Tag Archives: Limburg

  • 0

KWF 3/4 Over het Duitse Spoor

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

We beginnen met waar we gisteren geëindigd zijn. Na het eten liepen we nog even naar de uitkijktoren hier om de hoek. Wat een uitzicht, met een laag hangende zon leek het net de Seringeti.

Zondag 23 augustus 2020. Vandaag staat er een flinke tocht op de rol. Ongeveer 75 kilometer door het Duitse land. We beginnen met de speurtocht naar het beginpunt. Dan volgt een korte rit naar Siebengewald. Hier steken we de grens over. We rijden richting Weeze en niet veel later passeren we de Niers.

We vervolgen de route door het boerenland richting zandafgraving Grootendonk en onderweg genieten we van en heerlijke wind in de rug.

De weg gaat verder en we komen steeds verder in bosrijke gebieden. Na het plaatsje Kervenheim komen we weer uit bij het Duitse Lijntje. Je weet wel de spoorverbinding tussen Boxtel en Wesel. Dit maal staan we bij station Uedemerfield.

We volgen het spoor een stukje, tot we plotsklaps een stukje moeten klunen. Een stijle trap brengt ons bij een tunneltje onder het spoor door.

We volgen de weg tot we bij het Uedemer Hochwald aankomen. Hier gaan we het donkere bos in. We fietsen gestaag omhoog en achteraf blijkt nog vlot ook. Monique schijnt de zesde snelste vrouw van de wereld te zij die het gedaan heeft.

Na het Hochwald mogen we lekker gaan dalen. We laten ons door de zwaartekracht naar beneden duwen en fietsen vervolgens nog een klein stukje door boerenland. Voor we het weten staan we midden in Xanten.

We lopen een rondje en zoeken een Imbiss. Tijd voor curry wurst met pommes. Gewoon genieten dit. Enige jammere zijn de verplichte mondkapjes bij het bestellen. Gelukkig kan ik alles hebben.

Na de lunch is het tijd om nog even koekjes te halen bij de bakker. Dan rijden we snel het stadje uit. We nemen nu weer een oude spoorlijn. Ditmaal hebben we wind in de smoel. We fietsen van Xanten naar Marienbaum en hoeven slechts eventjes te schuilen voor de regen.

Na Marienbaum schieten we weer het boerenland in. Een winderige keuze. Man, man, wat waait het hard. We trappen gestaag door tot aan Uedem. Hier vinden we nog een leuke molen.

Dan moeten we nog een stukje tegen de wind in naar Goch. Dat gaat best vlotjes en voor we het weten zitten we bij de Curry Q aan een lekkere curry worst. Jaja, we nemen het ervan vandaag!

Als we weer een paar minuten onderweg zijn begint het toch wat hard te regenen en we besluiten even te schuilen.

Als het droog is fietsen we weer door. Zonder echt te stoppen (even de jasjes uit en een oliebol eten) fietsen we naar de supermarkt van Siebengewald. De supermarkt blijkt meer een soort van groothandel van spullen die Duitsers niet hebben. Een kwart van het oppervlakte is voor koffie. Pads, bonen, gemaald, cups. Alles. Dan is een achtste geserveerd voor energy drink. Ze hebben ook nog een sectie van 12,5% met snoep. De rest is eigenlijk uitverkocht. Gelukkig vinden we nog wat te eten en vluchten we de winkel uit. Wat een hel!

Het laatste stukje gaat voorspoedig en na 80 kilometer zien we onze tent weer staan. Dat was een fijne tocht, op naar de volgende!

Hebben jullie trouwens al een bijdrage geleverd aan het KWF. Dit weekend haal ik nog altijd geld op voor kankeronderzoek. De giften zijn hartverwarmend!


  • 0

KWF 2/4 Lunchen bij de Hertog

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Hartverwarmend is het! De donaties stromen binnen uit alle hoeken. Vrienden, familie, collega’s, zelfs vrienden van weleer. Prachtig, mijn dankbaarheid is niet in woorden uit te drukken.

