Monthly Archives: juli 2020

  • 0

Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit er weer op. Helaas moeten we naar huis en aan de arbeid. Gelukkig hebben we genoten van dit lange weekend kamperen. Monique heeft zelfs de smaak te pakken gekregen van het fietsvakantie-concept.

Maandag 27 juli 2020. We hebben een wekkertje gezet op half acht, die hebben we echter niet nodig. Iets voor half acht zijn we wakker en besluiten we op te staan. Het is tijd om de spullenboel weer in te pakken. Maar niet voordat we een ontbijt op hebben natuurlijk. Vandaag weer fietsen, dus weer pannenkoeken!

Na het ontbijt pakken we onze spulletje in en hangen we alles aan de fiets. Om precies negen uur laten we de camping achter ons liggen en fietsen we richting Harskamp. Na Harskamp volgt al vlotjes Otterlo. Vanaf hier fietsen we een heel stuk langs Planken Wambuis. Bij Papendal is het tijd om een andere route dan die van de heenweg te pakken. We slaan linksaf richting Arnhem.

Op naar Otterlo!

Omdat we inmiddels wel een drankje en gebakje verdiend hebben, besluiten we de route iets aan te passen. We pakken de weg naar rechts richting Oosterbeek. Bij het lokale cafe bestellen we twee taartjes. Dat is smulllen!

Dan door naar Arnhem waar we via de Nelson Mandelabrug de Nederrijn oversteken. We passeren het Gelredome en slaan de F325 op. Deze fietssnelweg staat ook wel bekend als het Rijn-Waalpad. Een mooi stukje fietspad richting Nijmegen. We fietsen gestaag verder om bij Ressen nog een kilo pruimen in te slaan. Slechts twee euro! Een koopje!

F325 het Rijn-Waalpad

Dan via Lent zo de Snelbinder op Nijmegen in. We passeren het station, pakken de laatste klim en slaan rechtsaf de St. Annastraat in. Rechtsaf Hatersteweg. Linksaf de St. Jacobslaan. Hoppa, na 228 km in vier dagen tijd weer thuis! Nu lekker aan de arbeid.

Nijmegen <3

  • 0

Wilde Zwijnen

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Wat een genot is het getik van de regen tegen het tentdoek toch. Nog lekkerder is het als de regen ‘s ochtends voorbij is en we een zonnige dag tegemoet gaan.

Zondag 26 juli 2020. We beginnen de dag met pannenkoeken. Een stevig ontbijt is essentieel voor wederom een stukje fietsen. Vandaag de ANWB gecertificeerde Wildspot Route.

Onze route begint in Kootwijk. Hier fietsen we vlotjes doorheen. Dan via de Boveneindseweg door de Kootwijkse duinen. De zon schijnt heerlijk, het wordt een mooie dag!

De route brengt ons naar Assel waar we een drankje nuttigen. Terwijl we dit doen staat een enorme kakker te vertellen hoe fijn het kamperen in de safaritent bevalt. Fijn voor je, joh! Na het drankje is het tijd voor een kleine omweg richting de Asselse Heide.

Terug naar Assel en dan linksaf richting Hoog Buurlo. Hier missen we de omweg naar de schaapskooi. Jammer, maar helaas. Iets verder, komen we een wildscherm tegen. Dat is een houtenschutting waar je, mits je geluk hebt, wild door kan bekijken. Het treft, we spotten wilde zwijnen. Moeders en biggetjes. Super leuk!

We rijden verder en schieten door de bossen richting Ugchelen. Dit is een prachtig stukje fietspad met mooie heuveltjes. Na een stukje langs een n-weg schieten we bij Waterberg weer het bos in. Hier hebben we ook een kleine omweg gepland. Niet wetende dat het over een zandpad gaat lopen we een stukje het bos in. Monique begint ineens te wijzen naar de bomen. Ze staat oog in oog met een moeder zwijn. Afstand 25 meter. Het zwijn kijkt ons diep en lang aan. Ze besluit door te lopen. Luttele seconden later steekt de hele familie het pad over.

We lopen door en bereiken niet veel later windscherm Ringakker. Ook hier zijn in grote getale zwijnen te zien. Prachtig!

We lopen terug en fietsen door naar Hoenderloo. Daar is het tijd voor boodschappen en lunch. De Spar is nog een uurtje open dus daar beginnen we. Bakker Pien, dezelfde als gisteren, heeft een prima lunchkaart en we vullen de reserves weer even aan.

