Category Archives: Tourfiets

  • 0

KWF 4/4 Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Maandag 24 augustus 2020. Nadat we gisteravond nog een hert gespot hadden op de heide en genoten hadden van de rustige avond is het vandaag tijd om de biezen te pakken, terug naar huis te fietsen en de balans op te maken.

Nadat we onze biezen gepakt hebben, stappen we op de fiets richting Afferden. Na een rondje door het dorp schieten we het pontje op richting Sambeek. Welkom in Brabant staat er als we weer aan land komen. Mooi! Dat is gastvrij!

We fietsen een stuk stroomafwaarts langs de Maas. Het is een mooi gebied en schijnt zelfs een oud Romeins pad te zijn. We volgen het pad tot aan Boxmeer.

Na Boxmeer rijden we de Oeffelter Meent in. Daar we hier wel eens met de koersfietsen komen is dit bekende grond voor ons. Helaas begint het even te regenen en hebben we geen plek om te schuilen. We accepteren ons lot.

We passeren de brug naar Gennep en volgen de Maas verder in de richting van Sint Agatha en Cuijck. Het is een prachtig stukje natuurlijk waar we doorheen komen. Bij Cuijck nemen we het pontje terug de Maas over.

Als we het pontje afrijden beginnen we aan de laatste tien kilometer van onze tocht. De eerste vijf leiden ons door Mook. De tweede vijf laten ons Toeters Tetteren. Ja ja, dat is de bijnaam van mooie fietspad van Molenhoek, via Malden naar Nijmegen. Gewoon genieten dit!

Eenmaal thuis aangekomen ruimen we de spullen op en is het tijd om de balans op te maken. Dit mooie weekend, met 226,22 KM in de benen heeft inmmidels 387 euro opgehaald voor het KWF. Is het niet fantastisch! Mijn dank naar alle sponsoren is meer dan groots. Wil je toch nog iets bijdragen? Klik dan hier.


  • 0

KWF 3/4 Over het Duitse Spoor

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

We beginnen met waar we gisteren geëindigd zijn. Na het eten liepen we nog even naar de uitkijktoren hier om de hoek. Wat een uitzicht, met een laag hangende zon leek het net de Seringeti.

Zondag 23 augustus 2020. Vandaag staat er een flinke tocht op de rol. Ongeveer 75 kilometer door het Duitse land. We beginnen met de speurtocht naar het beginpunt. Dan volgt een korte rit naar Siebengewald. Hier steken we de grens over. We rijden richting Weeze en niet veel later passeren we de Niers.

We vervolgen de route door het boerenland richting zandafgraving Grootendonk en onderweg genieten we van en heerlijke wind in de rug.

De weg gaat verder en we komen steeds verder in bosrijke gebieden. Na het plaatsje Kervenheim komen we weer uit bij het Duitse Lijntje. Je weet wel de spoorverbinding tussen Boxtel en Wesel. Dit maal staan we bij station Uedemerfield.

We volgen het spoor een stukje, tot we plotsklaps een stukje moeten klunen. Een stijle trap brengt ons bij een tunneltje onder het spoor door.

We volgen de weg tot we bij het Uedemer Hochwald aankomen. Hier gaan we het donkere bos in. We fietsen gestaag omhoog en achteraf blijkt nog vlot ook. Monique schijnt de zesde snelste vrouw van de wereld te zij die het gedaan heeft.

Na het Hochwald mogen we lekker gaan dalen. We laten ons door de zwaartekracht naar beneden duwen en fietsen vervolgens nog een klein stukje door boerenland. Voor we het weten staan we midden in Xanten.

We lopen een rondje en zoeken een Imbiss. Tijd voor curry wurst met pommes. Gewoon genieten dit. Enige jammere zijn de verplichte mondkapjes bij het bestellen. Gelukkig kan ik alles hebben.

Na de lunch is het tijd om nog even koekjes te halen bij de bakker. Dan rijden we snel het stadje uit. We nemen nu weer een oude spoorlijn. Ditmaal hebben we wind in de smoel. We fietsen van Xanten naar Marienbaum en hoeven slechts eventjes te schuilen voor de regen.

Na Marienbaum schieten we weer het boerenland in. Een winderige keuze. Man, man, wat waait het hard. We trappen gestaag door tot aan Uedem. Hier vinden we nog een leuke molen.

