Category Archives: Racefiets

  • 0

Een warme dag

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Met temperaturen rond de 30 graden beloofd het een warme dag te worden. Prima weer voor wat activiteiten in de buitenlucht!

Donderdag 25 juni. De dag begint in Borger bij het Boomkroonpad. Hier kun je door de boomtoppen lopen. Het is even lastig om binnen te komen, maar dat euvel wordt snel verholpen en voor we het weten staan we 20 meter boven de grond.

Na het pad besluiten we de Heide en Vennen route te gaan lopen. Deze wandeling brengt ons langs tal van leuke bonnetjes, grafheuvels en heidevelden. We zien een specht lekker hupsen door de takken. Het is een mooi gebied hoor de Boswachterij van Borger-Odoorn!

Na de wandeling nuttigen we een klein drankje en gebakje. Daarna is het tijd om verder te trekken. Via de Steenhopenweg en Hunebed D20 komen we bij het Hunebed Centrum in Borger. Hier pikken we het grootste hunebed mee. We boffen dat we tussen de meute door kunnen kijken. We boffen nog meer dat Prins Pils gisteren al was geweest en niet vandaag zou komen.

Na de hunebedden is het tijd voor Lucy’s! Monique had zin in een high tea en wie is er nu tegen het eten van allerlei lekkers? Lucy weet wel hoe ze het e.e.a. moet klaarmaken, dus dat zat wel snor!

Eenmaal terug op de camping is het nog wat vroeg. Tijd voor nog een activiteit. We besluiten en stukje te gaan fietsen. Vandaag geen uitgestippelde route, maar als volleerd bejaarden van knooppunt naar knooppunt.

We rijden door de bossen van Sleenerzand. We pikken een onderduikershol mee en passeren het oranje kanaal. In Noord-Sleen pakken we een drankje bij de lokale herberg. We fietsen verder via Het Haantje om vlak voor Odoorn richting Schoonoord te gaan. Daar wacht een ijsje op ons.

Op de camping is het weer tijd voor borrel, BBQ en onze avondwandeling. Ook daar boffen we weer, er staan allemaal super schattige lammetjes in het begrazingsgebied.


  • 0

Tussen de bejaarden

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Het lijkt wel of ze ingehuurd worden. Bij ieder fietsknooppunten staat een setje bejaarden te kijken welke kant ze op moeten.

Woensdag 24 juni. Vandaag gaan we cultureel verantwoord doen. Om 10:00 uur hebben we namelijk de entree geboekt voor herinneringscentrum Kamp Westerbork. Het museum laat het verhaal zien van wat er allemaal gebeurd is, maar is zelf niet heel bijzonder.

Na een bezoek aan het museum gaan we fietsen. Vandaag de Drentse Bosroute. Deze brengt ons eerst langs twee enorme schotels die gebruikt kunnen worden als communicatiemiddel. Monique praat in de ene en ik hoor het loepzuiver in de andere die een stuk verder op staat.

Dan komen we aan op Kamp Westerbork, of wat er nog van staat. Ook dit is niet heel indrukwekkend. De schotels van de radio sterrenwacht trekken meer in het oog dan de paar gebouwen die er nog staan. Bij het Nationaal Monument staan we even stil alvorens we omkeren en doorgaan met onze route.

De route loopt door de bossen van midden Drenthe. Een mooi, maar vandaag druk bezocht, gebied. Overal waar we komen moeten we zwalkende bejaarden inhalen of ontwijken. Mijn uiterst schelle bel is voor de meeste onhoorbaar. Wat doen die mensen nog op een fiets?

Als we door Elp rijden is het tijd voor een versnapering. Het lokale hotel heeft een terras en biedt drankjes en een Drentse wafel met kersen en slagroom aan. We bestellen er één om te delen. Al snel stroomt het terras vol met wederom bejaarden en begint het er te ruiken naar iets zurig. Kortom snel afrekenen en weer door!

De route gaat verder door het Drentse land en via Schoonlo komen we bij de Ieberenplas. En soortgelijke zandafgraving als het Loomeer. Hier halen we een frietje bij de lokale kiosk. Een prima lunch! Het is op zich best druk bij het meertje, maar ja de temperatuur is ook erg hoog vandaag.

