Category Archives: Reizen

  • 0

Hola Costa Blanca

Category:Reizen Tags : 

Fijn, zo’n schoonzusje in Alicante. DAt geeft af en toe een reden om naar de Spaanse zon te vliegen. En naast die zon, kun je er natuurlijk ook veel en lekker eten 😋.

Zaterdag 23 november 2019. Laten er niet omheen lullen, de wekker ging schurftig vroeg. Uiteraard geen probleem als je een paar uur later je zonnebril opzet en in je huurautootje naar het palmbomenpark van Alicante rijdt. Kijk die zon eens schijnen!

Lekker hè die zon!

We wandelen wat door het park, vergaren wat zaad en rijden door naar Alicante. Hier beginnen we met een protestmars tegen huiselijk geweld. Tegelijkertijd doneren we aan het rode kruis en krijgen we een mooi stickertje opgeplakt.

Het houdt niet op, niet vanzelf.

We lopen door naar de boulevard en drinken wat. Dan schieten we binnendoor naar het hoogtepunt van Alicante, de Mercado.

Lekker hammetje!

Dan halen we even de sleutel van ons appartement op. Beetje raar dat het in Alicante moest, maar een goede mogelijkheid voor Monique om haar Spaans te oefenen.

Het appartement is prima. Keurig schoon en ruim. Het bed is prima, al zijn de kussens wat aan de harde kant.

Tijd om op familiebezoek te gaan. Er wordt wat geknuffeld en gekletst. Ook worden er cadeautjes uitgewisseld. We krijgen anderhalf pak koekjes 😂

Na het bezoek chillen we wat in ons appartement en besluiten we te gaan eten bij Brel. De trouvaille van de reis. Wat een topzaak! Hoogtepunt zijn de coquilles met curry. Maar ook het toetje mag er zijn!

Zondag 24 november. We beginnen met een ontbijt bij de broodjeszaak. Het waait wel hard vandaag! Dan hup hup naar de grotten bij Busot. We willen de eerste tour doen en ze gaan om 10:00 uur open. Om 10:00 blijkt de eerste tour om 10:45 te beginnen. We waaien bijna van de berg af, maar het uitzicht mag er zijn.

A view to a kill

Om 10:45 gaan we beginnen aan de tour. Uiteraard moeten we eerst op de foto. Kost slechts zes euro, maar een herinnering voor het leven! Dan de tour. Volledig in het Spaans, met af en toe een goede grap van de gids. Althans hij moet er steeds om lachen als hij een stalagmiet in een bepaalde vorm ziet.

Oh… Ik mocht geen foto’s maken.

Na de rondleiding door de redelijk vergane grot, gaan we weer op familiebezoek. We zijn uitgenodigd op de lunch en gaan voor paella. Superlekker!

Afhaal paella!

Na een potje darten gaan we weer door. Vanmiddag is het tijd voor Altea. Het dorpje ligt aan de zee op een heuvel en heeft allemaal witte huisjes. Bij de kerk drinken we wat. Daarna gaan we nog even in de zon zitten.

Altea

De terugreis naar El Campello doen we, omdat de zon schijnt, via Benidorm. We parkeren en lopen over de boulevard. De mensen kun je hier in twee groepen indelen: bejaard of ordinair. Wij zijn nog jong, dus ordinair. Wel mooi is dat ze hier tandem scootmobielen hebben. Die willen wij later ook!

Boulevard of Benidorm Bastards

Na Benidorm is het tijd voor Pipoos. Kortom een matige maaltijd. Al is de kabeljauw wel aan te raden.

Maandag 25 november. We beginnen weer bij de broodjeszaak. Daarna gaan we met (schoon)zusje winkelen in Alicante.

Het middagprogramma is iets aantrekkelijker. Het begint met een zoektocht naar lunch in Alcoy. Als we wat vinden is het wel top! Een paar minuten zon, maar vooral lekkere tapas!

Boqerones

Dan is het tijd voor Parque Natural del Carrascal de la Fuente Roja. Een leuk nationaal park waar we de rode wandeling doen. Deze wandeling begint met de flinke stijging over een verharde weg. Eenmaal boven gaan we dalen over een smal onverhard paadje. Leuk!

Park
Smalle paadjes

Na dit gezonde uitstapje is het tijd voor het diner. Alles is dicht in El Campello op een enkele pizzaboer na. Te kiezen voor pizzeria Brel. Jummie! Vandaag is het hoogtepunt de salade met merg en paling. En natuurlijk het toetje.