Dan moeten we nog een stukje tegen de wind in naar Goch. Dat gaat best vlotjes en voor we het weten zitten we bij de Curry Q aan een lekkere curry worst. Jaja, we nemen het ervan vandaag!

Als we weer een paar minuten onderweg zijn begint het toch wat hard te regenen en we besluiten even te schuilen.

Als het droog is fietsen we weer door. Zonder echt te stoppen (even de jasjes uit en een oliebol eten) fietsen we naar de supermarkt van Siebengewald. De supermarkt blijkt meer een soort van groothandel van spullen die Duitsers niet hebben. Een kwart van het oppervlakte is voor koffie. Pads, bonen, gemaald, cups. Alles. Dan is een achtste geserveerd voor energy drink. Ze hebben ook nog een sectie van 12,5% met snoep. De rest is eigenlijk uitverkocht. Gelukkig vinden we nog wat te eten en vluchten we de winkel uit. Wat een hel!

Het laatste stukje gaat voorspoedig en na 80 kilometer zien we onze tent weer staan. Dat was een fijne tocht, op naar de volgende!

Hebben jullie trouwens al een bijdrage geleverd aan het KWF. Dit weekend haal ik nog altijd geld op voor kankeronderzoek. De giften zijn hartverwarmend!


  • 0

KWF 2/4 Lunchen bij de Hertog

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Hartverwarmend is het! De donaties stromen binnen uit alle hoeken. Vrienden, familie, collega’s, zelfs vrienden van weleer. Prachtig, mijn dankbaarheid is niet in woorden uit te drukken.

Zaterdag 22 augustus 2020. Vandaag moet er weer gefietst worden. Maar dat gaat natuurlijk niet op een lege maag. We beginnen daarom met pantosti’s. Prima prima!

Na het ontbijt beginnen we met een leuke speurtocht. De route begint een kilometer vanaf de camping, en met enkel een pijl is de richting die we op moeten een pure gok. We beginnen goed, maar maken een foutje. Dat foutje leidt ons over een pad, wat een wandelaar zelfs zou overslaan.

Gelukkig slaan we ons er doorheen en vinden we de start. We fietsen als eerste naar Kasteel Bleijenbeek. Een mooie ruine, maar de foto wordt vooralsnog gefotobombed door een auto. Via de golfclub rijden we Nationaal Park De Maasduinen in. Ook hier moeten we over een niet bestaand pad. Dat weten we op te lossen en zo staan we ineens op een leuk bruggetje.

Niet veel later worden prachtige heidevelden afgewisseld door duinen en bossen. De paden worden wat officiëler en de drukte iets groter.

Bij een heideveld is het tijd voor een korte pitstop. We bedenken alsvast wat we vanavond willen eten en rusten wat uit. Dan weer verder. Bossen, heide en duinen. Het is een prachtig gebied.

Na een tijdje verlaten we het NP en rijden we wat door boerengebied. Op zich prima, want een van de boeren verkoopt een prima stuk Limburgse vlaai. Abrikozen hebben we gekozen.

Na de vlaai komen we langs wat vennen. Ook hier genieten we volop van het uitzicht en de rust.

Het laatste stukje voor de lunch brengt ons naar Arcen. We zijn iets te vroeg voor onze lunchdate bij de Hertog, vandaar dat we nog even naar het kasteel fietsen. Ik heb nooit geweten dat Arcen zo populair onder toeristen is. Het wemelt ervan. We kijken vluchtig naar het kasteel en fietsen terug.

Dan is het tijd voor lunch. Zoals gezegd hadden we gereserveerd bij Hertog Jan Proeverij. Dat was maar goed ook, het was flink druk. We krijgen een tafeltje en nemen een drankje (geen Hertog Jan), een hapje en nog een drankje (wel Hertog Jan). Dan is het tijd voor de tocht terug naar de tent.

De terugweg begint matig. Een fietspad langs de N271. Niet bijster inspirerend,  maar we gaan gestaag verder. Bij Wellerlooi mogen we een stukje langs de Maas, maar niet voordat Sander de uitkijktoren beklommen heeft. Het uitzicht is prachtig!

