hier in het buitenland, zo netjes zijn de wegen afgezet.

Bij Winsum passeer ik een nog een geinige molen en zeilboot waarna ik door allerlei smalle weggetjes, ook wel fietspaden genoemd, richting Groningen rijdt.

In Groningen ben ik vooral om te lunchen. Op aanraden wordt het Toet Pannekoek. Een prima koolhydraten-fabriek voor me. Ook nog eens tegen over een van mijn klantjes, de Gemeente Groningen.

Na een pannekoek, smoothie, gebakje en verse jus kan ik er weer tegen en begin ik aan mijn zoektocht naar de Martini toren. Eenmaal gevonden blijkt deze naast Vindicat te liggen. Alle hoogtepunten van Groningen zijn weer afgestreept.

Na Groningen volgt de weg naar Haren. Deze gaat door een waterrijk gebied. Na een paar kilometer arriveer ik in Haren. Tijd voor een ommetje naar tante Jetske. Helaas is er niemand thuis.

Dan maar weer door voor de tweede helft van vandaag, een tocht door de Drentse Aa. Na kilometers landbouw kom ik nu in de bossen. Mooi! Ik passeer dorpjes genaamd Glimmen en Blankeweer. Dan de Pollsebaan. Hier vind ik een bankje voor een kleine snack. Het levert een matig gesprek met twee bejaarden op. Gelukkig is het uitzicht stukken beter.

Dan volgen er nog een aantal kilometers door bossen en langs heidevelden. Die Drentse Aa is leuk!

Op een kilometer of twintig voor de eindstreep kom ik langs Ollie. Een vriend van vroeger.

In Rolde vind ik een buurtsuper en daarmee avondeten en ontbijt. Dan volgen de laatste loodjes voor vandaag. De mooie tocht door de Hondsrug. Lekker door de bossen op zoek naar de camping. Een paar keer gaat het mis met navigeren, maar ik arriveer voldaan op de camping in Borger. Lekker kamperen bij de boswachter vandaag!

Nadat de tent staat besluit ik toch nog een klein tochtje te maken. Mijn honger naar koolhydraten laat zich niet stoppen en ik fiets naar Borger voor een frietje met. Jup. Op de terugweg passeer ik nog wat hunebedden.

Wat een heerlijke dag! Weer 116,1 km verder.


  • 1

Door de wind gedragen!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Maandag 27 augustus. Vandaag heb ik een lange tocht voor de boeg. Ruim 140km, gelukkig lijkt de wind goed te staan.

Ik begin rustig met een stevig ontbijt van eieren, spek en brood voor ik begin aan de etappe van vandaag. Iets voor negenen stap ik op mijn fiets en rij ik richting Den Oever. Hier begint de Afsluitdijk.

Na een paar kilometer kom ik bij het monument van dit bijzondere bouwwerk. Die Lely heeft toch iets moois bedacht.

Bij Zurich rij ik Friesland in. Ik moet in noordelijke richting naar Harlingen, wind technisch is dat wat minder grappig. Harlingen blijkt een leuk dorpje met fijne slager en prima bakker. Na twee vers gebakken appelflappen kan ik er weer tegenaan.

De LF10a, of te wel Waddenzee Route, blijft grotendeels de kustlijn volgen, maar soms moet ik toch even langs een dorpje. Zo heb je daar het nietszeggende Tzummarum en Firdgum.

Niet veel later rij ik de Groene Dijk op. Dit is een oude zeedijk in zijn oorspronkelijke vorm. Waarschijnlijk uit de 11de eeuw, want de zee is ver te zoeken hier. Evengoed een mooi fietspad.

Het is nu tijd voor een aantal kilometer vol doortrappen met wind in de rug. Helaas denkt mijn fietscomputer dat het hier klaar is en mag ik een nieuwe sessie beginnen. Het Friese boerenland is niet het mooiste, maar je moet toch wat. Als ik in Oude Bildtzijl arriveer is het lunchtijd. Ik ga in een bootje zitten en smeer mijn broodje. Naast me zitten een Duits stelletje. Ze zien eruit alsof het koud is in hun dikke jassen.

Via allerlei landelijke weggetjes arriveer ik in Holwerd. Hier pak ik niet de boot naar Ameland, maar het fietspad naast de dijk. Af en toe ga ik de dijk op en zie ik eindelijk de Waddenzee en Ameland liggen.

Ik blijf de dijk volgen en geniet van de schapen, het groene gras en de wind. In Wierum ga ik de dijk weer even op en daar zie ik Schiermonnikoog in de verte liggen. Onder de dijk staat een best aardig kerkje.