Lekker!

Dinsdag 26 november. Wederom is de dagstart bij de broodjeszaak. Vreemd, hij is nog niet open. Uiteraard gaat hij dat wel en kunnen we ontbijten in onze korte broekjes!

De eerste trip gaat naar Musee de Terron. Hier krijgen we een rondleiding door de turron fabriek en het museum van El Lobo. Mooi mooi! En lekker, we nemen wat van deze zoetheid mee naar huis.

RR

Na de rondleiding stoppen we in Busot voor koffie. We krijgen een kasteel en uitzicht op de koop toe!

De Spaanse vlag hangt er mooi bij
Uitzicht over de andere kant van de Costa Blanca

’s Middags gaan we nog lunchen bij de broodjeszaak en nemen we afscheid van de familie. We hangen daarna nog wat op de boulevard, baden een pootje en gaan naar het vliegveld.

Tot mei!


  • 0

Een magisch weekend

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 20 september 2019. Dit beloofd een magisch weekend worden. We gaan naar Disney! Belangrijkste reden is natuurlijk de 10k run dwars door het park.

Na een mooi ritje van een paar uur arriveren we bij hotel Santa Fé. Na een grondige inspectie van de auto mogen we het terrein op. Ja, veiligheid nemen ze serieus bij Disney. We checken in een leeftijden kamer 55016. Mooi hoor, helemaal in Cars stijl.

Snel gaan we naar Disney Village waar we onze bib, shirt en fotopas kunnen ophalen. We hadden al wat horrorverhalen gehoord maar het ging vlotjes. De meeste tijd ging op aan de beveiliging. Maar, voor we het wisten zaten we in de metro naar Parijs.

We stappen uit bij station Anvers en lopen naar de Sacre Coeur. Mooi gebouwtje, nog mooiere blauwe hemel erboven.

We struinen door Mont Marte, genieten(?) van de lunch en wandelen naar de Moulin Rouge.

We schieten de metro weer in een staan in een oogwenk bij de Arc de Triomph. Mooi boogje, druk plein.

We lopen een stukje over de Champs Elysee en slaan al snel af richten Eifeltoren. Deze is inmiddels ok helemaal omheind en beveiligd. We lopen er een rondje omheen. En besluiten nog even van een afstandje te gaan kijken.

Na dit hoogtepunt is het tijd om te eten. Het wordt een bistro aan Avenue Rapp. Dit blijkt een zeer goede keuze. Heerlijk eten bij de tent die net een paar dagen open is.

Na het eten hopen we nog op de lichtshowlichtshow de eifeltoren. Deze zou ieder uur na zonsondergang plaatsvinden. Nou de zon ging onder om 19:54, maar niets om 20:00 en 21:00. Teleurgesteld gaan we terug naar ons hotel.

Zaterdag 21 september 2019. Het is vroeg als de wekker gaat namelijk 5:00 uur. Snel aankleden, klein ontbijtje en op naar Disney. Om 6:40 moeten we ons namelijk in ons startvak bevinden. Deze halen we keurig op tijd en iets na zeven beginne we aan de 10K Prinsessenrun.

We rennen lekker door het park en worden her en der aangemoedigd door personeel. Leuk! Ook staan de prinsessen klaar om met je op de foto te gaan. We kiezen voor Jasmine en Pocahontas. De foto’s volgen nog, maar gelukkig is er al wel een selfie met Rapunzel.

Na de mooie tocht door de Disney parken en een stukje backstage zit het er weer op. Super leuk!

Na de wedstrijd gaan we terug naar het hotel voor second breakfast. We douchen even en doen en powernap.

Tegen 11:30 melden we ons voor de eerste rij van Disney. Die van de entree. Als we binnen zijn beginnen we met de Jungle Jive parade. Best geinig. En Donald hebben we alvast gezien!

Dan wordt het tijd voor attracties. Eerste stop is de Buzz Lightyear. Na een half uur wachten mogen we lekker schieten op monsters. Daarna pakken we de single riders rij van de Hyperspace Mountain. We een half uur, maar de gewone rij was het dubbele. Leuk ritje is dat!

Dan is het tijd voor de Phantom Manace. Duurt ruim 35 minuten,mar dan heb je ook wat. We vervolgen ons avontuur met een fastpass voor de Star Tours. Een avontuurlijk ritje door het universum. Die pas is handig!