Dan gaan we door richting Radio Kootwijk. Hiervoor moeten we een nogmaals over een mooi stukje Veluwe fietsen. Na wat gezoek vinden we de betonnen kathedraal van Radio Kootwijk. Wat een lelijk ding, het is bijna mooi.

Na Radio Kootwijk fietsen we het laatste stukje. We laten de camping nog even rechts liggen en gaan door naar Kootwijk. Daar wacht een koud drankje op ons.

Terug op camping drinken we wat terwijl de nieuwe buren hun tenten opzetten. Heerlijk schouwspel is dat altijd.

Na het eten is er nog energie voor een wandeling naar Kootwijk. Ze verkopen daar ijs van Co en dat schijnt een aanrader te zijn. Prima ijs inderdaad.

Dan via het bos, de Zanderdennen en Kootwijkerzand terug naar de camping. Heerlijk zo’n wandelingetje door de avondzon.


  • 1

De Hoge Veluwe

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 25 juli 2020. Wat kun je blij zijn met een beetje zon hè? Die opmerking maakt Monique nu we net in het zonnetje zitten. Verder was het wat miezerig.

We beginnen na een heerlijke nacht slapen met een stevig ontbijt. Eieren met spek en uiteraard koffie. Na het ontbijt fietsen we richting Hoenderloo. Het is een mooie route door Kootwijk en de Veluwe.

In Hoenderloo stoppen we bij de bakker. Een goed moment voor verse jus en aardbeiengebak. Daarna schieten we nog even de lokale Spar in voor proviand voor de picnic.

Dan kopen we kaartjes voor NP De Hoge Veluwe en rijden we het park in. Het is lekker rustig, ongetwijfeld vanwege de weersvoorspelling. Het park begint bossig. Onze eerste stop is het jachtslot.

Na het slot begint het te miezeren. Niets wat ons tegenhoudt, dus we fietsen vrolijk verder. De bos wordt heide, heide wordt zandvlakte. Deze drie blijven zich continu afwisselen. De miezer is de enige constante. Monique was zo slim om een regenjas mee te nemen, die van Sander hangt nog aan de kapstok.

Rond half een stoppen we voor de picnik. Het is even droog. We genieten van de hapjes (kaas, worst, wortel, nootjes) en elkaar.

Dan fietsen we weer door. Wederom wisselen bossen, heide en zandvlakte elkaar af. De miezer neemt af, we genieten volop! Na 30 km door het park verlaten we het weer en schieten Hoenderloo in voor een drankje. Restaurant De Veluwe biedt warme choco, bier en ballen.

Na wederom een pitstop in de Spar fietsen we de laatste km’s terug naar de tent. Een mooie route, namelijk precies dezelfde als de heenweg. Met inmiddels 50km in de benen krijgt Monique het zwaar, maar ze houdt goed vol. Na 62km zit de route erop. De regen is er ook klaar mee! Wat een timing!

Op de camping douchen we, nemen we een drankje en genieten we van de nieuwe en oude campinggasten. Zo heb je komers die hun camper op de millimeter nauwkeurig waterpas proberen te zetten. De oude zijn leuker, die hebben uren nodig om alles in te pakken. Ze maken er een echte familie happening van.

De maaltijd is vandaag complex te noemen. Gebakken aardappel, gebakken champignons en chipolata worstjes. En dat met slechts één pannetje. De curry (uiteraard Hela) maakt het af. Het toetje is milionaire shortbread van de bakker.

Iets na achten is het tijd voor het avondloopje. Vandaag geen zandvlakte, maar gaan we het bos in. Dat loont we spotten eerst één, dan weer één en uiteindelijk nog vier wilde zwijnen. Die laatste waren het schattigst, drie kleintjes en hun moeder.

Hier liep de eerste

  • 0

Op de fiets naar Kootwijk

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 24 juli 2020. We kunnen ook op de fiets gaan zei Monique. Dat was een goed, maar bovenal moedig idee! Vandaag is het zover, na een halve dag werken stappen we op onze fietsjes richting Kootwijk.

De route leidt eerst door Nijmegen West richting Weurt waar we de Waaldijk op schieten. Niet veel later, er staat inmiddels 10 km op de teller, stoppen we bij het dijkmagazijn. Een oud pand waar vroeger materiaal om de dijken te beschermen lag opgeslagen. Hier doen we een drankje en een vulkoek.

Bij Ewijk slaan we de A50 op en steken we de Waal over. Via Herveld fietsen we door het boerenland richting Heteren. Hier is het weer tijd om een stukje A50 te pakken voor de oversteek van de Nederrijn.

