Silver Gazelle There's no point living if you can't feel alive!

Nu wel Campello

Na bijna twee maanden uitstel is het er toch van gekomen. We gaan weer richting Alicante! Even een paar dagen niet werken en klussen. Heerlijk!

Vrijdag 13 mei 2022. Ruim op tijd zijn we op Eindhoven Airport. We eten en drinken wat en wachten tot we mogen boarden. Met onze rugtassen mogen weer doorlopen terwijl de rolkoffers het ruim in worden gesommeerd. Heerlijk!

Wachten is zo vervelend

Het vliegtuig vliegt en na iets meer dan twee uur landen we in Alicante. We pikken de auto op een rijden naar El Campello. Daar staat Naat ons al op te wachten. Terwijl we het appartement inspecteren arriveert ook Adrie we kletsen nog wat en liggen er vroeg in.

Zaterdag 14 mei 2022. De dag begint met een ontbijt bij de broodjeszaak aan de boulevard. We vervolgen onze dag met een wandeling, waarbij we nog een kleine stop maken bij de lokale bakker voor wat lekkers.

Omstreeks half elf is het tijd om te gaan snorkelen met Naat en Adrie. Net als de vorige keer gaan we naar Cala Coveta Fuma. Het water is prima van temperatuur, al vonden de dames het wat fris. We spotten wat visjes en een zeekomkommer. Eenmaal opgedroogd rijden we weer terug.

Beach life

‘s Middags staat Altea op het programma. We rijden er naar toe, parkeren en lopen een rondje door de oude stad. Monique herinnert zich inmiddels dat we hier al eerder zijn geweest.

Smalle straatjes in Altea

Het inmiddels tijd voor de lunch. Vervelend, we moeten weer eten. We strijken neer op een terras met uitzicht. De bediening lijkt in eerste instantie wat matig, maar de Noorse uitbater weet het te herstellen naar mate de tijd vordert. De lunch, omlijst met een muzikaal intermezzo, is overigens prima. Hooguit een tikkeltje aan de prijs.

Lunch

We verlaten de oude stad om naar de nieuwe brouwerij (Althaia) te rijden. Een middag biertjes drinken, dat is niet vervelend! Ik neem een proeverij, Monique en Berliner Weisse. Terwijl we genieten praten we wat met de dronken Noorse buurman (naar eigen zeggen een ex-prof voetballer van Leeds Utd. die zijn salaris in zijn pens heeft geïnvesteerd). Terwijl we dat doen probeert de andere buurman, een Nederlander zich aan ons op te dringen. Irritant mannetje is het.

Biertjes!

Eenmaal terug in El Campello is het tijd voor wat ontspanning voor we samen met Naat en Adrie naar de haven gaan. Daar kletsen we wat en iets voor achten nemen we afscheid. Brel wacht op ons!

De haven van El Campello

Ondanks dat we voor binnen hadden gereserveerd, mogen we toch buiten zitten. Gelukkig, het is immers prachtig weer. Brel serveert een lekkere cava en kaaskroketjes als appetizer. Helaas krijgen we ook gelijk het voorgerecht, ganzenlever salade met paling, beenmerg en appel. Niet veel later volgt de tonijn. Die wordt nog wel even omgewisseld voor we willen beginnen, want ze hadden de verkeerde uitgeserveerd.

CROQUETA DE REGGIANO 36 MONTHS
FOIE SALAD, EEL AND MARROW FAT WITH APPLE
TUNA TATAKI

Omdat het tempo moordend is, besluiten we om wat rust te vragen. We hebben inmiddels ook een flesje Verdejo besteld zodat we ook nog gezellig een wijntje kunnen drinken. Het hoofdgerecht, een met varken en garnaal gevulde donut is heerlijk.

SUCKLING PIG AND RED PRAWN DONUT

Dan nog twee kleine toetjes om af te toppen. Mmm, lekker hoor dat eten bij Brel. Wel jammer dat het allemaal zo snel ging. Maandag maar eens over doen.

CHOCO&TOFFEE
FROM ALICANTE TO JIJONA

Voldaan lopen we terug naar ons appartement. Dat kijken we nog even de puntentelling van het songfestival. Hoe spannend weten ze dat te maken. Dan naar bed, de wekker staat om acht uur.

Vergeet ik bijna deze nog

Geef een reactie