Na de lunch schieten we al snel weer de bossen van midden Drenthe in. Om hier weer op elke hoek een fietsende bejaarde die de weg kwijt is. We passeren een mooi natuurgebied met moeras en maken ons rondje af. Na 43 km staan we weer bij de auto.

De volgende activiteit vandaag is de Jumbo van Westerbork. Monique doet boodschappen terwijl Sander de lokale slijter leeg koopt. Wat een mooie selectie IPA’s heeft die goede man!

Na dit alles komen we weer op de camping aan waar we ons zwempak aan doen en op de fiets naar het Loomeer gaan. Even afkoelen! Na een plons en een ijsje is het weer tijd om de dag af te sluiten op de camping.

Vanavond doen we vegetarisch op de BBQ! Best lekker die haloumi.


  • 0

Bruin Goud

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Maandag 22 juni. Het belooft een mooie dag te worden. Perfect weer voor een fietstochtje door het Drentse land.

Om te beginnen nemen we afscheid van Joost. Hij moet weer naar huis, de arme jongen. Na het afscheid laden we de fietsen in en rijden we naar Schoonebeek. We parkeren. Niet veel later beginnen we aan de Bruingoud Route.

De route begint langs de Nederlands-Duitse grens door een gebied wat gekenmerkt wordt door ja-knikkers en pijpleidingen.

De tocht vervolgt zich door het Drentse boerenland en brengt ons, via een kleine omweg naar Nieuw-Amsterdam waar we een gebakje doen bij de lokale snackbar. Kennelijk is alles dicht op maandagochtend (en zit er ook nauwelijks horeca in dit gebied).

Na het eerste moment van rust komen we in veengebied. We passeren een oude turffabriek. Waarna we kilometers langs een kanaal fietsen en het smalspoor museum passeren.

Nog wat omzwervingen later fietsen we het natuurgebied Bargerveen in. Een mooi en rustig fietspad toont ons een prachtig veenlandschap. Informatieborden leren ons dat Staatsbosbeheer hier het een en ander aan het herstellen in.

Inmiddels is het lunchtijd, maar de enige optie is gesloten. Noodgedwongen besluiten we door te fietsen naar het startpunt. Het laatste deel van de route begint mattie langs een N-weg, maar gaat al gauw over in boerenweggetjes. Na 52KM arriveren we bij de Schoonebeeker bakker. Tijs voor lunch!

Na de lunch besluiten we een toetje te halen bij Bakker Joost in Odoorn. Een heerlijk taartje hebben we wel verdiend! Nog even snel boodschappen doen en dan is het relax-tijd op de camping.

De camping is inmiddels lekker rustig, enkel nog bejaarden en twee jonge gezinnen waarvan de dichtstbijzijnde lekker stil is. We nemen een klein drankje en hapje alvorens het weer tijd is de BBQ aan te steken. Vanavond geen vlees-feest, maar pasta met garnalen en gegrilde groenten. Uiteraard afgesloten met marshmellows.

Na het eten lopen we nog een rondje door het bos. We spotten diverse schapen, maar ook twee hertjes. Wat leuk!


  • 0

De flinten

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zaterdag 20 juni 2020. Wat een nacht! We slapen héérlijk, maar moeten om de twee uur even ons luchtbed aanvullen. Gelukkig krijgen we geen klachten van de buren over het lawaai.

We besluiten de dag te beginnen bij een kampeerwinkel in Emmen. Hier ritselen we een luchtbed, twee stoelen, en voetenbankje en en blikje gas. Niets dan comfort! Op de terugweg naar de camping zien we baker Joost. Daar moeten we een keer gaan lunchen vindt Monique.

Op de camping vullen we ons nieuwe luchtbed en vindt Sander al snel het euvel van de oude. Een minuscuul gaatje is de boosdoener. Onder het motto waardeer het, repareer het mag hij toch mee. De eerste logé wordt proefkonijn.

Dan pakken zetten we onze fietsen op de auto en rijden we naar Borger waar de Flintenroute start. Al snel zitten we op onze fietsjes en trappen we door het Drentse land. Al snel poseren we bij onze eerste hunebed (D30).

Na dit hunebed rijden we verder die de bossen en over de Hondsrug. We passeren nog een moderne zonnetempel voor we in Odoorn aankomen. Wat een toeval, Bakker Joost ligt aan de route. En mooi moment voor lunch!