We pikken nog even de Small World mee voor we het park verlaten voor het avondeten. Dit doen we in Disney Village. Ook hier is het zo druk dat je bijna nergens zonder rij terecht kunt. Dan maar afhaal. Na wat funshopping gaan we terug het park in voor de Lumination. En lichtshow bij het kasteel. Ondanks dat het plein afgeladen vol staat, zien we het prima.

Zondag 22 september 2019. Uitslapen! Om half acht staan we op, ontbijten we een lopen we naar Disney. Onderweg moedigen we de lopers van de halve marathon aan. Iets na negen staan we in Disney Studio’s. We hebben geluk want de rij voor The House of Terror is kort. Top attractie, Monique maakt zelfs een klein gilletje van angst.

We vervolgen met de vallende soldaatjes. Niet zo spannend als de vorige, maar vermakelijk. Dan gaan we naar Disney Land. We beginnen met de Tuinder Mountain. Leuke, snelle achtbaan. Dan nog een keer Buzz en met een fastpass de Hyperspace Mountain.

Je merkt dat het minder druk is, en met de fastpass kun je zo van attractie naar attractie. Alleen jammer van de regen. We doen nog een Star Tours, wat een andere route is dan gisteren. Dan de lunch, de Hyperspace Mountain.

Het weer werkt steeds minder me, dus maar weer even funshoppen. Er blijft nu iets moois plakken. We doen nog een rondje Pirates of the Carribean en pikken het verhaal van Sneeuwwitje mee.

Als we dan ergens wat willen gaan drinken wordt pijnlijk zichtbaar wat ererelid is met het park. Dat is nauwelijks mogelijk. Restaurants zijn om te eten en dien je van te voren te reserveren. Fastfood dient uit het vuistje gegeten te worden en drinken doe je maar lopend of zo. Gelukkig vinden we toch een plekje en maken we onze tijd vol terwijl we wachten op ons laatste ritje in de Big Thunder Mountain.

Als we er uit komen is het droog. Mooi, nog de parade en dan is het klaar.

Na de parade gaan we naar de auto en met de auto naar ons hotel aan de A1. Dat is pas een magische plek!

En Disney? Het is een leuk park, goede shows, attracties en aankleding. Maar het kan de hoeveelheid bezoekers simpelweg niet aan. Als je dat moet oplossen met reserveringen voor restaurants en ultra fastpass tickets zodat je tegen betaling geen rij hebt, dan ben je verkeerd bezig.


  • 0

Maastricht Bruist

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 31 augustus 2019. De dag begint lekker. Uitslapen tot een uur of tien en dan staat het ontbijt al klaar. Klasse Tinus! Vandaag staat Bruis op het programma, maar niet voordat we een fietstochtje naar Wahlwiller hebben gemaakt. Het worden 44.23 mooie kilometers met wat geklim en mooie uitzichten. Ja er wordt zelfs off road gereden. Lekker!Na de tocht is het douche- en lunchtijd. Als dat gebeurd is, pakken we de fiets naar Bruis. Dit blijkt achteraf een domme keuze te zijn. Op Bruis is het prima vertoeven. Goede en slechte muziek wisselen elkaar af.Het laatste bandje is tof! Na een kwartiertje begeef ik me in de pit. Iets later mis ik mijn horloge. Beetje jammer! Niets te zien, meh. Morgen maar eens vragen of het gevonden is. Als het afgelopen is gaan we naar de fietsen, we stappen op en drie minuten later mis ik een afstapje en vlieg ik over de kop. Au! De schade valt gelukkig mee. Na een döner maak ik de wonden schoon en ga ik naar bed.Zondag 1 september 2019. Ook vandaag is het uitslapen. Dan opstaan, opruimen en een beetje ontspannen wachten tot we weer gaan Bruisen. Inmiddels is Ellen, het vriendinnetje van Thijs, aangehaakt. Dat beloofd een gezellige middag te worden! Als ik na een paar minuten zoeken de afdeling gevonden voorwerpen heb gevonden, heb ik mijn horloge weer terug. Fijn!

Ja, hij was al zo beschadigd… gebruiksvoorwerp hè. Bruis is wat lam deze middag. Dat hindert niet, want het is toch gezellig en de frieten smaken prima.

