Silver Gazelle There's no point living if you can't feel alive!

Hoepel weekend

Monique heeft een hoepelweekend en ik mag mee! Gelukkig hoef ik niet mee te doen, want met mijn flexibele lichaam blijft zo’n hoepel ongeveer 3 seconden rondgaan voor hij op de grond valt. Evengoed een goede reden om weer eens te gaan kamperen, ditmaal in Groesbeek.

Vrijdag 7 mei 2021. Halverwege de vrijdag blijft het toch iets van mooi (lees droog) weer te worden dit weekend. Monique is dan ook snel overtuigd om toch met de fiets richting Groesbeek te gaan. Uiteraard moet er eerst nog hard gewerkt worden door Sander, maar aan het eind van de middag is het dan toch zover. We bepakken onze fietsen en rijden de 8 kilometers door Heumensoord om bij Natuurkampeerterrein Groesbeek te arriveren.

In Groesbeek worden we opgevangen door juf Marieke. We zeggen hallo en zetten ons kampement op. We hebben vandaag onze tent, tarp en een fantastische hangmat (waarvoor dank, Maggie) bij ons. Dat wordt genieten!

Tegen zes moeten we ons melden bij juf Marieke, want zij en haar vriend hadden een maaltijd soep bereid. De aardappel-brandnetel soep was met veel liefde gemaakt en smaakte zeker niet verkeerd! De broodjes erbij maakte het geheel af zodat de dames (inmiddels 3 studenten en de juf) het bos in konden gaan voor de eerste van vier natuur coaching-hoepel sessies. Ondertussen mocht ik nog even naar huis fietsen omdat we de mondmaskers vergeten waren. En die zijn essentieel in tijden van Corona.

Mijn route ging nu niet over de gebane paden, maar dwars door de bossen. Her en der lag er een mountainbike pad op mijn route. Op zich leuk, maar niet echt mijn ding op de Silver Gazelle. Die is toch iets te log voor die smalle paadjes en afdalingen. Na het ophalen van de mondmaskers fietste ik weer door de bossen terug en zo pak je toch weer snel twintig kilometers mee.

Na nog een uurtje bijkomen op de camping, kwam Monique weer terug van haar eerste sessie. Ze had het leuk gehad. We namen nog een drankje en gingen vroeg de tent in, want het was toch een piefje fris.

Zaterdag 8 mei. Na het overleven van een bizar koude nacht is het weer tijd om op te warmen aan koffie en een ontbijt. Vandaag zou het een stuk warmer worden, maar dat is nog niet echt te merken. Monique mag zich om 10:00 uur melden voor de tweede sessie en ik heb besloten om weer te gaan fietsen.

Ditmaal gaat mijn route door de bossen via de Mookerheide richting Plasmolen, over de St.Jansberg naar Breedeweg en langs de grens en door Heumensoord weer terug naar Groesbeek. Onderweg passeer ik zo’n beetje iedere denkbare ondergrond die er is. Van bospaden tot asfalt, van gravel tot zand, en van kiezels tot gras. Ik moest zelfs een slootje overspringen om verder te kunnen. Mooi spul zo’n navigatiesysteem wat geen rekening houdt met wegafsluitingen!

Na zo’n 37 kilometer vinden mijn beentjes het wel genoeg en denkt mijn hoofd, die laatste 3 moeten ook nog. Zo eindigde ik met een langzame toch over valsplat weer op de camping. Voldaan was het tijd voor een flink stuk bananenbrood.

Niet veel na mij kwam Monique weer terug. Ze hadden de hoepels laten wegschieten en hadden veel plezier gehad. Mooi, tijd voor een terrasje! We fietsen richting Groesbeek en strijken neer bij eigenweijs. Ze bieden een prima lunch aan (soepje, broodje en dessert) en hebben er een matig pilsje bij. Inmiddels begint het te regenen, gelukkig zitten we droog! Na anderhalf uur is het droog genoeg voor ons om richting Landwinkel Klein Amerika te fietsen. Hier hebben we asperges besteld! Dat wordt genieten vanavond.

Terug op de camping is het tijd voor wat ontspanning. We doen niet bijster veel, maar genieten wel! Monique geeft nog een korte demonstratie hoepelen.

Het weer is inmiddels 180 graden gedraaid en het begint lekker warm te worden. Vlak na zessen genieten we van onze asperges, ham, ei en gesmolten boter. Wat een verwennerij op de camping!

Als het dan om zeven uur weer tijd is voor een hoepelsessie, besluit ik een wandeling te maken. Ik begin met de kromme beuken route en verleng die met de filosofenroute. Aan het eind zie ik nog een hertje het pad overschieten. Na 8 kilometer wandelen ben ik terug op de camping en open ik een fris biertje in mijn hangmat.

Tegen half tien komt Monique weer terug. Ze had lekker gehoepeld, maar het natuurelement begint toch iets te zweverig te worden. Gelukkig heeft ze mij om weer met de pootjes op de grond te komen. We doen nog een drankje en gaan lekker onder de wol.

Zondag 9 mei 2021. Het was een iets minder koude nacht, maar het hield nog niet over. Dat was vervelend! We ontbijten en voor we het weten is het weer 10 uur. Tijd voor de vierde, en laatste hoepelsessie. Ik neem het opruimen van ons kampement voor mijn rekening, maar niet voordat ik nog een half uurtje ontspannen heb in mijn hangmat. Pure luxe dat! Het opruimen is een klein klusje en als ik klaar ben schuif ik aan bij Ugo, de vriend van Marieke. Hij heeft vers geplukte kruidenthee gezet. Het was niet onsmakelijk, maar het blijft natuurlijk thee. Als de dames terugkomen, drinkt ook Monique nog een kopje voor ze afscheid neemt.

Dan tegen een uur fietsen we weer naar huis, waar we een klein half uur later aankomen. Even de spullen uitzoeken voor a.s. woensdag. Dan gaan we weer! Nu al zin in!

Geef een reactie