Na de lunch gaan we verder een spotten we nog een hunebed (D31). Nadat we voor de afwisseling langs en kanaaltje hebben gefietst passeren we twee mammoets. Hoe bijzonder is dat!

De route gaat verder en we pikken nog vijf hunebedden (D23-D28) mee. Terug in Borger trakteren we ons op een ijsje.

Inmiddels is het een uur of drie en we zitten op onze nieuwe burgerlijke stoelen op de camping. Het wordt tijd voor een drankje. Joost schuift gezellig aan en voor je het weet is het al weer tijd om de tandjes te poetsen.


  • 1

Foutje!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Woensdag 30 mei. Vandaag ga ik op zoek naar de heerlijke Blaufränkische wijn. Hiervoor moet ik richting Burgenland. Het is gelukkig de juiste kant op richting Wenen.

Ik begin met een lange rit richting het oosten. Op zich mooi, maar niet heel afwisselend. Hoogtepuntje is Burg Strechau.

Als ik Burgenland in rijd, krijg ik een beetje een Oostblok gevoel. Niet gek, daar het praktisch tegen Hongarije aanligt. Sterker nog, ik pak een verkeerde afslag en rij zo Hongarije binnen. Na een u-turn om de grenspost vlam ik zo Oostenrijk weer in.

Na wat ronddolen en voor een hoop gesloten weinguts gestaan te hebben, stuit ik op Paul Keischbaum. Een mooie winkel, lekkere wijn en leuke verkoopster. Ik proef het één en ander en neem drie flesjes mee voor thuis. Missie geslaagd! Op naar Wenen.

Tegen half vijf arriveer ik op de camping. Deze ligt aan de Nieuwe Donau, wat later een verzamelplaats van muggen blijkt te zijn. Ik zet mijn grote tent op en pak de kleine weer in.

Als de tent staat besluit ik dat er energie uit moet. Ik stap op de fiets met het idee naar het centrum te gaan. Het wordt een rondje om Donau Insel. Ruim 40 kilometer met 30 km/u. Dat is toch doortrappen.

Na dit intermezzo is het etenstijd en vermaak ik me met, maar vooral om, de campinggasten.


  • 0

Lafjes fietsen

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Dinsdag 29 mei. Een rustig dagje vandaag. Na wat uitslapen is het tijd voor mijn fietstocht. Het wordt een laf rondje naar de Pillersee.

De tocht begint een stukje langs de Zellersee, maar al gauw sla ik rechtsaf richting Maishofen. Direct als ik dat die zie ik een slot. Ik maak even een foto en een praatje met een Duitser die een oud radio’tje om zijn stuur gebonden heeft. Zo kan het dus ook!

De route vervolgt zich met een lange afdaling. Eigenlijk een kleine 40 kilometer afdaling. Heerlijk, ik fiets ontspannend richting Lofer. Dit is het laagste stukje van de tocht.

In Lofer begint de klim van de tocht. Met zo’n 350 meter hoogte verschil in 20km niet heel spannend. Wel leuk dat het voor een groot deel door Tirol gaat. Kan ik dat ook weer afstrepen.

De klim gaat dan ook langs de Pillersee. Een leuk meer, maar niet meer dan dat.

Niet veel later arriveer ik in Hochfilzen. Dit is het hoogste punt van de tocht. Hier rij ik dan ook weer Tirol uit en Salzburg in.

Vanaf hier komt een afdaling waar ik nog steeds van geniet. 11,7 kilometer vals plat naar beneden. Ik rij gemiddeld 41,7 km/u. Mooi voor de statistieken, jammer van de tegenwind.

Inmiddels is de rit bijna klaar en ik mag nog een stukje terug over hetzelfde fietspad als de heenweg. Ik besluit nog even rechtsom de Zellersee te gaan en maak er een heus achter van.

Als ik weer op da camping arriveer heb ik 105,9 kilometer gefietst. Gemiddeld 27,9 km/u. Niet slecht als je lafjes gaat fietsen. Lafjes, omdat als ik de andere kant op was gaan fietsen, ik de hoogste bergpas van Oostenrijk had genomen.

Dan doe ik een middagje camping. Ik zie hoe diverse campinggasten hun camper wassen of de grond voor hun camper vegen. Ik kan het niet aanzien en ga boodschappen doen.

Na de boodschappen is het etenstijd. Lokale worst staat op het menu. Biertje erbij en Sander is in zijn element.