Tegen vieren verlaat ik de boel en ga ik via casa Cuppen richting station. Ik zet mijn fiets in de trein en wacht tot deze helse tocht naar Nijmegen afgelopen is. Nooit geweten dat er zoveel asociaal volk bij elkaar in een ruimte kan zitten. Gelukkig staat dit matige einde niet symbool voor de hele reis. Het was weer genieten! Snel nog eens doen! En trouwens, voor de statistici onder ons… het waren 379,62 km die ik de afgelopen dagen gefietst heb. De route zag er zo uit.


  • 0

Maastricht!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 30 augustus 2019. Het was een koude nacht, maar ik slaap lekker uit. Omstreeks 8:45 stap ik de tent uit. Vandaag staat een korte etappe op het programma. Het zal ook tevens de laatste zijn van het fietsavontuur.Als alles is ingepakt verlaat ik om 10:00 de camping in Weert. Er volgt een stukje door het boerenland van Midden-Limburg. Gelukkig duurt het niet lang voordat ik Stramproy verlaat en bij Crixhoek de grens met België passeer.Nu volgt een mooi stukje fietsen over de grensweg. Het weer is prima te doen,een lekker zonnetje prikt op de beentjes.Ik fiets door dorpjes in de gemeente Kinrooi. Eerst volgt Molenbeersel waar ze grossieren in molens. Althans er staan er twee. Dit is de mooiste.Hierna volgt Groot Beersel. Niet ver hiervan wordt ik gelokt door een bordje Dodenlijn WO1. Ik ga er eens kijken. Het blijken elektriciteitsdraden te zijn die gespannen stond tussen de Nederlandse en Belgische grens ten tijde van WO1. Doel was de Belgen in België te houden.Dan weer terug naar Nederland. Bij Heioord passeer ik de grens. Hier blijkt een forelvijver te zijn met koffie mogelijkheden. Klinkt aantrekkelijk, is het niet. Na luttele minuten wachten op bediening ga ik binnen kijken. Wat een smerige bende. Ik vul mijn bidon en vertrek weer.Al snel passeer ik de Pastorie van Neeritter. Dit is een aanrader!Na dit verspaneringetje ga ik verder via Ittervoort naar Thorn. Dat is een alleraardigst dorp met historie. Ik kijk wat rond.Niet veel later passeer ik de Belgische grens weer een rij ik Kessenich binnen. Nu volgt een hele lange rit langs de Maas. Grote delen van de tocht bieden een keurig uitzicht.Bij Aldeneik heb ik panne. Een schroefje uit mijn schoen is los waardoor deze niet meer loskomt van mijn pedaal. Dat is niet handig! Na wat wrikken komt het los en kan ik de schroef weer vastzetten. Probleem opgelost!Verder langs de Maas passeer ik het dorp Maaseik. Op zich wel aardig, dus ik kijk even rond.Vrolijk fiets ik door. Ik passeer Heppeneert, Boyen (waar flink aan de rivier getimmerd wordt), Stokkem om vlak voor Berg aan de Maas te lunchen. Ik bestel een frietje in het kot, maar de beste man achter de toonbank kan kennelijk geen twee dingen tegelijk. Hij vergeet mijn bestelling compleet. Bij navraag gaat hij het alsnog regelen. Dat wordt tijd!Als de patattekes op zijn wordt het tijd voor een stukje Nederland. Die weg langs de Maas is mooi, maar wel eentonig. En veel te druk met e-bikers.Het is duidelijk waarom Berg aan de Maas zo heet. Ik mag meteen flink klimmen. Geen probleem voor zo’n fitboy als ik natuurlijk! Na de klim fiets in een stuk langs het Juliana Kanaal. Ook mooi! Bij Maasband pak ik een stukje natuurgebied mee.Na weer verder langs het Juliana Kanaal. Erg afwisselend is het niet, maar wel lekker rustig. Bij Geule aan de Maas mag ik het kanaal oversteken. Even wat anders.Oh nee, toch meer van hetzelfde.Dan maar weer het kanaal over bij Brommelen en Bunde. Ik passeer Itteren en Borgharen om daar weer het kanaal over te steken. Ik rij na Maastricht binnen! Het duurt niet lang voordat ik het Vrijthof gevonden heb. Het waren vandaag weer 83 mooie kilometers!Niet veel later zit ik bij Brouwerij de Maltezer aan een proeverij. Twee van de drankjes hebben ze zelf gemaakt, de overige twee niet. Zeer jammer! Ik fiets de Maas over en daal neer BIJ Frapé. Dit bierencafé weet me wel te bekoren.Tegen half zeven meld ik me bij camping Cuppen. We zetten de tent op, eten pizza en vertrekken richting Bruis. Even wat genieten van de Maastrichter muziekscene.Bruis is overigens een mooi feestje.