We fietsen door en mogen eindelijk weer even het bos in. Dat fietst toch stukken leuker. We passeren weer een ven en genieten weer volop.

Als we plots in Nieuw Bergen voor de Jumbo staan doen we even boodschappen voor de couscous van vanavond. Hup snel weer door. De laatste kilometers gaan weer door het bos. Smalle paadjes, zanderige ondergrond en heuveltjes. Dit is toch het leukste!

Als laatste passeren we weer Kasteel Bleijenbeek. Nu kan de foto wel genomen worden.

Dan vliegen we door het bos terug naar de camping. Kleine druppels beginnen te vallen. Het tempo en de genomen risico’s gaan omhoog, maar we redden het. Voor het met bakken naar beneden komt zitten wij droog onder de tarp.

Dat waren weer 64 kilometers voor het KWF. Iets meer dan gepland, maar dat mocht de pret niet drukken.


  • 0

KWF 1/4 Naar de Cokse Heide

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 21 augustus 2020. Het is 12:30 uur en we fietsen de straat uit. Dag stad, hallo bos! Zo fijn om direct het koele bos in te kunnen schieten. We fietsen vandaag in zuidelijke richting naar De Cokse Heide bij Afferden.

De route begint dus in de bossen van Heumensoord. We passeren zweefvliegveld Malden en slaan linksaf een bospad in richting Groesbeek.

Tussen Groesbeek en Kranenburg volgen we een tijdje het pad naast de Draisine, de fietstrein. Er zijn veel toeristen die de tocht over het spoor wagen. Gelukkig fietsen wij er ontspannen naast.

Na Kranenburg volgt een tocht door Frasselt, een niet bijster interessant dorpje. Dan volgt een mooier stuk. Nu door het Reichswald. We volgen de weg tot aan Kessel.

Dan volgt een stuk door het boerenland. Er staat een forse tegenwind, maar we ploeteren voort. Bij het Duits Lijntje, een oude spoorlijn tussen Boxtel tot Wesel, steken we de grens weer over.

Niet veel later genieten we van een koel drankje. Het drankje wordt 5km later alweer opgevolgd door een klein huisgemaakt boerenijsje. We eten het op het erf tussen de koeien.

Na het ijsje volgen de laatste, en mooiste, kilometers van de route. We rijden de Maasduinen in en passeren een mooi heideveld, geiten, Schotse Hooglanders en schapen. Prachtig allemaal! Het fietst niet heel makkelijk, maar het is het afzien waard.

En dan, een kleine veertig kilometer na de start staan we op de camping. Geroutineerd zetten we de tent op. Na een verfrissende douche schieten we Afferden in voor boodschappen en een drankje in het Bos Café.

Terug op de camping is het tijd voor eten, de afwas en een wandelingetje door de bossen. Wat is het leven toch fijn als je in alle gezondheid kan genieten. Om daar bij stil te staan fiets ik dit weekend om geld op te halen voor het KWF. Doneren mag en wordt gewaardeerd.


  • 0

Silver Gazelle tegen kanker

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Soms komen drie dingen toevalligerwijs bij elkaar die op zich al mooi zijn, maar gecombineerd nog veel mooier worden. Het begon gisteren toen mijn favoriete foto weer voorbij kwam op Facebook. Die werd bijgestaan door de ‘Kom in Actie’ advertentie van het KWF. En aangezien dit weekend toch al in het teken van fietsen stond, was het duidelijk dat er een inzamelingsactie aan gekoppeld moest worden. Een weekend fietsen met papa in het achterhoofd om geld op te halen voor het KWF. Dat is toch win-win-win! Sponsoren jullie mij? Klik dan op deze link: https://acties.kwf.nl/fundraisers/sanderbots.

De fietstochten die op het programma staan zijn:

  1. Van Nijmegen naar Natuurkampeerterrein de Cokse Heide (40KM)
  2. Op bezoek bij Hertog Jan (56KM)
  3. Over Duits Spoor (73KM)
  4. Terug naar huis (35KM)

Kortom 200 KM waarvan een deel met bepakking en een deel zonder. Moet lukken toch!

Krap 12 uur nadat mijn actie is gestart (en de tocht nog niet eens begonnen is) is mijn (wellicht te bescheiden) streefbedrag al gehaald. Dan maar door het plafond! Dank voor jullie gulle giften ❤.