En dan is het tijd om afscheid te nemen van LF10a. Ik moet richting de camping en die ligt iets zuidelijker in Kollemerpomp aan het Nationaal Park Lauwersmeer.

De tent staat er na 142,2 km goed bij!


  • 1

Foutje!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Woensdag 30 mei. Vandaag ga ik op zoek naar de heerlijke Blaufränkische wijn. Hiervoor moet ik richting Burgenland. Het is gelukkig de juiste kant op richting Wenen.

Ik begin met een lange rit richting het oosten. Op zich mooi, maar niet heel afwisselend. Hoogtepuntje is Burg Strechau.

Als ik Burgenland in rijd, krijg ik een beetje een Oostblok gevoel. Niet gek, daar het praktisch tegen Hongarije aanligt. Sterker nog, ik pak een verkeerde afslag en rij zo Hongarije binnen. Na een u-turn om de grenspost vlam ik zo Oostenrijk weer in.

Na wat ronddolen en voor een hoop gesloten weinguts gestaan te hebben, stuit ik op Paul Keischbaum. Een mooie winkel, lekkere wijn en leuke verkoopster. Ik proef het één en ander en neem drie flesjes mee voor thuis. Missie geslaagd! Op naar Wenen.

Tegen half vijf arriveer ik op de camping. Deze ligt aan de Nieuwe Donau, wat later een verzamelplaats van muggen blijkt te zijn. Ik zet mijn grote tent op en pak de kleine weer in.

Als de tent staat besluit ik dat er energie uit moet. Ik stap op de fiets met het idee naar het centrum te gaan. Het wordt een rondje om Donau Insel. Ruim 40 kilometer met 30 km/u. Dat is toch doortrappen.

Na dit intermezzo is het etenstijd en vermaak ik me met, maar vooral om, de campinggasten.


  • 0

Lafjes fietsen

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Dinsdag 29 mei. Een rustig dagje vandaag. Na wat uitslapen is het tijd voor mijn fietstocht. Het wordt een laf rondje naar de Pillersee.

De tocht begint een stukje langs de Zellersee, maar al gauw sla ik rechtsaf richting Maishofen. Direct als ik dat die zie ik een slot. Ik maak even een foto en een praatje met een Duitser die een oud radio’tje om zijn stuur gebonden heeft. Zo kan het dus ook!

De route vervolgt zich met een lange afdaling. Eigenlijk een kleine 40 kilometer afdaling. Heerlijk, ik fiets ontspannend richting Lofer. Dit is het laagste stukje van de tocht.

In Lofer begint de klim van de tocht. Met zo’n 350 meter hoogte verschil in 20km niet heel spannend. Wel leuk dat het voor een groot deel door Tirol gaat. Kan ik dat ook weer afstrepen.

De klim gaat dan ook langs de Pillersee. Een leuk meer, maar niet meer dan dat.

Niet veel later arriveer ik in Hochfilzen. Dit is het hoogste punt van de tocht. Hier rij ik dan ook weer Tirol uit en Salzburg in.

Vanaf hier komt een afdaling waar ik nog steeds van geniet. 11,7 kilometer vals plat naar beneden. Ik rij gemiddeld 41,7 km/u. Mooi voor de statistieken, jammer van de tegenwind.

Inmiddels is de rit bijna klaar en ik mag nog een stukje terug over hetzelfde fietspad als de heenweg. Ik besluit nog even rechtsom de Zellersee te gaan en maak er een heus achter van.

Als ik weer op da camping arriveer heb ik 105,9 kilometer gefietst. Gemiddeld 27,9 km/u. Niet slecht als je lafjes gaat fietsen. Lafjes, omdat als ik de andere kant op was gaan fietsen, ik de hoogste bergpas van Oostenrijk had genomen.

Dan doe ik een middagje camping. Ik zie hoe diverse campinggasten hun camper wassen of de grond voor hun camper vegen. Ik kan het niet aanzien en ga boodschappen doen.

Na de boodschappen is het etenstijd. Lokale worst staat op het menu. Biertje erbij en Sander is in zijn element.

Om toch niet weg te kwijnen tussen de bejaarden besluit ik nog een wandelingetje te maken langs het natuurgebied aan de Zellersee.

Een klein uurtje later heb ik 4 kilometer gelopen en zit ik bij Villa Crazy Daisy op het terras dit verhaal te schrijven. Een mooi moment op af te sluiten. Straks 4 kilometer terug kruipen ?.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
9 dagen te gaan.