  • 0

Genieten en afzien

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Donderdag 29 augustus 2019. Wat een nacht! Prachtig dat onweer, zeker als je er exact onder ligt. Iets minder grappig was het feit dat ik zeiknat de tent in moest. Ach, als dat het ergste is.

Na deze helse nacht word ik om 7 uur wakker geappt. Misschien voortaan toch maar mijn telefoon uitzetten. Ik sta op, bekijk de waterschade en pak de boel nat in. Tijd voor een tochtje naar Weert.

Om 8:15 verlaat ik zonder betaald te hebben de camping. Tien minuten later sta ik op de veerpont naar Brabant. De schipper was aardig en wachtte even toen hij me aan zag komen.

Terug in Brabant fiets ik een klein stukje terug langs de Maas. Gelukkig sla ik al snel een andere route in. Het wordt vandaag de LF7a of te wel de Oeverland route die van Alkmaar tot Maastricht loopt.

De weg loopt via Hedikhuizen, waar ik bijna onder een tractor beland, naar Haarsteeg, Voordijk en Vlijmen. Ik passeer de A59 en rij pardoes ’s Hertogenbosch binnen. In de prachtwijk De Kruiskamp spot ik een markt. Ik tik voor 20 cent een banaan op de kop en maak een praatje met de verkoopster. Ze wenst me succes.

Niet veel later rij ik het centrum van ‘s-Hertogenbosch binnen. Ik kies een bakker uit en bestel koffie voor op het terras. Dat is nog geen optie, dan maar to go. Direct daarna schiet ik bij de buren binnen. Deze hebben wel een terras. Ik geniet van mijn ontbijt.

Na het ontbijt passeer ik de St. Jan.

De weg gaat nu verder in Het Bossche Broek. Een mooie polder direct aan de stad.

Dan is het weer een stukje fietsen door het Brabantse land. Via Haanwijk en Ruimen passeer ik St. Michielsgestel. De weg vervolgt zich via plaatsjes als Germonde, Langenberg, Kasteren en Liempde.

Plots sta ik bij Aquabest. Genieten! Vanaf hier volg ik het Wilhelmina(?) Kanaal voor luttele kilometer.

Eenmaal in Son aangekomen haal ik proviand bij de bakker en slager. Snel fiets ik door, de lunch komt in zicht. De weg vervolgt via Gerwen en Nuenen, het dorp waar ik ben opgegroeid.

Ik fiets snel door naar de Gulbergen. Bij deze golfclub heb ik een lunchafspraak met mijn moedertje. De dame van de bediening begint wat stug, maar als ik de zoon van een zeer gerespecteerd lid blijk te zijn ontdooit ze al snel. We bestellen wat uitsmijters. Ik neem afscheid en begin aan de tweede helft van mijn etappe.

Normaal lacht ze wel hoor!

Ik rij naar en vervolgens om Mierlo. Daarna staat een prachtig stukje heide op het parcours. De Strabrechtse Heide staat schitterend in de bloei. Ik rij er voor mijn gevoel een kilometer of 10 doorheen.

Halverwege wordt ik nog omver gelopen door een losgeslagen kudde schapen.

Na de heide en een stuk bos begint het stuk door Someren Heide. Niet heel spectaculair, maar het kan niet overal mooi zijn. Het gebied erna, Nationaal Park De Groote Peel kenmerkt zich vooral door varkensboeren. Die lucht is niet te harden.

Via wat omwegen langs en over kanalen arriveer ik bij Nederweert.

Ik rij snel door en arriveer in Weert. Mooier dan gedacht, maar snel door richting camping. De beentjes zijn leeg. Op camping aangekomen druk ik de fietscomputer af op 134,18 km. Prima tocht. Ik maak een praatje met een collega fietser, zet de tent op en rust wat uit.

Als ik om iets na zeven ben ingecheckt ga ik even naar de plaatselijke kroeg aan De Ijzeren Man. Hier wordt ik getrakteerd op koud bier, nachos en een schitterende zonsondergang.


