Category Archives: Reizen

  • 1

Box & Breakfast

Category:Reizen Tags : 

Maandag 12 oktober 2020. In Liempde aangekomen halen we de sleutel van onze box op bij Café ‘t Groenewoud. Na een korte uitleg en drankje van het huis zoeken we onze box op.

Het glazen doosje bevindt zich aan de rand van het bos. Wat een leuk ding! We nemen het even tot ons. Een prima bed en heerlijk chemisch toilet. Meer heb je toch niet nodig!

Tegen zessen arriveren we in Oisterwijk bij restaurant The George. Een sjieke zaak, gelegen in hotel De Leijhof. We beginnen met champagne en pata negra. Dan volgen de amuses een dipje van het een en ander en een lollie van zwarte knoflook. Heerlijk!

Inmiddels hebben we besloten om voor zes gangen te gaan. Tja, het kan ook gewoon. De eerste gang is een rillette van kalfswang en eendenlever. De tweede is coquille en buikspek. Klinkt lekker hè!

Dan gaan we door naar kabeljauw en daarna schelvis. Deze worden gevolgd met een heerlijk gerecht van mimolette (Franse versie van de gouda). Als dessert kregen we blanke chocolade, vijg en bramen. Heerlijk!

Ja, ja, dat was genieten. Enige minpuntje was de hoeveelheid. Het waren zes volle gerechten, dus enigszins ontploft verlieten we de tent.

Tegen half elf zoeken we in het donker ons hutje op. Het is iets frisser dan in de middag, maar de deken is prima!

Dinsdag 13 oktober. Wat is het heerlijk wakker worden met de zonsopgang in het zicht.

Dan zet Monique een keurig ontbijtje voor me klaar.

Als afsluiter besluiten we nog een stukje te wandelen door Kampina, een natuurgebied bij Boxtel. We lopen 6 km langs vennetjes en mooie paddestoelen. Een prima einde van een heerlijke mini vakantie!


  • 0

Ooit zo zout gegeten?

Category:Reizen Tags : 

Zondag 11 oktober 2020. Vandaag begint weer zonnig! We ritsen de tent los en genieten van ons ontbijt. Eieren met spek, dat is toch heerlijk!

Na het ontbijt vertrekken we richting Lemmer. We doen een rondje door dit leuke dorpje en eindigen met koffie en oranjekoek. Smullen!

Dan passeren we het Ir. Wouda Gemaal. Het is dicht op zondag, maar toch nemen we een kijkje naar dit imposante gebouw.

Onze route door Zuid-West Friesland brengt ons langs de kust naar het Oudemirdummerklif. Een mooi stukje natuur, maar voor een klif niet echt indrukwekkend. We vervolgen de weg en komen nog bij Reaklif.

In het dorpje Stavoren aangekomen begint het knetterhard te regenen. We schuilen even in een winkeltje, waar we gewezen worden op een klein café aan de haven. We genieten er van de lunch. Het is een plank vol lekkers! Het compenseert voor de stugge dame achter de bar.

Dan komen we via een leuke vogelaarshut, met echte vogelaars erin, aan in Hindeloopen. Ja, ja, het hoogtepunt van Friesland! Gelukkig zijn hier ook geen toeristen te bekennen en kunnen we op ons gemakje alles eens aanschouwen.

Na een drankje bij Café de Brabander, waar Brabantse Gastvrijheid ver te zoeken is, gaan we terug naar de auto. Deze brengt ons terug naar de camping.

Omdat het zo’n prachtig weer is, steken we het vuur weer aan. We genieten van een drankje en besluiten rond zeven uur te koken. Helaas schiet de deksel van het zout en is ons gehakt in ieder geval niet meer smakeloos. Weg met die zooi! Dan maar vegetarische tacos. Ook prima!

Na het eten stoken we nog even door en schieten we uiteindelijk toch de tent in. Er is regen op komst!

Maandag 12 oktober 2020. De laatste dag in Bant begint met een ochtendzon! Heerlijk genieten we van de warmte! Na het ontbijt is het tijd voor een wandelingetje door het Kuinderbos. We doen de burchtroute. Een leuk rondje langs een burcht en watertjes.

Dan terug op de camping is het tijd om op te ruimen. We gooien alles de auto in en vertrekken naar Nijmegen.