  • 0

De Brabanste Peel

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zullen we anders volgend weekend gaan kamperen? Dat was een bijzonder goed idee. Gelukkig direct een plekje geboekt op de Vlagberg want die was daarna weer ramvol. Charlie mocht logeren in Helmond dus niets kon ons tegenhouden.

Zaterdag 15 augustus 2020. De dag begint met een autorit naar Helmond. We passeren de camping in St. Anthonis en slaan linksaf richting Oploo. Een twintig minuten later staan we in Helmond bij mijn lieve moedertje. Bakkie koffie en dan hop terug naar St. Anthonis. Nu wel met de fiets.

De tocht begint om half 12. Drie minuten later staan we stil. Monique heeft een nieuw fietsje, Gijs 2.0. En haar zadel staat nog niet optimaal. Die van mijzelf ook niet, want Monique heeft een proefrit gemaakt op de mijne. Jaja, we hebben matching fietsjes. We wachten nog op de ANWB-certificering, maar die valt vanzelf in de bus.

We rijden Helmond uit via Scheepstal en slaan bij de Zuid-Willemsvaart rechtsaf richting Beek en Donk. We volgen het kanaal tot Boerdonk. Daar slaan we af richting het noordoosten. Een klein stukje verderop slaan we het bos in voor de eerste beproeving van Monique en haar nieuwe fiets.

Via een smal pad (stoffige bende) door het bos komen we bij Koks aan. Hier blijkt men een prima lunch te serveren. We nemen de Koks Lunchplank en krijgen een soepje, broodjes, een bitterballetje en pannenkoekje. Heerlijk! Na een uurtje ontspanning fietsen we door.

Het tweede deel van de route brengt ons nog dieper de Peel in. Via Mutshoek rijden naar Boekel. Wat een lang en gastvrij dorp is dat. Overal zien we borden met ‘welkom in de buurt’ in tuinen staan. Grappig! Na Boekel rijden we via het Rietven naar Venhorst. Niet veel later staan we op een groot heideveld in het St. Anthonisbos. Prachtig die paarse bloemetjes.

Daar beginnen ook de laatste drie kilometers. En in no time zitten en 40 km erop en staan we op plek 9 van de Vlagberg. We zetten onze nieuwe tent op en richten hem in.

Even douchen en dan naar St. Anthonis. Tijd voor een drankje en hapje. Een klein buitje passeert ons, maar onder de parasol is het goed vertoeven. We doen nog wat boodschappen en gaan terug naar de camping. Daar is het tijd voor onze tapas, een koud drankje en ontspanning.

Zondag 16 augustus 2020. De dag begint top. Heerlijk geslapen, alleen die krijsende kinderen altijd. Blegh! We staan rond achten op en doen een klein wandelingetje rond de camping. Wederom pakken we een mooi heideveld mee.

Na de wandeling is het tijd voor koffie en een ontbijt. Vandaag eten we pannenkoeken. Ze vallen wat tegen, maar het is een prima bodem voor de terugreis van onze mini-break.

Na het inpakken fietsen we eerst een stukje door het St. Anthonisbos. We passeren het heideveld en fietsen naar Westerbeek. Iets na dit dorp hebben we een mooie rustplek gevonden. Hij schijnt naast een grenspaaltje van de Peel te slaan.

Na dit ontspannen gedoe, wordt het tijd voor de tweede beproeving van Monique. We mogen nu over een pad met zeer los zand. Ze vindt het maar niets. Na het pad volgt een iets beter bospad, maar ook dat houdt niet over.

We verlaten het bos en fietsen nu richting De Rips. Hier is het tijd voor een koud drankje en gebakje voor we beginnen aan het laatste stukje. Dat laatste stukje begint langs de Stippelberg. Hier doen we nog een kleine detour om loopgraven van vlak voor WOII te bezichtigen.

We fietsen verder en gaan vlak voor Milheeze rechtsaf richting de Bakelse plassen. Hier volgt al snel de derde beproeving. Het gekozen pad blijkt een MTB route te zijn. Leuk, maar niet met bepakking. Het smalle pad is heuvelachtig en bochtig. We genieten.