  • 0

Naar Maastricht via…

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Woensdag 28 augustus. Ik ga het weer eens doen. Een rondje fietsen door Nederland. Dit keer zoek ik het iets zuidelijker met eindbestemming Maastricht. Om daar niet te snel te arriveren heb ik vandaag de Maas in de verkeerde richting genomen.

Ik start thuis en begin richting Heumensoord. Altijd mooi om even door de bossen te fietsen. De heide staat goed in de bloei.

Bij Mook, op de grens tussen Gelderland en Limburg heb ik mijn eerste 10 km erop zitten. Tijd voor koffie met gebak. Dat mag gevierd worden!

Ik rij Limburg binnen en rij via Plasmolen en Middelaar richting de Maas. Die moet ik hebben, de LF7 geeft al aan dat ik naar Maastricht fiets. Bij de Maas ga ik echter niet verder naar het zuiden, maar fiets ik naar het westen!

Bij Cuijck neem ik het eerste pondje. Ik heb alleen een briefje van vijftig, wat niet gewaardeerd wordt door de schipper. Morrend geeft hij 49,10 euro terug. Ik vervolg de route en passeer Linden en de mooie Kraaijenbergse plassen.

Niet veel later passeer ik Grave. Leuk stadje ook, was ik nog nooit geweest.

Dan volgt een tocht van kilometers door de gemeente Oss. Hij begint bij Ravenstein, waar de lokale brouwer nog dicht is.

Ik fiets verder langs Demen, Dieren, Megen, Macharen, Boveneind en Oijen. Dit is een leuk plekje! Om 14:00 uur is het tijd voor het eerste pils.

Daar ik nu ook halverwege ben, is het ook wel een verdiend pils. Als het op is laat ik mijn bidon bijvullen en ga ik vol goede tegenzin weer verder. Oss blijkt nog groter en ik passeer Benedeneind, Teefelen, Lithoijen en Lith. Daar verlaat ik Brabant en neem ik het pondje naar Gelderland.

Nu is het tijd voor een stukje langs de Waal. Via Herewaarden en St. Andries rij ik naar Rossum. Daar tik ik in no time twee sinasjes achterover en laat ik wederom de bidon vullen.

Via Rome(?) en Alem kom ik weer bij de Maas. Hoppa nog een pontje!

Terug in Brabant volg ik weer de Maas. Ik passeer Het Wild en Gewande voor ik in Oud-Empel een lekker ijsje kan nuttigen. De eerste 100 km zijn een feit! Met weer een volle bidon op zak begin ik aan de laatste 15 km van vandaag.

De laatste loodjes leiden me langs Den Bosch, Engelen en Bokhoven. Bij Heusden gebeurd het! Nog een pontje, wat een feest.

Twee kilometer later sta ik op de camping. Hij hoort bij Kasteel Nederhemert en is prima. Het is inmiddels zes uur. Ik zet mijn tent op en kijk of er nog een supermarkt in de buurt is. Meh, de dichtstbijzijnde is 6 km. Dan maar de speeltuin op de hoek! Prima keuze trouwens.

Terug op de camping spring ik nog even de Maas in. Of de Afgedamde Maas zoals hij hier heet. Lekker fris!

Nu relaxen bij mijn boterhamzakje. Ik hoop dat het droog blijft, anders moet ik er te vroeg in.


  • 0

Ballonvaart

Category:Reizen Tags : 

Zaterdag 24 augustus 2019. Een week later dan initieel bedacht gaat het toch echt gebeuren. We gaan een zonsopkomst ballonvaart doen ter ere van Monique’s verjaardag.

Vrijdagavond om 22:10 uur kwam de bevestiging. We moeten ons omstreeks 6:00 uur melden bij Ad Ballon in Breda. Dat wordt een kort nachtje! De wekker gaat om 4:30 uur. Even en rondje met Charly, een bak koffie en we rijden klokslag vijf naar Breda. Lekker rustig op de weg!

Om zes uur checken we in. Niet veel later krijgen we een briefing en stappen we in de Landrover van Ad. We rijden naar Ulicoten waar we de boel gaan opzetten. Valt nog best mee wat er moet gebeuren. Wel groot zo’n ballon!