  • 0

Waar is iedereen?

Category:Reizen Tags : 

Zaterdag 10 oktober 2020. Wat een fijne tent is het toch, die Krooneend! Buiten vallen er liters water uit de lucht en wij liggen heerlijk droog onder de wol. Na een heerlijke nacht staan we uitgerust op. Als we de tent opengooien schijnt zelfs de zon!

Na het ontbijt beginnen we met een rondje om het meertje door het Kuinderbos. We wandelen heerlijk door de zon, spotten enkele 365-idioten die op zoek zijn naar zichzelf en genieten vooral van de schoonheid van de natuur.

Na de wandeling zitten we even bij de tent en boeken we een rondvaart door Giethoorn. Dit is onze kans! We rijden erheen, we halen een portie kibbeling en doen een drankje. Terwijl we er lopen lijkt het uitgestorven. Waar is iedereen?

Dan is het zo ver! De toeristenvrije rondvaart. We zitten met een man of 15 in de boot, hebben ruimte te over en varen eerst door het dorp.

Na het dorp varen we het Zwanenmeer, ook wel bekend als de Bovenwiede, op. Dit is onderdeel van het nationaal park Weerribben Wiede. Inmiddels is het knetterhard gaan regenen. We passeren een stelletje in een privé boot die dit niet hadden voorzien.

We gaan dieper het park in en zien allerlei rietsoorten, zeldzame planten, reeën en zilverreigers. Prachtig! We genieten volop.

Aan het eind van de tocht varen we Giethoorn weer in. Aan wal besluiten we nog een rondje te lopen. Leuk al die bruggetjes. Fijn dat er niet te veel selfie-sletjes waren. Dat scheelt een hoop wachttijd.

Na dit leuke uitstapje schiet ik de lokale super in voor we proviand. Dan door naar de camping. Daar beginnen we even in de tent, maar het is al snel droog. En droog betekent buiten. Het kampvuur gaat aan, we genieten van een hapje en drankje. Het vuur blijft branden tot een uur of negen.


  • 0

Drie keer is scheepsrecht

Category:Reizen Tags : 

Met een Spaanse bruiloft op de planning beloofde het een prachtig weekend te worden. Helaas, corona gooide roet in het eten. Dan maar naar de Ahr in Duitsland. Helaas, corona gooide roet in het eten. Gelukkig laten we ons niet uit het veld slaan en gaan we kamperen in De Noordoostpolder.

Vrijdag 9 oktober 2020. We vertrekken mooi op tijd richting de Noordoostpolder. Een korte rit brengt ons bij Emmeloord. Een suf stadje waar we een kop koffie drinken en boodschappen doen. Waarschijnlijk is het nieuwe over de lokale corona uitbraak nog niet doorgesijpeld, want in de supermarkt lijkt het alsof je in 2019 bent. We vertrekken snel.

Stipt 12:00 uur staan we op camping de Veenkuil in Bant. De camping van Staatsbosbeheer ligt in het Kuilderbos. Met een groepsskampeerplaats oogt het wat groter dan we gewend zijn. Ach groepen mogen momenteel toch niet.

Een uurtje later zijn we geïnstalleerd en is het tijd voor de lunch. Dan staat de zandsculpturenwandeling op het programma. We lopen een stuk door het bos om er te komen. Onderweg verbazen we over de bordjes 365 Base Camp. Wat is dat nu weer?

Passeren diverse paddestoelen en genieten van de natuur. Bij de zandsculpturen aangekomen begint het te regenen. Beetje jammer, maar niet onoverkomelijk. De sculpturen hebben een 75 jaar bevrijdingsthema. Best leuk om te zien!

De terugweg volgen we de bordjes naar base camp. Het blijkt een evenement voor mensen die zichzelf zoeken. Ja, kennelijk mag dat ten tijden van corona. Ze gaan immers het hele weekend back to basic met slechts een tent en twee flesjes water. Idiotie!

Terug bij de tent schijnt de zon weer. Tijd voor een kampvuur, biertje en maaltijd. Het wordt een snijbonen stampot. Lekker hoor.

Na het eten duiken we de tent in. Ons gaskacheltje houdt ons goed warm. Het is volop genieten!


