Category Archives: Reizen

  • 0

Oude herinneringen en nieuwe ontdekkingen

Category:Reizen Tags : 

Bij mooi weer gaan we kamperen. Nou dit weekend is prachtig. Veel zon en goede temperaturen. Kortom, perfect voor een weekendje Noord-Holland.

Vrijdag 18 September 2020. Ik neem last minute de middag vrij zodat we lekker vroeg naar het westen kunnen rijden. Even bellen naar de geplande camping in Heemskerk brengt een teleurstelling. Hij blijkt vol te zijn. Dan plan B in Driehuis. Daar is nog plek en rond half twee vertrekken we.

Onze eerste stop is de tuin van Fred (pa van Monique). We moeten een wilde gieseman perenboom afgeven. We roven wat bramenjam en tomaatjes mee en rijden door naar Driehuis. Daar checken we en zetten we onze tent op op de rand van het zonnetje.

We parkeren onze stoeltjes in de zon en schuiven steeds iets verder op naar het oosten. Met een klein drankje in de hand is dat ook prima te doen. Als rond half zeven de zon volledig weg is, beginnen we aan de maaltijd. Deze wordt gevolgd door een wandelingetje door het naast gelegen park.

Heel toevallig eindigt de tocht bij het Ijspaleis. Monique neemt een hazelnoot gebakje, ik een hoorntje.

Na het wandelingetje wordt de rust op onze veld verstoort door drie mannen met veel kinderen. De drie mannen waren met hun zeven dochters druk in de weer om alles op te zetten, in te richten en in goede banen te leiden. We genieten van het knokken met stokken, nemen nog een drankje en liggen er vroeg in.

Zaterdag 19 september 2020. De dag begint met verse croissants van de bakker en de jam van Fred. Dan op naar het verjaardagspartijtje van Kaatje. We passeren een tweetal huizen waar Monique gewoond heeft.

Heerlijk rustig zo’n Corona feestje, met zes gasten is de eerste sessie goed te doen. Iets na twaalf gaan we terug naar de camping.

Niet veel later zitten we op onze fietsjes door Nationaal Park Zuid-Kennemerland. We beginnen in IJmuiden en schieten zo door langs het Vogelmeer naar Parnassia. Het is er druk en mensen vinden het niet vanzelfsprekend om even ruimte te maken. Ineens weet ik weer een van de redenen waarom hier fietsen niet leuk is.

We vervolgen de weg via de boulevard tussen Bloemendaal aan Zee en Zandvoort. Halverwege stoppen we voor een portie kibbeling. De kibbeling is geheel volgens verwachting net goed genoeg om niet slecht te zijn.

We besluiten nog even op het strand te gaan zitten en maken een Zeefie.

Dan volgt een korte speurtocht door Zandvoort naar het pad wat ons door de duinen richting Bloemendaal leidt. We vinden het en fietsen op ons gemakje door. We pakken de weggetjes door het nationaal park en voor we het weten rijden we weer over dezelfde weg als waar we begonnen. Dat is ook direct de tweede reden waarom fietsen in deze streek niet bijster leuk is.

Na de tocht ploffen we in het uiterste hoekje van het tentenveld neer. Hier hebben we het langste genot van de zon. De man wiens tent er in de buurt staat vindt het niet leuk en maakt een domme opmerking. We negeren het. Hij gaat in zijn tent liggen om vervolgens weg te gaan en pas tegen bedtijd terug te komen. Wat was het probleem?

In de zon genieten we van een drankje, een ijsje, een nootje en elkaar. Als de zon weer helemaal weg is verhuizen we terug naar de tent om te genieten van onze collectie tapas. Na het eten nog een wandelingetje over Landgoed Beeckesteijn. Dan nog een drankje en zo hup het bed in.