Het is ook prima gezellig met onze medepassagiers. We hebben een jarige job, een familie en wat stelletjes. Een van de meisjes heeft inmiddels al een dopper leeg en moet nog even afwateren. Dat gaat niet zonder slag of stoot en ze probeert onopvallend te kijken of er geen gele vlekken op haar schoenen zitten.

Om 7:15 uur zitten we in de mand en stijgen we op. We hebben ons eigen hoekje toegewezen gekregen. Super romantisch!

We gaan gestaag naar 100 meter hoogte en laten ons door de wind meevoeren. We passeren een bos en zien een hert springen. Ook komt de zon nu prachtig op.

We gaan hoger en vanaf een meter of 400 wordt het uitzicht wijdser. Als we boven Hazeldonk hangen zitten we 1000 meter. We zien onder andere Antwerpen en Etten Leur liggen.

Op deze hoogte is het nagenoeg windstil waardoor we rustig kunnen genieten van het uitzicht. Dan laten we ons zakken en worden richting Rijsberg geblazen. Nu is het zoeken naar een grasveld om te landen.

Dit veldje was niet geschikt. We landen een veldje later en na een paar minuten blijkt de volgauto het veld niet op te mogen van de boer. Dan maar weer verder. We gaan weer de lucht in en landen een veldje later.

Als we uitgestapt zijn, is het een nog kwestie van opruimen. Die mega ballon moet toch mee terug.

Tegen tien uur zijn we weer bij Ad Ballon waar we koffie drinken en ons certificaat van deelname krijgen. Wat een bijzondere ervaring!


  • 0

Lieve nonnetjes

Category:Reizen Tags : 

Zaterdag 13 juli 2019. Helaas alweer de laatste dag van ons Griekse avontuur, maar dat betekent niet dat we rustig wachten tot die voorbij is.

We beginnen uiteraard in de tobbe, gevolgd door een Grieks ontbijt. We pakken de koffers in en verlaten Ana Poroia. Eerste stop is het klooster van Timios Prodromos. Dit schijnt een exacte kopie van het klooster op Athos te zijn, alleen zijn vrouwen hier wel welkom.

We lopen het klooster binnen en zien een non lekker vegen. We vragen of het klooster open is voor bezoek en worden hartelijk ontvangen. We mogen doorlopen en bezoeken als eerste de kerk.

Vanuit de kerk stuurt een andere non ons door naar het café. Hier krijgen we koffie en thee aangeboden. Terwijl we hierop wachten wordt Monique geronseld door een Griekse dame. Ze wil heel graag een hotel in de buurt laten zien. Ja ja!

De koffie komt met huisgemaakte koekjes, snoepjes en gebak. Wat een liefde!

Als we willen afrekenen horen we dat het een cadeau is. Zo kan het dus ook. Kennelijk volgen de nonnen nog wel het traditionele leven. Daar zouden de monniken met hun economische inslag nog wat van kunnen leren. We verlaten het klooster en danken de nonnen vriendelijk.

Dan door naar Thessaloniki waar de auto moet worden ingeleverd. Gezien de tijd kunnen we nog ergens lunchen. Dat wordt in Agios Vasilios. Hier drinken we wat café Bylis, we lopen een rondje langs de Byzantijnse toren.

Daarna lunchen we in een lokale taveerne. Dat was de laatste keer een Griekse salade en ansjovis deze vakantie. Wat een genot.

Na dit lekkers haasten we ons naar de autoverhuurder. Even denkt hij dat we schade aan het exterieur hebben veroorzaakt, maar dat is natuurlijk niet zo. De schade zit waarschijnlijk alleen in de versnellingsbak, maar dat hindert natuurlijk niet. Als we alles hebben afgerond vertel ik Monique dat we al een week met een geel check engine lampje rijden. Je moet zo’n meisje ook niet onnodig ongerust maken natuurlijk.

Eenmaal op de luchthaven genieten we van de rare personen hier. Helaas komt daarmee ons Grieks avontuur wel ten einde.


  • 0

Het Griekse gevoel – Vergane glorie

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 12 juli 2019. Vandaag hebben we weer een hoop gedaan, gezien en beleefd. Zo stonden we zelfs op een militaire basis!We beginnen met het wassen in de tobbe. Daarna volgt natuurlijk een Grieks ontbijt. Yoghurt, honing en vandaag cruesli.