  • 0

Oude herinneringen en nieuwe ontdekkingen

Category:Reizen Tags : 

Bij mooi weer gaan we kamperen. Nou dit weekend is prachtig. Veel zon en goede temperaturen. Kortom, perfect voor een weekendje Noord-Holland.

Vrijdag 18 September 2020. Ik neem last minute de middag vrij zodat we lekker vroeg naar het westen kunnen rijden. Even bellen naar de geplande camping in Heemskerk brengt een teleurstelling. Hij blijkt vol te zijn. Dan plan B in Driehuis. Daar is nog plek en rond half twee vertrekken we.

Onze eerste stop is de tuin van Fred (pa van Monique). We moeten een wilde gieseman perenboom afgeven. We roven wat bramenjam en tomaatjes mee en rijden door naar Driehuis. Daar checken we en zetten we onze tent op op de rand van het zonnetje.

We parkeren onze stoeltjes in de zon en schuiven steeds iets verder op naar het oosten. Met een klein drankje in de hand is dat ook prima te doen. Als rond half zeven de zon volledig weg is, beginnen we aan de maaltijd. Deze wordt gevolgd door een wandelingetje door het naast gelegen park.

Heel toevallig eindigt de tocht bij het Ijspaleis. Monique neemt een hazelnoot gebakje, ik een hoorntje.

Na het wandelingetje wordt de rust op onze veld verstoort door drie mannen met veel kinderen. De drie mannen waren met hun zeven dochters druk in de weer om alles op te zetten, in te richten en in goede banen te leiden. We genieten van het knokken met stokken, nemen nog een drankje en liggen er vroeg in.

Zaterdag 19 september 2020. De dag begint met verse croissants van de bakker en de jam van Fred. Dan op naar het verjaardagspartijtje van Kaatje. We passeren een tweetal huizen waar Monique gewoond heeft.

Heerlijk rustig zo’n Corona feestje, met zes gasten is de eerste sessie goed te doen. Iets na twaalf gaan we terug naar de camping.

Niet veel later zitten we op onze fietsjes door Nationaal Park Zuid-Kennemerland. We beginnen in IJmuiden en schieten zo door langs het Vogelmeer naar Parnassia. Het is er druk en mensen vinden het niet vanzelfsprekend om even ruimte te maken. Ineens weet ik weer een van de redenen waarom hier fietsen niet leuk is.

We vervolgen de weg via de boulevard tussen Bloemendaal aan Zee en Zandvoort. Halverwege stoppen we voor een portie kibbeling. De kibbeling is geheel volgens verwachting net goed genoeg om niet slecht te zijn.

We besluiten nog even op het strand te gaan zitten en maken een Zeefie.

Dan volgt een korte speurtocht door Zandvoort naar het pad wat ons door de duinen richting Bloemendaal leidt. We vinden het en fietsen op ons gemakje door. We pakken de weggetjes door het nationaal park en voor we het weten rijden we weer over dezelfde weg als waar we begonnen. Dat is ook direct de tweede reden waarom fietsen in deze streek niet bijster leuk is.

Na de tocht ploffen we in het uiterste hoekje van het tentenveld neer. Hier hebben we het langste genot van de zon. De man wiens tent er in de buurt staat vindt het niet leuk en maakt een domme opmerking. We negeren het. Hij gaat in zijn tent liggen om vervolgens weg te gaan en pas tegen bedtijd terug te komen. Wat was het probleem?

In de zon genieten we van een drankje, een ijsje, een nootje en elkaar. Als de zon weer helemaal weg is verhuizen we terug naar de tent om te genieten van onze collectie tapas. Na het eten nog een wandelingetje over Landgoed Beeckesteijn. Dan nog een drankje en zo hup het bed in.

Rond een uur word ik wakker van een bak herrie. Ergens is een feestje aan de gang. De doffe dreunen van de oersaaie muziek houden me nog even wakker. Tegen half twee is de politie ter plaatse en is het illegale dancefeest over. Het bleek in Beverwijk te zijn geweest.

Zondag 20 september 2020. Vandaag begint met het opruimen van de tent. Dan een ontbijtje om vervolgens de tent af te breken. Als we het kampeerterrein verlaten horen we één van de drie mannen met veel kinderen zeggen dat we wel heel vlotjes weg waren. Geen kinderen, dat scheelt zeeën aan tijd.