Rond een uur word ik wakker van een bak herrie. Ergens is een feestje aan de gang. De doffe dreunen van de oersaaie muziek houden me nog even wakker. Tegen half twee is de politie ter plaatse en is het illegale dancefeest over. Het bleek in Beverwijk te zijn geweest.

Zondag 20 september 2020. Vandaag begint met het opruimen van de tent. Dan een ontbijtje om vervolgens de tent af te breken. Als we het kampeerterrein verlaten horen we één van de drie mannen met veel kinderen zeggen dat we wel heel vlotjes weg waren. Geen kinderen, dat scheelt zeeën aan tijd.

We rijden nog even langs Fred en Marja voor een kop koffie om vervolgens het westen weer achter ons te laten. Blij dat we daar niet meer wonen. Wat een herrie, drukte en egoïsme.


  • 0

Een, twee, Drie

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 28 augustus 2020. Na het werk racen we naar Ermelo om ons bij Joost te voegen op camping Drie. Iets na vieren arriveren we en nog voor vijf uur staat onze tentenkamp er mooi bij. Jaja, tentenkamp. Charlie is mee en heeft haar eigen tent.

Zodra de boel staat en het bier geopend is, begint het te regenen. Gelukkig zitten we droog en kan het ons niet raken. Tegen etenstijd is het weer droog, zodat we heerlijk naar het naastgelegen boscafe kunnen lopen. We krijgen twee tafeltjes naar elkaar en genieten van de maaltijd.

Ook de terugweg is droog en na een afzakkertje is het bedtijd.

Zaterdag 29 augustus 2020. De dag begint wat brak. Maar dat hindert niet, want na het ontbijt is het tijd voor een wandeling over de Ermeloose Heide. We hebben geluk want de zon breekt net door. We lopen het Romeinse Marspad en worden omringt met paarse vlaktes. Charlie vindt het maar wat leuk en rent de hele wandeling als een dolle. Na ruim 4km zit het er weer op.

Dan op naar Ermelo. De lunch nuttigen we bij de Hazeburg. Prima tent, met een bescheiden keuze aan biertjes. Er staan er naar eigen zeggen 3000 op de kaart. Handig als je naast je café ook nog je eigen speciaalbierwinkeltje hebt.

Ook het winkeltje wordt even bezocht. De rij om binnen te komen valt mee en na een half uurtje struinen komen we met een mandje vol drankjes weer buiten. Terug naar de camping!

Inmiddels is het weer gaan regenen en zitten we onder de tent te genieten van een klein licht alcoholische versnapering. Het klaart weer vlotjes op wat ons een wandeling naar het Solse Gat oplevert. We lopen door het bos van de dansende bomen en genieten van de natuur. Het Solse Gat ziet er ook nog prima uit!

Terug op de camping zetten we onze zetels in de zon en relaxen we wat. Als de zon achter de bomen verdwijnt, wordt het tijd voor de alternatieve bbq. De grillplaat van Joost levert prima werk af en we smikkelen en smullen van onze lekkernijen. Monique geniet van de maïskolven, Joost en Sander van de chickenwings. We tafelen nog wat na en liggen vroeg onder de wol.

Zondag 30 augustus 2020. De dag begint met een blafje van Charlie. Wij zijn wakker, zij nog niet. We staan op en doen nog een rondje om de camping. Wat een prachtig bos is dit!

Na de wandeling is het tijd voor ons ontbijt. Joost is ondertussen beginnen met de afbraak van zijn tent. Na het ontbijt doen wij hetzelfde. Vlak voor als in de auto ligt begint het toch weer te regenen. We halen alles snel binnen en gaan iets eerder (een uurtje ofzo) dan gepland naar huis. Misschien ook wel verstandiger, want de overbuurman had een feestje georganiseerd voor zijn vrienden van de kerk.

Dat was natuurlijk weer een weekend genieten! De derde week op rij en helaas voor nu even de laatste. Maar, zodra het weer het toestaat, slaan wij weer toe!