Gelukkig komt ook aan dit pad een eind en zijn we via de Aarlese Vijver en Scheepstal weer snel bij moeders. Dat waren wederom 40 prima kilometers door die prachtige Brabantse Peel. Mooie bossen, afgewisseld met boerenland. Lekker rustig en aardig volk.

Inmidels zijn we weer thuis. Monique heeft genoten, vooral van de tweede beproeving. Volgende week weer!


  • 0

Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit er weer op. Helaas moeten we naar huis en aan de arbeid. Gelukkig hebben we genoten van dit lange weekend kamperen. Monique heeft zelfs de smaak te pakken gekregen van het fietsvakantie-concept.

Maandag 27 juli 2020. We hebben een wekkertje gezet op half acht, die hebben we echter niet nodig. Iets voor half acht zijn we wakker en besluiten we op te staan. Het is tijd om de spullenboel weer in te pakken. Maar niet voordat we een ontbijt op hebben natuurlijk. Vandaag weer fietsen, dus weer pannenkoeken!

Na het ontbijt pakken we onze spulletje in en hangen we alles aan de fiets. Om precies negen uur laten we de camping achter ons liggen en fietsen we richting Harskamp. Na Harskamp volgt al vlotjes Otterlo. Vanaf hier fietsen we een heel stuk langs Planken Wambuis. Bij Papendal is het tijd om een andere route dan die van de heenweg te pakken. We slaan linksaf richting Arnhem.

Op naar Otterlo!

Omdat we inmiddels wel een drankje en gebakje verdiend hebben, besluiten we de route iets aan te passen. We pakken de weg naar rechts richting Oosterbeek. Bij het lokale cafe bestellen we twee taartjes. Dat is smulllen!

Dan door naar Arnhem waar we via de Nelson Mandelabrug de Nederrijn oversteken. We passeren het Gelredome en slaan de F325 op. Deze fietssnelweg staat ook wel bekend als het Rijn-Waalpad. Een mooi stukje fietspad richting Nijmegen. We fietsen gestaag verder om bij Ressen nog een kilo pruimen in te slaan. Slechts twee euro! Een koopje!

F325 het Rijn-Waalpad

Dan via Lent zo de Snelbinder op Nijmegen in. We passeren het station, pakken de laatste klim en slaan rechtsaf de St. Annastraat in. Rechtsaf Hatersteweg. Linksaf de St. Jacobslaan. Hoppa, na 228 km in vier dagen tijd weer thuis! Nu lekker aan de arbeid.

Nijmegen <3

  • 0

Wilde Zwijnen

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Wat een genot is het getik van de regen tegen het tentdoek toch. Nog lekkerder is het als de regen ‘s ochtends voorbij is en we een zonnige dag tegemoet gaan.

Zondag 26 juli 2020. We beginnen de dag met pannenkoeken. Een stevig ontbijt is essentieel voor wederom een stukje fietsen. Vandaag de ANWB gecertificeerde Wildspot Route.

Onze route begint in Kootwijk. Hier fietsen we vlotjes doorheen. Dan via de Boveneindseweg door de Kootwijkse duinen. De zon schijnt heerlijk, het wordt een mooie dag!

De route brengt ons naar Assel waar we een drankje nuttigen. Terwijl we dit doen staat een enorme kakker te vertellen hoe fijn het kamperen in de safaritent bevalt. Fijn voor je, joh! Na het drankje is het tijd voor een kleine omweg richting de Asselse Heide.

Terug naar Assel en dan linksaf richting Hoog Buurlo. Hier missen we de omweg naar de schaapskooi. Jammer, maar helaas. Iets verder, komen we een wildscherm tegen. Dat is een houtenschutting waar je, mits je geluk hebt, wild door kan bekijken. Het treft, we spotten wilde zwijnen. Moeders en biggetjes. Super leuk!

We rijden verder en schieten door de bossen richting Ugchelen. Dit is een prachtig stukje fietspad met mooie heuveltjes. Na een stukje langs een n-weg schieten we bij Waterberg weer het bos in. Hier hebben we ook een kleine omweg gepland. Niet wetende dat het over een zandpad gaat lopen we een stukje het bos in. Monique begint ineens te wijzen naar de bomen. Ze staat oog in oog met een moeder zwijn. Afstand 25 meter. Het zwijn kijkt ons diep en lang aan. Ze besluit door te lopen. Luttele seconden later steekt de hele familie het pad over.