We komen nu is bosrijke gebied wat begint bij Doorwerth, en via Heelsum naar Wolfheeze leidt. Na Wolfheeze moeten we een tunneltje door. Het is zo laag dat we er gebukt net doorheen passen. Eenmaal uit de tunnel begint het te druppen. Eerst zacht en als we net onder een brug staan met bakken te gelijk. De timing is fantastisch! We schuilen even en fietsen al snel door.

Na wat rare paden komen we door Papendal. We fietsen gestaag verder om bij Grijsoord de A12 over te steken. We rijden nu echt de Veluwe binnen. Bij de lokale natuurbegrasfplaats staat een frietkot waar we een koude chocomelk nuttigen.

We rijden een flink stuk langs Nationaal Park de Hoge Veluwe tot we in Otterlo arriveren. Hier is het druk met toeristen. Meh! We hebben toch een hapje en drankje verdiend dus voegen ons op een terras.

Dan door naar Harskamp waar we proviand in slaan. Vanavond burgers met salade. Dat wordt smikkelen en smullen.

Het laatste van de route gaat dwars door de Veluwe en na 60 km arriveren we op Natuurkampeerplaats Zanderdennen. We gaan genieten bij de boswachter!

Als de tent staat blijkt dat de camping niet voorziet in een van de meest essentiële levensbehoeften, namelijk toiletpapier. Sander klimt weer op de fiets en rijdt de 8km terug naar Harskamp. Slim als hij is worden er ook bitterballen geregeld. Fietsen maakt immers hongerig.

Terug bij de tent is het genieten. Bier en ballen. Even douchen, dan bier en burgers. Nu zijn we inmiddels een wandelingetje naar de uitkijktoren verder, maar het is wel tijd voor bier en koekjes. Tot morgen!


  • 0

Zes uur in Limburg

Category:Reizen Tags : 

Iedere keer dat je in Zuid-Limburg bent, is het toch een soort van vakantie! De zes uur die we er afgelopen weekend doorbrachten zeker! Wat een gezelligheid en ontspanning bij Thijs en Ellen in Elkenrade.

Zondag 6 juli 2020. Na een (toch wat) lange rit langs Venlo, Roermond en Heerlen arriveren we omstreeks 14:00 uur in Elkenrade. Thijs doet open in zijn kluskleding, Ellen staat lekker te kokkerellen. We begroeten elkaar Corona-style en zien voor het eerst hondje Roisin. Wat een liefje, een beetje angstig en onzeker, maar zeker een liefje!

Na een rondleiding door het bescheiden optrek van Thijs en Ellen is het tijd voor Limburgse Vlaai. Jummie! Ellen heeft een goede Limburgse invloed op Thijs. Na wat geklets en gespeel met frisbees en balletjes is het tijd voor een wandeling. Het wordt de ‘Bronnen-route’.

We lopen de Krekelbergweg af richting de Zendmast van Eys. Hier lopen we het bos in en dat is maar goed ook, want de bomen houden het kleine beetje regen wat uit de lucht valt goed tegen. Het uitzicht hier over Limburg is werkelijk waar prachtig.

Vanaf het bos lopen we een tijdje heuvelafwaarts richting de Eyserbeek. Dit stroompje volgen we tot aan Eys. Onderweg moeten we door een donkere tunnel. Gelukkig leidt het licht aan het eind ons naar de uitgang. Van Eys lopen we over het Piepertvoetpad richting de Eyserbosweg. Met een stijgingspercentage rond de 10% een mogen we dat een forse klim noemen.

We slaan het Eyserbospad in om zo richting Eyserheide te wandelen. Hier zit wijnboer John Cox van Domaine Salamander. Dit is een mooi moment om even te pauzeren. John heeft prima smakende mousserende wijn (rood en wit). We nemen en glas. Terwijl we op het terras zitten, schuift John gezellig aan en proeft (onder de noemer ‘kwaliteitscontrole’) ondertussen volop van zijn eigen wijn. Na een half uurtje lopen we voldaan verder met een fles in de hand.

Na 8,7 km wandelen wordt het tijd voor een maaltje. Ellen heeft prima voorwerk voor Poke Bowls gedaan. De tafel is goed gevuld met allerlei lekkers. We smikkelen en smullen! Uiteraard eten we iets meer dan goed voor ons is. Na het dessert, een monchou-bastonje-roodfruit combi is het tijd om terug naar huis te rijden. Onze zes-uur minivakantie zit er weer op.

Dank Ellen en Thijs voor de gastvrijheid!


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!