  • 0

KWF 4/4 Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Maandag 24 augustus 2020. Nadat we gisteravond nog een hert gespot hadden op de heide en genoten hadden van de rustige avond is het vandaag tijd om de biezen te pakken, terug naar huis te fietsen en de balans op te maken.

Nadat we onze biezen gepakt hebben, stappen we op de fiets richting Afferden. Na een rondje door het dorp schieten we het pontje op richting Sambeek. Welkom in Brabant staat er als we weer aan land komen. Mooi! Dat is gastvrij!

We fietsen een stuk stroomafwaarts langs de Maas. Het is een mooi gebied en schijnt zelfs een oud Romeins pad te zijn. We volgen het pad tot aan Boxmeer.

Na Boxmeer rijden we de Oeffelter Meent in. Daar we hier wel eens met de koersfietsen komen is dit bekende grond voor ons. Helaas begint het even te regenen en hebben we geen plek om te schuilen. We accepteren ons lot.

We passeren de brug naar Gennep en volgen de Maas verder in de richting van Sint Agatha en Cuijck. Het is een prachtig stukje natuurlijk waar we doorheen komen. Bij Cuijck nemen we het pontje terug de Maas over.

Als we het pontje afrijden beginnen we aan de laatste tien kilometer van onze tocht. De eerste vijf leiden ons door Mook. De tweede vijf laten ons Toeters Tetteren. Ja ja, dat is de bijnaam van mooie fietspad van Molenhoek, via Malden naar Nijmegen. Gewoon genieten dit!

Eenmaal thuis aangekomen ruimen we de spullen op en is het tijd om de balans op te maken. Dit mooie weekend, met 226,22 KM in de benen heeft inmmidels 387 euro opgehaald voor het KWF. Is het niet fantastisch! Mijn dank naar alle sponsoren is meer dan groots. Wil je toch nog iets bijdragen? Klik dan hier.


  • 0

KWF 3/4 Over het Duitse Spoor

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

We beginnen met waar we gisteren geëindigd zijn. Na het eten liepen we nog even naar de uitkijktoren hier om de hoek. Wat een uitzicht, met een laag hangende zon leek het net de Seringeti.

Zondag 23 augustus 2020. Vandaag staat er een flinke tocht op de rol. Ongeveer 75 kilometer door het Duitse land. We beginnen met de speurtocht naar het beginpunt. Dan volgt een korte rit naar Siebengewald. Hier steken we de grens over. We rijden richting Weeze en niet veel later passeren we de Niers.

We vervolgen de route door het boerenland richting zandafgraving Grootendonk en onderweg genieten we van en heerlijke wind in de rug.

De weg gaat verder en we komen steeds verder in bosrijke gebieden. Na het plaatsje Kervenheim komen we weer uit bij het Duitse Lijntje. Je weet wel de spoorverbinding tussen Boxtel en Wesel. Dit maal staan we bij station Uedemerfield.

We volgen het spoor een stukje, tot we plotsklaps een stukje moeten klunen. Een stijle trap brengt ons bij een tunneltje onder het spoor door.

We volgen de weg tot we bij het Uedemer Hochwald aankomen. Hier gaan we het donkere bos in. We fietsen gestaag omhoog en achteraf blijkt nog vlot ook. Monique schijnt de zesde snelste vrouw van de wereld te zij die het gedaan heeft.

Na het Hochwald mogen we lekker gaan dalen. We laten ons door de zwaartekracht naar beneden duwen en fietsen vervolgens nog een klein stukje door boerenland. Voor we het weten staan we midden in Xanten.

We lopen een rondje en zoeken een Imbiss. Tijd voor curry wurst met pommes. Gewoon genieten dit. Enige jammere zijn de verplichte mondkapjes bij het bestellen. Gelukkig kan ik alles hebben.