Daarna rijden we naar Kerkini. Hier hopen we het informatiecentrum te vinden. De bordjes bieden niet veel soelaas en het pand waarvan we denken dat het het is, is gesloten. Dan maar op de bonnefooi. We verlaten Kerkini en slaan linksaf voor een rondje meer. Het begint goed, we spotten diverse vogels.We vervolgen de route en komen langs een kudde overstekende buffels. Gezellig!Volgende halte is een uitkijktoren voor vogelspotters. Ik neem de gok en klim omhoog, het voelt stevig aan. We zien meer vogels.Dan arriveren we in het dorp waarvan we hoopten dat er een boottocht zou worden georganiseerd. Hier rijdt ik bijna een katje dood, gelukkig doen de remmen het prima.Nu op zoek naar die boottocht. Helaas, niets van dien aard. Ik accepteer echter geen nee, en spreek de enige schipper in het haventje aan. Hij had kennelijk meer zin in een tochtje dan het schilderen van zijn boot en niet veel later dobberen we vrolijk rond. We spotten veel vogels.De schipper is overigens een rare vogel, maar wel heel vriendelijk. Hij probeert in gebrekkig Engels nog wat uit te leggen ook!Na het boottochtje rijden we verder. In een dorpje vinden we een uiterst gezellige bar. Ik bestel koffie, maar de serveerster spreekt geen Engels, dus het wordt ijskoffie. Maar ja, mag je voor 150 cent klagen?In het volgende dorp zoeken we een winkeltje. Het is immers lunchtijd. Uit een nietszeggende deur loopt iemand met een brood. Zou het zo zijn? Ja! De minst opgeruimde buurtsuper van Griekenland verkoopt worst, cake en brood. Dat wordt smullen.We eten dit lekkers op aan het meer.Dan door naar de volgende stop, Fort Roupel. Als we om half 2 arriveren bij een militaire slagboom worden we gesommeerd te vertrekken. Ze zijn om 17:00 uur weer open wordt verteld. Dan maar iets anders. Het worden watervallen, Google Maps biedt ook alles aan! Deze keer vinden we ze erg makkelijk. Eenmaal gearriveerd zijn het pad en de informatiebordjes ook hier vergaan. De waterval echter niet! We klauteren wat en genieten van het natuurschoon.Niet veel verderop zou er nog een zijn. Helaas, de locatie brengt ons naar de middle of nowhere, maar niet naar een waterval. Dan maar genieten van dit uitzicht.Nu is het tijd om terug naar ons huisje te gaan. Daar aangekomen spreken we de verhuurder die met liefde wat voedsel (groenten en tzatziki) gemaakt door haar mama doneert.We relaxen nog wat en rijden terug naar Roupel. Om half zes arriveren we op de militaire basis. We worden vriendelijk welkom geheten. Ik lever mijn paspoort in en we mogen door rijden naar boven. De gids zou er met 25 minuten zijn. Iets na zessen lopen we samen met een kadet het fort binnen. Privé rondleiding door het 6,5 km lange gangenstelsel. De kadet geeft aan dat we 150 meter zullen zien. Hij geeft wat uitleg over hoe de Duitsers en Bulgaren het fort ingenomen hebben en doet dat leuk! Bij de uitgang geven we hem een compliment en bekijken we het monument en het uitzicht over Bulgarije. We praten nog wat na en de kadet vraagt of hij met ons mee mag. Hij moet nog een maand voor zijn dienstplicht erop zit.Na dit enerverend geheel verlaten we de militaire basis en krijg ik mijn paspoort terug. We rijden vervolgens terug naar ons huisje. We lopen naar een restaurant wat net ergens anders lag dan Google Maps aangeeft, maar dat hindert niets. Vandaag zijn we de enige gasten. We krijgen een half vertaalde menukaart en we bestellen salade, buffel en country. Dat wordt smullen!Als het op is, ruim ik zelf af. De serveerster is namelijk ook de kok en afwasploeg. Ik bestel een dessert en ouzo. De serveerster geeft aan dat tsipourou lekkerder is. Oké!Na het eten lopen we terug naar het huisje, maar niet zonder de lokale bakker te bezoeken om daar nog wat koekjes, baklava en likeur in te slaan.

Oh ja, de volgens die we gespot hebben vandaag zijn: reigers, ooievaars, pelikanen, meeuwen, aalscholvers, …, en een uil.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Spannend!

Wat gaat er gebeuren?november 24, 2018
De grote dag is aangebroken.