Zaterdag 22 augustus 2020. Vandaag moet er weer gefietst worden. Maar dat gaat natuurlijk niet op een lege maag. We beginnen daarom met pantosti’s. Prima prima!

Na het ontbijt beginnen we met een leuke speurtocht. De route begint een kilometer vanaf de camping, en met enkel een pijl is de richting die we op moeten een pure gok. We beginnen goed, maar maken een foutje. Dat foutje leidt ons over een pad, wat een wandelaar zelfs zou overslaan.

Gelukkig slaan we ons er doorheen en vinden we de start. We fietsen als eerste naar Kasteel Bleijenbeek. Een mooie ruine, maar de foto wordt vooralsnog gefotobombed door een auto. Via de golfclub rijden we Nationaal Park De Maasduinen in. Ook hier moeten we over een niet bestaand pad. Dat weten we op te lossen en zo staan we ineens op een leuk bruggetje.

Niet veel later worden prachtige heidevelden afgewisseld door duinen en bossen. De paden worden wat officiëler en de drukte iets groter.

Bij een heideveld is het tijd voor een korte pitstop. We bedenken alsvast wat we vanavond willen eten en rusten wat uit. Dan weer verder. Bossen, heide en duinen. Het is een prachtig gebied.

Na een tijdje verlaten we het NP en rijden we wat door boerengebied. Op zich prima, want een van de boeren verkoopt een prima stuk Limburgse vlaai. Abrikozen hebben we gekozen.

Na de vlaai komen we langs wat vennen. Ook hier genieten we volop van het uitzicht en de rust.

Het laatste stukje voor de lunch brengt ons naar Arcen. We zijn iets te vroeg voor onze lunchdate bij de Hertog, vandaar dat we nog even naar het kasteel fietsen. Ik heb nooit geweten dat Arcen zo populair onder toeristen is. Het wemelt ervan. We kijken vluchtig naar het kasteel en fietsen terug.

Dan is het tijd voor lunch. Zoals gezegd hadden we gereserveerd bij Hertog Jan Proeverij. Dat was maar goed ook, het was flink druk. We krijgen een tafeltje en nemen een drankje (geen Hertog Jan), een hapje en nog een drankje (wel Hertog Jan). Dan is het tijd voor de tocht terug naar de tent.

De terugweg begint matig. Een fietspad langs de N271. Niet bijster inspirerend,  maar we gaan gestaag verder. Bij Wellerlooi mogen we een stukje langs de Maas, maar niet voordat Sander de uitkijktoren beklommen heeft. Het uitzicht is prachtig!

We fietsen door en mogen eindelijk weer even het bos in. Dat fietst toch stukken leuker. We passeren weer een ven en genieten weer volop.

Als we plots in Nieuw Bergen voor de Jumbo staan doen we even boodschappen voor de couscous van vanavond. Hup snel weer door. De laatste kilometers gaan weer door het bos. Smalle paadjes, zanderige ondergrond en heuveltjes. Dit is toch het leukste!

Als laatste passeren we weer Kasteel Bleijenbeek. Nu kan de foto wel genomen worden.

Dan vliegen we door het bos terug naar de camping. Kleine druppels beginnen te vallen. Het tempo en de genomen risico’s gaan omhoog, maar we redden het. Voor het met bakken naar beneden komt zitten wij droog onder de tarp.

Dat waren weer 64 kilometers voor het KWF. Iets meer dan gepland, maar dat mocht de pret niet drukken.


  • 0

KWF 1/4 Naar de Cokse Heide

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 21 augustus 2020. Het is 12:30 uur en we fietsen de straat uit. Dag stad, hallo bos! Zo fijn om direct het koele bos in te kunnen schieten. We fietsen vandaag in zuidelijke richting naar De Cokse Heide bij Afferden.