Na de lunch is het tijd om nog even koekjes te halen bij de bakker. Dan rijden we snel het stadje uit. We nemen nu weer een oude spoorlijn. Ditmaal hebben we wind in de smoel. We fietsen van Xanten naar Marienbaum en hoeven slechts eventjes te schuilen voor de regen.

Na Marienbaum schieten we weer het boerenland in. Een winderige keuze. Man, man, wat waait het hard. We trappen gestaag door tot aan Uedem. Hier vinden we nog een leuke molen.

Dan moeten we nog een stukje tegen de wind in naar Goch. Dat gaat best vlotjes en voor we het weten zitten we bij de Curry Q aan een lekkere curry worst. Jaja, we nemen het ervan vandaag!

Als we weer een paar minuten onderweg zijn begint het toch wat hard te regenen en we besluiten even te schuilen.

Als het droog is fietsen we weer door. Zonder echt te stoppen (even de jasjes uit en een oliebol eten) fietsen we naar de supermarkt van Siebengewald. De supermarkt blijkt meer een soort van groothandel van spullen die Duitsers niet hebben. Een kwart van het oppervlakte is voor koffie. Pads, bonen, gemaald, cups. Alles. Dan is een achtste geserveerd voor energy drink. Ze hebben ook nog een sectie van 12,5% met snoep. De rest is eigenlijk uitverkocht. Gelukkig vinden we nog wat te eten en vluchten we de winkel uit. Wat een hel!

Het laatste stukje gaat voorspoedig en na 80 kilometer zien we onze tent weer staan. Dat was een fijne tocht, op naar de volgende!

Hebben jullie trouwens al een bijdrage geleverd aan het KWF. Dit weekend haal ik nog altijd geld op voor kankeronderzoek. De giften zijn hartverwarmend!


  • 0

KWF 2/4 Lunchen bij de Hertog

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Hartverwarmend is het! De donaties stromen binnen uit alle hoeken. Vrienden, familie, collega’s, zelfs vrienden van weleer. Prachtig, mijn dankbaarheid is niet in woorden uit te drukken.

Zaterdag 22 augustus 2020. Vandaag moet er weer gefietst worden. Maar dat gaat natuurlijk niet op een lege maag. We beginnen daarom met pantosti’s. Prima prima!

Na het ontbijt beginnen we met een leuke speurtocht. De route begint een kilometer vanaf de camping, en met enkel een pijl is de richting die we op moeten een pure gok. We beginnen goed, maar maken een foutje. Dat foutje leidt ons over een pad, wat een wandelaar zelfs zou overslaan.

Gelukkig slaan we ons er doorheen en vinden we de start. We fietsen als eerste naar Kasteel Bleijenbeek. Een mooie ruine, maar de foto wordt vooralsnog gefotobombed door een auto. Via de golfclub rijden we Nationaal Park De Maasduinen in. Ook hier moeten we over een niet bestaand pad. Dat weten we op te lossen en zo staan we ineens op een leuk bruggetje.

Niet veel later worden prachtige heidevelden afgewisseld door duinen en bossen. De paden worden wat officiëler en de drukte iets groter.

Bij een heideveld is het tijd voor een korte pitstop. We bedenken alsvast wat we vanavond willen eten en rusten wat uit. Dan weer verder. Bossen, heide en duinen. Het is een prachtig gebied.

Na een tijdje verlaten we het NP en rijden we wat door boerengebied. Op zich prima, want een van de boeren verkoopt een prima stuk Limburgse vlaai. Abrikozen hebben we gekozen.

Na de vlaai komen we langs wat vennen. Ook hier genieten we volop van het uitzicht en de rust.

Het laatste stukje voor de lunch brengt ons naar Arcen. We zijn iets te vroeg voor onze lunchdate bij de Hertog, vandaar dat we nog even naar het kasteel fietsen. Ik heb nooit geweten dat Arcen zo populair onder toeristen is. Het wemelt ervan. We kijken vluchtig naar het kasteel en fietsen terug.