Om toch niet weg te kwijnen tussen de bejaarden besluit ik nog een wandelingetje te maken langs het natuurgebied aan de Zellersee.

Een klein uurtje later heb ik 4 kilometer gelopen en zit ik bij Villa Crazy Daisy op het terras dit verhaal te schrijven. Een mooi moment op af te sluiten. Straks 4 kilometer terug kruipen ?.


  • 0

Alpen!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zondag 27 mei. Ik begin vandaag in Salzburg en eindig in Zell am See. Wat er tussendoor is gebeurd! Dat was weer een mooi avontuur.

Salzburg. Ik arriveer voor de massa toeristen en dat bevalt prima. Voor een foto met Mozart hoef ik niet lang te wachten. Ja, deze goede man komt uit Salzburg.

Na Mozart arriveer ik bij de Salzburger Dom. Het is even voor tienen en de mis staat op het punt te beginnen. De klokken maken een helskabaal! Op naar de Salzburger burcht. Toegang is duur, maar dan mag je wel met het treintje omhoog. Leuke burcht met bijbehorend marionetten museum, maar niet zo speciaal als die van Czeski Krumlov.

Na de burcht vind ik het wel welletjes. De hoeveelheid toeristen neemt drastisch toe en ik ga liever de natuur in. Nog even wat originele Mozart Kugln halen en snel door richting de Alpen.

Terwijl ik richting Kaprun rij, zie ik een bordje wasserfall staan. Niet nadenken en niet veel later ben ik drie euro lichter om de waterval van Gollinger te bekijken. Een prachtig stukje natuur! De meerdere plateaus en uitzichten maken de klim zeker de moeite waard.

Dan vervolg ik de weg naar Kaprun. In het dorpje zie ik de burcht van Kaprun staan. Mooi gebouw, maar gesloten. Ik open de deur en sta ineens op de binnenplaats van deze burcht.

Als ik weer terug loop naar de auto begint het te onweren. Niet veel later valt het met bakken uit de hemel. Alsof er niets aan de hand is, rij ik door richting het stuwmeer. Bij de kassa blijkt er geen bezoekmogelijkheid meer te zijn. Stom weer!

Terug naar beneden dan maar, volgende halte is de Grossglockner Hochalpenstrasse. Wat een machtig mooie weg. De entreeprijs (26 euro) zeker waard! Ik begin met de klim naar Fischer Törl (2428m). Onderweg word ik getrakteerd op vele haarspeldbochten, uitzichten en gletsjers.

Ik vervolg de weg naar Hochtor (2504m). Dit is het hoogste punt van de bergpas. Onderweg stop ik nog even voor wat gespeel in de eeuwige sneeuw van de gletsjer.

Na Hochtor draai ik om en rij ik naar Edelweiss-Spitze (2571m). Dit is het hoogste uitzichtpunt. Vanaf hier kun je meer dan 30 ‘drieduizenders’ zien. Helaas werkt de bewolking niet echt mee, maar het uitzicht is evengoed schitterend.

Dan is het tijd om een camping te zoeken. De eerste is tijdelijk gesloten en de tweede in Zell am See wil me wel hebben. Ik zet mijn tent op tussen de bejaarden en wil energie kwijt.

Ik begin met 5km hardlopen langs de see. Blegh, dat is stom. Ik besluit een rondje om de see te gaan fietsen en na 14 km is het gebeurd. Mooi! Tijd voor bier, eten en een warme douche.

O ja, onderweg naar de douche zag ik dit nog…


  • 0

Dood gaan kan altijd nog!

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Zaterdag 26 mei. Na een prima nacht in mijn tentje is het tijd voor een fietstochtje. Het wordt een rondje afzien, doodgaan en weer herrijzen! En dat terwijl al die feestdagen als geweest zijn.

Ik begin met een ritje van 35 kilometer naar Bad Leonfelden. Daar parkeer ik de auto en bouw ik mijn fiets op. Dan begint het!

Het duurt even voor ik de route te pakken heb, maar dan gaat het lekker bergafwaarts richting Zwettl an der Rodl. Ik krijg mooie vergezichten voor mijn kiezen en geniet van het heerlijke weer.

Ik besluit een klimmetje naar Lobenstein in te bouwen. Alsmaar omlaag is ook niets. Boven gekomen, draai ik om en daal ik weer naar beneden.