De route begint dus in de bossen van Heumensoord. We passeren zweefvliegveld Malden en slaan linksaf een bospad in richting Groesbeek.

Tussen Groesbeek en Kranenburg volgen we een tijdje het pad naast de Draisine, de fietstrein. Er zijn veel toeristen die de tocht over het spoor wagen. Gelukkig fietsen wij er ontspannen naast.

Na Kranenburg volgt een tocht door Frasselt, een niet bijster interessant dorpje. Dan volgt een mooier stuk. Nu door het Reichswald. We volgen de weg tot aan Kessel.

Dan volgt een stuk door het boerenland. Er staat een forse tegenwind, maar we ploeteren voort. Bij het Duits Lijntje, een oude spoorlijn tussen Boxtel tot Wesel, steken we de grens weer over.

Niet veel later genieten we van een koel drankje. Het drankje wordt 5km later alweer opgevolgd door een klein huisgemaakt boerenijsje. We eten het op het erf tussen de koeien.

Na het ijsje volgen de laatste, en mooiste, kilometers van de route. We rijden de Maasduinen in en passeren een mooi heideveld, geiten, Schotse Hooglanders en schapen. Prachtig allemaal! Het fietst niet heel makkelijk, maar het is het afzien waard.

En dan, een kleine veertig kilometer na de start staan we op de camping. Geroutineerd zetten we de tent op. Na een verfrissende douche schieten we Afferden in voor boodschappen en een drankje in het Bos Café.

Terug op de camping is het tijd voor eten, de afwas en een wandelingetje door de bossen. Wat is het leven toch fijn als je in alle gezondheid kan genieten. Om daar bij stil te staan fiets ik dit weekend om geld op te halen voor het KWF. Doneren mag en wordt gewaardeerd.


  • 0

Maastricht Bruist

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 31 augustus 2019. De dag begint lekker. Uitslapen tot een uur of tien en dan staat het ontbijt al klaar. Klasse Tinus! Vandaag staat Bruis op het programma, maar niet voordat we een fietstochtje naar Wahlwiller hebben gemaakt. Het worden 44.23 mooie kilometers met wat geklim en mooie uitzichten. Ja er wordt zelfs off road gereden. Lekker!Na de tocht is het douche- en lunchtijd. Als dat gebeurd is, pakken we de fiets naar Bruis. Dit blijkt achteraf een domme keuze te zijn. Op Bruis is het prima vertoeven. Goede en slechte muziek wisselen elkaar af.Het laatste bandje is tof! Na een kwartiertje begeef ik me in de pit. Iets later mis ik mijn horloge. Beetje jammer! Niets te zien, meh. Morgen maar eens vragen of het gevonden is. Als het afgelopen is gaan we naar de fietsen, we stappen op en drie minuten later mis ik een afstapje en vlieg ik over de kop. Au! De schade valt gelukkig mee. Na een döner maak ik de wonden schoon en ga ik naar bed.Zondag 1 september 2019. Ook vandaag is het uitslapen. Dan opstaan, opruimen en een beetje ontspannen wachten tot we weer gaan Bruisen. Inmiddels is Ellen, het vriendinnetje van Thijs, aangehaakt. Dat beloofd een gezellige middag te worden! Als ik na een paar minuten zoeken de afdeling gevonden voorwerpen heb gevonden, heb ik mijn horloge weer terug. Fijn!

Ja, hij was al zo beschadigd… gebruiksvoorwerp hè. Bruis is wat lam deze middag. Dat hindert niet, want het is toch gezellig en de frieten smaken prima.

Tegen vieren verlaat ik de boel en ga ik via casa Cuppen richting station. Ik zet mijn fiets in de trein en wacht tot deze helse tocht naar Nijmegen afgelopen is. Nooit geweten dat er zoveel asociaal volk bij elkaar in een ruimte kan zitten. Gelukkig staat dit matige einde niet symbool voor de hele reis. Het was weer genieten! Snel nog eens doen! En trouwens, voor de statistici onder ons… het waren 379,62 km die ik de afgelopen dagen gefietst heb. De route zag er zo uit.