Dan is het tijd voor lunch. Zoals gezegd hadden we gereserveerd bij Hertog Jan Proeverij. Dat was maar goed ook, het was flink druk. We krijgen een tafeltje en nemen een drankje (geen Hertog Jan), een hapje en nog een drankje (wel Hertog Jan). Dan is het tijd voor de tocht terug naar de tent.

De terugweg begint matig. Een fietspad langs de N271. Niet bijster inspirerend,  maar we gaan gestaag verder. Bij Wellerlooi mogen we een stukje langs de Maas, maar niet voordat Sander de uitkijktoren beklommen heeft. Het uitzicht is prachtig!

We fietsen door en mogen eindelijk weer even het bos in. Dat fietst toch stukken leuker. We passeren weer een ven en genieten weer volop.

Als we plots in Nieuw Bergen voor de Jumbo staan doen we even boodschappen voor de couscous van vanavond. Hup snel weer door. De laatste kilometers gaan weer door het bos. Smalle paadjes, zanderige ondergrond en heuveltjes. Dit is toch het leukste!

Als laatste passeren we weer Kasteel Bleijenbeek. Nu kan de foto wel genomen worden.

Dan vliegen we door het bos terug naar de camping. Kleine druppels beginnen te vallen. Het tempo en de genomen risico’s gaan omhoog, maar we redden het. Voor het met bakken naar beneden komt zitten wij droog onder de tarp.

Dat waren weer 64 kilometers voor het KWF. Iets meer dan gepland, maar dat mocht de pret niet drukken.


  • 0

KWF 1/4 Naar de Cokse Heide

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 21 augustus 2020. Het is 12:30 uur en we fietsen de straat uit. Dag stad, hallo bos! Zo fijn om direct het koele bos in te kunnen schieten. We fietsen vandaag in zuidelijke richting naar De Cokse Heide bij Afferden.

De route begint dus in de bossen van Heumensoord. We passeren zweefvliegveld Malden en slaan linksaf een bospad in richting Groesbeek.

Tussen Groesbeek en Kranenburg volgen we een tijdje het pad naast de Draisine, de fietstrein. Er zijn veel toeristen die de tocht over het spoor wagen. Gelukkig fietsen wij er ontspannen naast.

Na Kranenburg volgt een tocht door Frasselt, een niet bijster interessant dorpje. Dan volgt een mooier stuk. Nu door het Reichswald. We volgen de weg tot aan Kessel.

Dan volgt een stuk door het boerenland. Er staat een forse tegenwind, maar we ploeteren voort. Bij het Duits Lijntje, een oude spoorlijn tussen Boxtel tot Wesel, steken we de grens weer over.

Niet veel later genieten we van een koel drankje. Het drankje wordt 5km later alweer opgevolgd door een klein huisgemaakt boerenijsje. We eten het op het erf tussen de koeien.

Na het ijsje volgen de laatste, en mooiste, kilometers van de route. We rijden de Maasduinen in en passeren een mooi heideveld, geiten, Schotse Hooglanders en schapen. Prachtig allemaal! Het fietst niet heel makkelijk, maar het is het afzien waard.

En dan, een kleine veertig kilometer na de start staan we op de camping. Geroutineerd zetten we de tent op. Na een verfrissende douche schieten we Afferden in voor boodschappen en een drankje in het Bos Café.

Terug op de camping is het tijd voor eten, de afwas en een wandelingetje door de bossen. Wat is het leven toch fijn als je in alle gezondheid kan genieten. Om daar bij stil te staan fiets ik dit weekend om geld op te halen voor het KWF. Doneren mag en wordt gewaardeerd.