We rijden nog even langs Fred en Marja voor een kop koffie om vervolgens het westen weer achter ons te laten. Blij dat we daar niet meer wonen. Wat een herrie, drukte en egoïsme.


  • 0

Een, twee, Drie

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 28 augustus 2020. Na het werk racen we naar Ermelo om ons bij Joost te voegen op camping Drie. Iets na vieren arriveren we en nog voor vijf uur staat onze tentenkamp er mooi bij. Jaja, tentenkamp. Charlie is mee en heeft haar eigen tent.

Zodra de boel staat en het bier geopend is, begint het te regenen. Gelukkig zitten we droog en kan het ons niet raken. Tegen etenstijd is het weer droog, zodat we heerlijk naar het naastgelegen boscafe kunnen lopen. We krijgen twee tafeltjes naar elkaar en genieten van de maaltijd.

Ook de terugweg is droog en na een afzakkertje is het bedtijd.

Zaterdag 29 augustus 2020. De dag begint wat brak. Maar dat hindert niet, want na het ontbijt is het tijd voor een wandeling over de Ermeloose Heide. We hebben geluk want de zon breekt net door. We lopen het Romeinse Marspad en worden omringt met paarse vlaktes. Charlie vindt het maar wat leuk en rent de hele wandeling als een dolle. Na ruim 4km zit het er weer op.

Dan op naar Ermelo. De lunch nuttigen we bij de Hazeburg. Prima tent, met een bescheiden keuze aan biertjes. Er staan er naar eigen zeggen 3000 op de kaart. Handig als je naast je café ook nog je eigen speciaalbierwinkeltje hebt.

Ook het winkeltje wordt even bezocht. De rij om binnen te komen valt mee en na een half uurtje struinen komen we met een mandje vol drankjes weer buiten. Terug naar de camping!

Inmiddels is het weer gaan regenen en zitten we onder de tent te genieten van een klein licht alcoholische versnapering. Het klaart weer vlotjes op wat ons een wandeling naar het Solse Gat oplevert. We lopen door het bos van de dansende bomen en genieten van de natuur. Het Solse Gat ziet er ook nog prima uit!

Terug op de camping zetten we onze zetels in de zon en relaxen we wat. Als de zon achter de bomen verdwijnt, wordt het tijd voor de alternatieve bbq. De grillplaat van Joost levert prima werk af en we smikkelen en smullen van onze lekkernijen. Monique geniet van de maïskolven, Joost en Sander van de chickenwings. We tafelen nog wat na en liggen vroeg onder de wol.

Zondag 30 augustus 2020. De dag begint met een blafje van Charlie. Wij zijn wakker, zij nog niet. We staan op en doen nog een rondje om de camping. Wat een prachtig bos is dit!

Na de wandeling is het tijd voor ons ontbijt. Joost is ondertussen beginnen met de afbraak van zijn tent. Na het ontbijt doen wij hetzelfde. Vlak voor als in de auto ligt begint het toch weer te regenen. We halen alles snel binnen en gaan iets eerder (een uurtje ofzo) dan gepland naar huis. Misschien ook wel verstandiger, want de overbuurman had een feestje georganiseerd voor zijn vrienden van de kerk.

Dat was natuurlijk weer een weekend genieten! De derde week op rij en helaas voor nu even de laatste. Maar, zodra het weer het toestaat, slaan wij weer toe!


  • 0

KWF 4/4 Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Maandag 24 augustus 2020. Nadat we gisteravond nog een hert gespot hadden op de heide en genoten hadden van de rustige avond is het vandaag tijd om de biezen te pakken, terug naar huis te fietsen en de balans op te maken.

Nadat we onze biezen gepakt hebben, stappen we op de fiets richting Afferden. Na een rondje door het dorp schieten we het pontje op richting Sambeek. Welkom in Brabant staat er als we weer aan land komen. Mooi! Dat is gastvrij!

We fietsen een stuk stroomafwaarts langs de Maas. Het is een mooi gebied en schijnt zelfs een oud Romeins pad te zijn. We volgen het pad tot aan Boxmeer.