  • 0

Maastricht!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 30 augustus 2019. Het was een koude nacht, maar ik slaap lekker uit. Omstreeks 8:45 stap ik de tent uit. Vandaag staat een korte etappe op het programma. Het zal ook tevens de laatste zijn van het fietsavontuur.Als alles is ingepakt verlaat ik om 10:00 de camping in Weert. Er volgt een stukje door het boerenland van Midden-Limburg. Gelukkig duurt het niet lang voordat ik Stramproy verlaat en bij Crixhoek de grens met België passeer.Nu volgt een mooi stukje fietsen over de grensweg. Het weer is prima te doen,een lekker zonnetje prikt op de beentjes.Ik fiets door dorpjes in de gemeente Kinrooi. Eerst volgt Molenbeersel waar ze grossieren in molens. Althans er staan er twee. Dit is de mooiste.Hierna volgt Groot Beersel. Niet ver hiervan wordt ik gelokt door een bordje Dodenlijn WO1. Ik ga er eens kijken. Het blijken elektriciteitsdraden te zijn die gespannen stond tussen de Nederlandse en Belgische grens ten tijde van WO1. Doel was de Belgen in België te houden.Dan weer terug naar Nederland. Bij Heioord passeer ik de grens. Hier blijkt een forelvijver te zijn met koffie mogelijkheden. Klinkt aantrekkelijk, is het niet. Na luttele minuten wachten op bediening ga ik binnen kijken. Wat een smerige bende. Ik vul mijn bidon en vertrek weer.Al snel passeer ik de Pastorie van Neeritter. Dit is een aanrader!Na dit verspaneringetje ga ik verder via Ittervoort naar Thorn. Dat is een alleraardigst dorp met historie. Ik kijk wat rond.Niet veel later passeer ik de Belgische grens weer een rij ik Kessenich binnen. Nu volgt een hele lange rit langs de Maas. Grote delen van de tocht bieden een keurig uitzicht.Bij Aldeneik heb ik panne. Een schroefje uit mijn schoen is los waardoor deze niet meer loskomt van mijn pedaal. Dat is niet handig! Na wat wrikken komt het los en kan ik de schroef weer vastzetten. Probleem opgelost!Verder langs de Maas passeer ik het dorp Maaseik. Op zich wel aardig, dus ik kijk even rond.Vrolijk fiets ik door. Ik passeer Heppeneert, Boyen (waar flink aan de rivier getimmerd wordt), Stokkem om vlak voor Berg aan de Maas te lunchen. Ik bestel een frietje in het kot, maar de beste man achter de toonbank kan kennelijk geen twee dingen tegelijk. Hij vergeet mijn bestelling compleet. Bij navraag gaat hij het alsnog regelen. Dat wordt tijd!Als de patattekes op zijn wordt het tijd voor een stukje Nederland. Die weg langs de Maas is mooi, maar wel eentonig. En veel te druk met e-bikers.Het is duidelijk waarom Berg aan de Maas zo heet. Ik mag meteen flink klimmen. Geen probleem voor zo’n fitboy als ik natuurlijk! Na de klim fiets in een stuk langs het Juliana Kanaal. Ook mooi! Bij Maasband pak ik een stukje natuurgebied mee.Na weer verder langs het Juliana Kanaal. Erg afwisselend is het niet, maar wel lekker rustig. Bij Geule aan de Maas mag ik het kanaal oversteken. Even wat anders.Oh nee, toch meer van hetzelfde.Dan maar weer het kanaal over bij Brommelen en Bunde. Ik passeer Itteren en Borgharen om daar weer het kanaal over te steken. Ik rij na Maastricht binnen! Het duurt niet lang voordat ik het Vrijthof gevonden heb. Het waren vandaag weer 83 mooie kilometers!Niet veel later zit ik bij Brouwerij de Maltezer aan een proeverij. Twee van de drankjes hebben ze zelf gemaakt, de overige twee niet. Zeer jammer! Ik fiets de Maas over en daal neer BIJ Frapé. Dit bierencafé weet me wel te bekoren.Tegen half zeven meld ik me bij camping Cuppen. We zetten de tent op, eten pizza en vertrekken richting Bruis. Even wat genieten van de Maastrichter muziekscene.Bruis is overigens een mooi feestje.