  • 0

Silver Gazelle tegen kanker

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Soms komen drie dingen toevalligerwijs bij elkaar die op zich al mooi zijn, maar gecombineerd nog veel mooier worden. Het begon gisteren toen mijn favoriete foto weer voorbij kwam op Facebook. Die werd bijgestaan door de ‘Kom in Actie’ advertentie van het KWF. En aangezien dit weekend toch al in het teken van fietsen stond, was het duidelijk dat er een inzamelingsactie aan gekoppeld moest worden. Een weekend fietsen met papa in het achterhoofd om geld op te halen voor het KWF. Dat is toch win-win-win! Sponsoren jullie mij? Klik dan op deze link: https://acties.kwf.nl/fundraisers/sanderbots.

De fietstochten die op het programma staan zijn:

  1. Van Nijmegen naar Natuurkampeerterrein de Cokse Heide (40KM)
  2. Op bezoek bij Hertog Jan (56KM)
  3. Over Duits Spoor (73KM)
  4. Terug naar huis (35KM)

Kortom 200 KM waarvan een deel met bepakking en een deel zonder. Moet lukken toch!

Krap 12 uur nadat mijn actie is gestart (en de tocht nog niet eens begonnen is) is mijn (wellicht te bescheiden) streefbedrag al gehaald. Dan maar door het plafond! Dank voor jullie gulle giften ❤.


  • 0

De Brabanste Peel

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zullen we anders volgend weekend gaan kamperen? Dat was een bijzonder goed idee. Gelukkig direct een plekje geboekt op de Vlagberg want die was daarna weer ramvol. Charlie mocht logeren in Helmond dus niets kon ons tegenhouden.

Zaterdag 15 augustus 2020. De dag begint met een autorit naar Helmond. We passeren de camping in St. Anthonis en slaan linksaf richting Oploo. Een twintig minuten later staan we in Helmond bij mijn lieve moedertje. Bakkie koffie en dan hop terug naar St. Anthonis. Nu wel met de fiets.

De tocht begint om half 12. Drie minuten later staan we stil. Monique heeft een nieuw fietsje, Gijs 2.0. En haar zadel staat nog niet optimaal. Die van mijzelf ook niet, want Monique heeft een proefrit gemaakt op de mijne. Jaja, we hebben matching fietsjes. We wachten nog op de ANWB-certificering, maar die valt vanzelf in de bus.

We rijden Helmond uit via Scheepstal en slaan bij de Zuid-Willemsvaart rechtsaf richting Beek en Donk. We volgen het kanaal tot Boerdonk. Daar slaan we af richting het noordoosten. Een klein stukje verderop slaan we het bos in voor de eerste beproeving van Monique en haar nieuwe fiets.

Via een smal pad (stoffige bende) door het bos komen we bij Koks aan. Hier blijkt men een prima lunch te serveren. We nemen de Koks Lunchplank en krijgen een soepje, broodjes, een bitterballetje en pannenkoekje. Heerlijk! Na een uurtje ontspanning fietsen we door.

Het tweede deel van de route brengt ons nog dieper de Peel in. Via Mutshoek rijden naar Boekel. Wat een lang en gastvrij dorp is dat. Overal zien we borden met ‘welkom in de buurt’ in tuinen staan. Grappig! Na Boekel rijden we via het Rietven naar Venhorst. Niet veel later staan we op een groot heideveld in het St. Anthonisbos. Prachtig die paarse bloemetjes.

Daar beginnen ook de laatste drie kilometers. En in no time zitten en 40 km erop en staan we op plek 9 van de Vlagberg. We zetten onze nieuwe tent op en richten hem in.

Even douchen en dan naar St. Anthonis. Tijd voor een drankje en hapje. Een klein buitje passeert ons, maar onder de parasol is het goed vertoeven. We doen nog wat boodschappen en gaan terug naar de camping. Daar is het tijd voor onze tapas, een koud drankje en ontspanning.

Zondag 16 augustus 2020. De dag begint top. Heerlijk geslapen, alleen die krijsende kinderen altijd. Blegh! We staan rond achten op en doen een klein wandelingetje rond de camping. Wederom pakken we een mooi heideveld mee.