Na Boxmeer rijden we de Oeffelter Meent in. Daar we hier wel eens met de koersfietsen komen is dit bekende grond voor ons. Helaas begint het even te regenen en hebben we geen plek om te schuilen. We accepteren ons lot.

We passeren de brug naar Gennep en volgen de Maas verder in de richting van Sint Agatha en Cuijck. Het is een prachtig stukje natuurlijk waar we doorheen komen. Bij Cuijck nemen we het pontje terug de Maas over.

Als we het pontje afrijden beginnen we aan de laatste tien kilometer van onze tocht. De eerste vijf leiden ons door Mook. De tweede vijf laten ons Toeters Tetteren. Ja ja, dat is de bijnaam van mooie fietspad van Molenhoek, via Malden naar Nijmegen. Gewoon genieten dit!

Eenmaal thuis aangekomen ruimen we de spullen op en is het tijd om de balans op te maken. Dit mooie weekend, met 226,22 KM in de benen heeft inmmidels 387 euro opgehaald voor het KWF. Is het niet fantastisch! Mijn dank naar alle sponsoren is meer dan groots. Wil je toch nog iets bijdragen? Klik dan hier.


  • 0

KWF 3/4 Over het Duitse Spoor

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

We beginnen met waar we gisteren geëindigd zijn. Na het eten liepen we nog even naar de uitkijktoren hier om de hoek. Wat een uitzicht, met een laag hangende zon leek het net de Seringeti.

Zondag 23 augustus 2020. Vandaag staat er een flinke tocht op de rol. Ongeveer 75 kilometer door het Duitse land. We beginnen met de speurtocht naar het beginpunt. Dan volgt een korte rit naar Siebengewald. Hier steken we de grens over. We rijden richting Weeze en niet veel later passeren we de Niers.

We vervolgen de route door het boerenland richting zandafgraving Grootendonk en onderweg genieten we van en heerlijke wind in de rug.

De weg gaat verder en we komen steeds verder in bosrijke gebieden. Na het plaatsje Kervenheim komen we weer uit bij het Duitse Lijntje. Je weet wel de spoorverbinding tussen Boxtel en Wesel. Dit maal staan we bij station Uedemerfield.

We volgen het spoor een stukje, tot we plotsklaps een stukje moeten klunen. Een stijle trap brengt ons bij een tunneltje onder het spoor door.

We volgen de weg tot we bij het Uedemer Hochwald aankomen. Hier gaan we het donkere bos in. We fietsen gestaag omhoog en achteraf blijkt nog vlot ook. Monique schijnt de zesde snelste vrouw van de wereld te zij die het gedaan heeft.

Na het Hochwald mogen we lekker gaan dalen. We laten ons door de zwaartekracht naar beneden duwen en fietsen vervolgens nog een klein stukje door boerenland. Voor we het weten staan we midden in Xanten.

We lopen een rondje en zoeken een Imbiss. Tijd voor curry wurst met pommes. Gewoon genieten dit. Enige jammere zijn de verplichte mondkapjes bij het bestellen. Gelukkig kan ik alles hebben.

Na de lunch is het tijd om nog even koekjes te halen bij de bakker. Dan rijden we snel het stadje uit. We nemen nu weer een oude spoorlijn. Ditmaal hebben we wind in de smoel. We fietsen van Xanten naar Marienbaum en hoeven slechts eventjes te schuilen voor de regen.

Na Marienbaum schieten we weer het boerenland in. Een winderige keuze. Man, man, wat waait het hard. We trappen gestaag door tot aan Uedem. Hier vinden we nog een leuke molen.

Dan moeten we nog een stukje tegen de wind in naar Goch. Dat gaat best vlotjes en voor we het weten zitten we bij de Curry Q aan een lekkere curry worst. Jaja, we nemen het ervan vandaag!

Als we weer een paar minuten onderweg zijn begint het toch wat hard te regenen en we besluiten even te schuilen.

Als het droog is fietsen we weer door. Zonder echt te stoppen (even de jasjes uit en een oliebol eten) fietsen we naar de supermarkt van Siebengewald. De supermarkt blijkt meer een soort van groothandel van spullen die Duitsers niet hebben. Een kwart van het oppervlakte is voor koffie. Pads, bonen, gemaald, cups. Alles. Dan is een achtste geserveerd voor energy drink. Ze hebben ook nog een sectie van 12,5% met snoep. De rest is eigenlijk uitverkocht. Gelukkig vinden we nog wat te eten en vluchten we de winkel uit. Wat een hel!