We lopen door en bereiken niet veel later windscherm Ringakker. Ook hier zijn in grote getale zwijnen te zien. Prachtig!

We lopen terug en fietsen door naar Hoenderloo. Daar is het tijd voor boodschappen en lunch. De Spar is nog een uurtje open dus daar beginnen we. Bakker Pien, dezelfde als gisteren, heeft een prima lunchkaart en we vullen de reserves weer even aan.

Dan gaan we door richting Radio Kootwijk. Hiervoor moeten we een nogmaals over een mooi stukje Veluwe fietsen. Na wat gezoek vinden we de betonnen kathedraal van Radio Kootwijk. Wat een lelijk ding, het is bijna mooi.

Na Radio Kootwijk fietsen we het laatste stukje. We laten de camping nog even rechts liggen en gaan door naar Kootwijk. Daar wacht een koud drankje op ons.

Terug op camping drinken we wat terwijl de nieuwe buren hun tenten opzetten. Heerlijk schouwspel is dat altijd.

Na het eten is er nog energie voor een wandeling naar Kootwijk. Ze verkopen daar ijs van Co en dat schijnt een aanrader te zijn. Prima ijs inderdaad.

Dan via het bos, de Zanderdennen en Kootwijkerzand terug naar de camping. Heerlijk zo’n wandelingetje door de avondzon.


  • 1

De Hoge Veluwe

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 25 juli 2020. Wat kun je blij zijn met een beetje zon hè? Die opmerking maakt Monique nu we net in het zonnetje zitten. Verder was het wat miezerig.

We beginnen na een heerlijke nacht slapen met een stevig ontbijt. Eieren met spek en uiteraard koffie. Na het ontbijt fietsen we richting Hoenderloo. Het is een mooie route door Kootwijk en de Veluwe.

In Hoenderloo stoppen we bij de bakker. Een goed moment voor verse jus en aardbeiengebak. Daarna schieten we nog even de lokale Spar in voor proviand voor de picnic.

Dan kopen we kaartjes voor NP De Hoge Veluwe en rijden we het park in. Het is lekker rustig, ongetwijfeld vanwege de weersvoorspelling. Het park begint bossig. Onze eerste stop is het jachtslot.

Na het slot begint het te miezeren. Niets wat ons tegenhoudt, dus we fietsen vrolijk verder. De bos wordt heide, heide wordt zandvlakte. Deze drie blijven zich continu afwisselen. De miezer is de enige constante. Monique was zo slim om een regenjas mee te nemen, die van Sander hangt nog aan de kapstok.

Rond half een stoppen we voor de picnik. Het is even droog. We genieten van de hapjes (kaas, worst, wortel, nootjes) en elkaar.

Dan fietsen we weer door. Wederom wisselen bossen, heide en zandvlakte elkaar af. De miezer neemt af, we genieten volop! Na 30 km door het park verlaten we het weer en schieten Hoenderloo in voor een drankje. Restaurant De Veluwe biedt warme choco, bier en ballen.

Na wederom een pitstop in de Spar fietsen we de laatste km’s terug naar de tent. Een mooie route, namelijk precies dezelfde als de heenweg. Met inmiddels 50km in de benen krijgt Monique het zwaar, maar ze houdt goed vol. Na 62km zit de route erop. De regen is er ook klaar mee! Wat een timing!

Op de camping douchen we, nemen we een drankje en genieten we van de nieuwe en oude campinggasten. Zo heb je komers die hun camper op de millimeter nauwkeurig waterpas proberen te zetten. De oude zijn leuker, die hebben uren nodig om alles in te pakken. Ze maken er een echte familie happening van.

De maaltijd is vandaag complex te noemen. Gebakken aardappel, gebakken champignons en chipolata worstjes. En dat met slechts één pannetje. De curry (uiteraard Hela) maakt het af. Het toetje is milionaire shortbread van de bakker.

Iets na achten is het tijd voor het avondloopje. Vandaag geen zandvlakte, maar gaan we het bos in. Dat loont we spotten eerst één, dan weer één en uiteindelijk nog vier wilde zwijnen. Die laatste waren het schattigst, drie kleintjes en hun moeder.

Hier liep de eerste

Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!