Dan begint een mooie klim naar Hellmonsödt. Ik voel me er gelijk thuis. Het mooiste komt erna. Een afdaling over een brede rustige weg zonder eind. Ik vlieg naar beneden door de bosrijke omgeving.

Eenmaal beneden moet je vaak ook weer omhoog. Zo ook nu, pittig klimmetje van Rinzendorf naar Aldendorf in de Riedmark maar de moeite waard.

Nu komt een tijdje een relatief vlakke weg langs Berberdorf, Schallersdorf, Baumgarten, Oberzeiss, Kronast en Unterzeiss. Via Trollsberg kom ik bij Sankt Peter, Sonnberg en nog meer nietszeggende dorpjes van 50 inwoners.

Plots rij ik Tsjechië in! De weg wordt matig en daalt af. Ik doe rustig aan! Eenmaal beneden moet ik weer omhoog. Nu begint het pijn te doen. Ik klim en klim en klim en kraak en kraak en krijg kramp. Maar ja, opgeven is geen optie.

Bij de grensovergang naar Oostenrijk dacht ik helemaal boven te zijn, helaas. Nog een klimmetje! Dan…2 kilometer voor het einde gaan we dalen op de doorgaande weg. Kaarsrecht, lekker stijl, bam! Ik tik de 75 km/u aan.

Samenvattend heb ik 85 kilometer gefietst en 1725 hoogtemeters gepakt.

Bij de auto ruim ik alles weer op, doe boodschappen en bepaal dat ik richting Salzburg ga rijden. Daar zit ik nu op het terras van een rustige camping die ze naast de racebaan hebben gelegd.

Ik ga aan het bier en doe vandaag niets meer!


  • 1

Stilletjes afzien in het Ahrdal

Category:Racefiets,Reizen Tags : 

Maandag 21 mei. Een tikkeltje brak word ik wakker. Vreemd! Ik draai me om en slaap nog even door. Iets voor negen sta ik op, ontbijt ik en maak ik mezelf op voor een dagje afzien in het Ahrdal.

Half tien stap ik op de fiets. Ik begin de tocht in de richting van Altenahr en Kreuzberg. Dit gaat lekker. Ik fiets door het dal langs mooie wijngaarden.

Na Kreuzberg sla ik rechtsaf een berg op. Een stijl en haarspeldbochtig weggetje leidt me naar Unterkrälingen. So far, so good. Dit kan ik wel.

Na een klein stukje over het plateau begint de afdaling. Deze vind ik niet tof. Smalle weg, bochten, stijl, grind, nat. Kortom vol in de ankers naar beneden.

Beneden is het meteen weer tijd om omhoog te gaan. De Effelsberg staat op het programma. Ook een mooi klimmetje gevolgd door een stukje plateau en een prima afdaling.

Ik rijd weer een stukje door het dal tot ik de weg naar Honerath neem. Dit is een toppertje. Ik klim en klim en klim. Er komt geen einde aan. Gelukkig niet extreem steil, maar mijn reserves gaan eraan. Als ik boven ben claim ik een bankje om even bij te komen. Het uitzicht was het waard.

Dan gaan we dalen. Lekker dalen. Brede weg, weinig bochten, net geen vals plat. Kortom full speed richting Adenau. Oké, ik stop even voor dit uitzicht.

In Adenau is het lunchtijd. Op ren geschikt terras bestel ik een lokale specialiteit. Eifelpfanne, schnitzel met aardappel en gebakken ei. Dat gaat er wel in! Fanta’tje erbij en Sander kan er weer tegen.

Dan begin ik aan de terugreis. Ik volg de bordjes Altenahr en rij met een mooi tempo door het Ahrdal. Helaas halverwege nog een lekke band, maar dat is natuurlijk zo verholpen.

Na Altenahr volg ik de bordjes naar Bad-Neuenahr en plots zit in uit te rusten in mijn stoel op de camping. Mooi tochtje!

Na een beetje ontspanning, douche en boekje besluit ik nog even het wijnfestival op te zoeken. Mooi, ze zijn er nog. Twee wijntjes verder loop ik terug jaar de camping. Etenstijd! Kliekjes dag want ik heb niets.

Dan is het tijd voor nog een wandelingetje. Dit leidt me door het dorpje en langs de Ahr naar een klooster/internaat.

Ik loop terug en trek een biertje open! Dat was weer een mooie dag!


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!