Het laatste stukje gaat voorspoedig en na 80 kilometer zien we onze tent weer staan. Dat was een fijne tocht, op naar de volgende!

Hebben jullie trouwens al een bijdrage geleverd aan het KWF. Dit weekend haal ik nog altijd geld op voor kankeronderzoek. De giften zijn hartverwarmend!


  • 0

KWF 2/4 Lunchen bij de Hertog

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Hartverwarmend is het! De donaties stromen binnen uit alle hoeken. Vrienden, familie, collega’s, zelfs vrienden van weleer. Prachtig, mijn dankbaarheid is niet in woorden uit te drukken.

Zaterdag 22 augustus 2020. Vandaag moet er weer gefietst worden. Maar dat gaat natuurlijk niet op een lege maag. We beginnen daarom met pantosti’s. Prima prima!

Na het ontbijt beginnen we met een leuke speurtocht. De route begint een kilometer vanaf de camping, en met enkel een pijl is de richting die we op moeten een pure gok. We beginnen goed, maar maken een foutje. Dat foutje leidt ons over een pad, wat een wandelaar zelfs zou overslaan.

Gelukkig slaan we ons er doorheen en vinden we de start. We fietsen als eerste naar Kasteel Bleijenbeek. Een mooie ruine, maar de foto wordt vooralsnog gefotobombed door een auto. Via de golfclub rijden we Nationaal Park De Maasduinen in. Ook hier moeten we over een niet bestaand pad. Dat weten we op te lossen en zo staan we ineens op een leuk bruggetje.

Niet veel later worden prachtige heidevelden afgewisseld door duinen en bossen. De paden worden wat officiëler en de drukte iets groter.

Bij een heideveld is het tijd voor een korte pitstop. We bedenken alsvast wat we vanavond willen eten en rusten wat uit. Dan weer verder. Bossen, heide en duinen. Het is een prachtig gebied.

Na een tijdje verlaten we het NP en rijden we wat door boerengebied. Op zich prima, want een van de boeren verkoopt een prima stuk Limburgse vlaai. Abrikozen hebben we gekozen.

Na de vlaai komen we langs wat vennen. Ook hier genieten we volop van het uitzicht en de rust.

Het laatste stukje voor de lunch brengt ons naar Arcen. We zijn iets te vroeg voor onze lunchdate bij de Hertog, vandaar dat we nog even naar het kasteel fietsen. Ik heb nooit geweten dat Arcen zo populair onder toeristen is. Het wemelt ervan. We kijken vluchtig naar het kasteel en fietsen terug.

Dan is het tijd voor lunch. Zoals gezegd hadden we gereserveerd bij Hertog Jan Proeverij. Dat was maar goed ook, het was flink druk. We krijgen een tafeltje en nemen een drankje (geen Hertog Jan), een hapje en nog een drankje (wel Hertog Jan). Dan is het tijd voor de tocht terug naar de tent.

De terugweg begint matig. Een fietspad langs de N271. Niet bijster inspirerend,  maar we gaan gestaag verder. Bij Wellerlooi mogen we een stukje langs de Maas, maar niet voordat Sander de uitkijktoren beklommen heeft. Het uitzicht is prachtig!

We fietsen door en mogen eindelijk weer even het bos in. Dat fietst toch stukken leuker. We passeren weer een ven en genieten weer volop.

Als we plots in Nieuw Bergen voor de Jumbo staan doen we even boodschappen voor de couscous van vanavond. Hup snel weer door. De laatste kilometers gaan weer door het bos. Smalle paadjes, zanderige ondergrond en heuveltjes. Dit is toch het leukste!

Als laatste passeren we weer Kasteel Bleijenbeek. Nu kan de foto wel genomen worden.

Dan vliegen we door het bos terug naar de camping. Kleine druppels beginnen te vallen. Het tempo en de genomen risico’s gaan omhoog, maar we redden het. Voor het met bakken naar beneden komt zitten wij droog onder de tarp.

Dat waren weer 64 kilometers voor het KWF. Iets meer dan gepland, maar dat mocht de pret niet drukken.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!