  • 0

Naar Maastricht via…

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Woensdag 28 augustus. Ik ga het weer eens doen. Een rondje fietsen door Nederland. Dit keer zoek ik het iets zuidelijker met eindbestemming Maastricht. Om daar niet te snel te arriveren heb ik vandaag de Maas in de verkeerde richting genomen.

Ik start thuis en begin richting Heumensoord. Altijd mooi om even door de bossen te fietsen. De heide staat goed in de bloei.

Bij Mook, op de grens tussen Gelderland en Limburg heb ik mijn eerste 10 km erop zitten. Tijd voor koffie met gebak. Dat mag gevierd worden!

Ik rij Limburg binnen en rij via Plasmolen en Middelaar richting de Maas. Die moet ik hebben, de LF7 geeft al aan dat ik naar Maastricht fiets. Bij de Maas ga ik echter niet verder naar het zuiden, maar fiets ik naar het westen!

Bij Cuijck neem ik het eerste pondje. Ik heb alleen een briefje van vijftig, wat niet gewaardeerd wordt door de schipper. Morrend geeft hij 49,10 euro terug. Ik vervolg de route en passeer Linden en de mooie Kraaijenbergse plassen.

Niet veel later passeer ik Grave. Leuk stadje ook, was ik nog nooit geweest.

Dan volgt een tocht van kilometers door de gemeente Oss. Hij begint bij Ravenstein, waar de lokale brouwer nog dicht is.

Ik fiets verder langs Demen, Dieren, Megen, Macharen, Boveneind en Oijen. Dit is een leuk plekje! Om 14:00 uur is het tijd voor het eerste pils.

Daar ik nu ook halverwege ben, is het ook wel een verdiend pils. Als het op is laat ik mijn bidon bijvullen en ga ik vol goede tegenzin weer verder. Oss blijkt nog groter en ik passeer Benedeneind, Teefelen, Lithoijen en Lith. Daar verlaat ik Brabant en neem ik het pondje naar Gelderland.

Nu is het tijd voor een stukje langs de Waal. Via Herewaarden en St. Andries rij ik naar Rossum. Daar tik ik in no time twee sinasjes achterover en laat ik wederom de bidon vullen.

Via Rome(?) en Alem kom ik weer bij de Maas. Hoppa nog een pontje!

Terug in Brabant volg ik weer de Maas. Ik passeer Het Wild en Gewande voor ik in Oud-Empel een lekker ijsje kan nuttigen. De eerste 100 km zijn een feit! Met weer een volle bidon op zak begin ik aan de laatste 15 km van vandaag.

De laatste loodjes leiden me langs Den Bosch, Engelen en Bokhoven. Bij Heusden gebeurd het! Nog een pontje, wat een feest.

Twee kilometer later sta ik op de camping. Hij hoort bij Kasteel Nederhemert en is prima. Het is inmiddels zes uur. Ik zet mijn tent op en kijk of er nog een supermarkt in de buurt is. Meh, de dichtstbijzijnde is 6 km. Dan maar de speeltuin op de hoek! Prima keuze trouwens.

Terug op de camping spring ik nog even de Maas in. Of de Afgedamde Maas zoals hij hier heet. Lekker fris!

Nu relaxen bij mijn boterhamzakje. Ik hoop dat het droog blijft, anders moet ik er te vroeg in.


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!