Na de wandeling is het tijd voor koffie en een ontbijt. Vandaag eten we pannenkoeken. Ze vallen wat tegen, maar het is een prima bodem voor de terugreis van onze mini-break.

Na het inpakken fietsen we eerst een stukje door het St. Anthonisbos. We passeren het heideveld en fietsen naar Westerbeek. Iets na dit dorp hebben we een mooie rustplek gevonden. Hij schijnt naast een grenspaaltje van de Peel te slaan.

Na dit ontspannen gedoe, wordt het tijd voor de tweede beproeving van Monique. We mogen nu over een pad met zeer los zand. Ze vindt het maar niets. Na het pad volgt een iets beter bospad, maar ook dat houdt niet over.

We verlaten het bos en fietsen nu richting De Rips. Hier is het tijd voor een koud drankje en gebakje voor we beginnen aan het laatste stukje. Dat laatste stukje begint langs de Stippelberg. Hier doen we nog een kleine detour om loopgraven van vlak voor WOII te bezichtigen.

We fietsen verder en gaan vlak voor Milheeze rechtsaf richting de Bakelse plassen. Hier volgt al snel de derde beproeving. Het gekozen pad blijkt een MTB route te zijn. Leuk, maar niet met bepakking. Het smalle pad is heuvelachtig en bochtig. We genieten.

Gelukkig komt ook aan dit pad een eind en zijn we via de Aarlese Vijver en Scheepstal weer snel bij moeders. Dat waren wederom 40 prima kilometers door die prachtige Brabantse Peel. Mooie bossen, afgewisseld met boerenland. Lekker rustig en aardig volk.

Inmidels zijn we weer thuis. Monique heeft genoten, vooral van de tweede beproeving. Volgende week weer!


  • 0

Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit er weer op. Helaas moeten we naar huis en aan de arbeid. Gelukkig hebben we genoten van dit lange weekend kamperen. Monique heeft zelfs de smaak te pakken gekregen van het fietsvakantie-concept.

Maandag 27 juli 2020. We hebben een wekkertje gezet op half acht, die hebben we echter niet nodig. Iets voor half acht zijn we wakker en besluiten we op te staan. Het is tijd om de spullenboel weer in te pakken. Maar niet voordat we een ontbijt op hebben natuurlijk. Vandaag weer fietsen, dus weer pannenkoeken!

Na het ontbijt pakken we onze spulletje in en hangen we alles aan de fiets. Om precies negen uur laten we de camping achter ons liggen en fietsen we richting Harskamp. Na Harskamp volgt al vlotjes Otterlo. Vanaf hier fietsen we een heel stuk langs Planken Wambuis. Bij Papendal is het tijd om een andere route dan die van de heenweg te pakken. We slaan linksaf richting Arnhem.

Op naar Otterlo!

Omdat we inmiddels wel een drankje en gebakje verdiend hebben, besluiten we de route iets aan te passen. We pakken de weg naar rechts richting Oosterbeek. Bij het lokale cafe bestellen we twee taartjes. Dat is smulllen!

Dan door naar Arnhem waar we via de Nelson Mandelabrug de Nederrijn oversteken. We passeren het Gelredome en slaan de F325 op. Deze fietssnelweg staat ook wel bekend als het Rijn-Waalpad. Een mooi stukje fietspad richting Nijmegen. We fietsen gestaag verder om bij Ressen nog een kilo pruimen in te slaan. Slechts twee euro! Een koopje!

F325 het Rijn-Waalpad

Dan via Lent zo de Snelbinder op Nijmegen in. We passeren het station, pakken de laatste klim en slaan rechtsaf de St. Annastraat in. Rechtsaf Hatersteweg. Linksaf de St. Jacobslaan. Hoppa, na 228 km in vier dagen tijd weer thuis! Nu lekker aan de arbeid.

Nijmegen <3

Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!