Tag Archives: Nederland

  • 0

Drie keer is scheepsrecht

Category:Reizen Tags : 

Met een Spaanse bruiloft op de planning beloofde het een prachtig weekend te worden. Helaas, corona gooide roet in het eten. Dan maar naar de Ahr in Duitsland. Helaas, corona gooide roet in het eten. Gelukkig laten we ons niet uit het veld slaan en gaan we kamperen in De Noordoostpolder.

Vrijdag 9 oktober 2020. We vertrekken mooi op tijd richting de Noordoostpolder. Een korte rit brengt ons bij Emmeloord. Een suf stadje waar we een kop koffie drinken en boodschappen doen. Waarschijnlijk is het nieuwe over de lokale corona uitbraak nog niet doorgesijpeld, want in de supermarkt lijkt het alsof je in 2019 bent. We vertrekken snel.

Stipt 12:00 uur staan we op camping de Veenkuil in Bant. De camping van Staatsbosbeheer ligt in het Kuilderbos. Met een groepsskampeerplaats oogt het wat groter dan we gewend zijn. Ach groepen mogen momenteel toch niet.

Een uurtje later zijn we geïnstalleerd en is het tijd voor de lunch. Dan staat de zandsculpturenwandeling op het programma. We lopen een stuk door het bos om er te komen. Onderweg verbazen we over de bordjes 365 Base Camp. Wat is dat nu weer?

Passeren diverse paddestoelen en genieten van de natuur. Bij de zandsculpturen aangekomen begint het te regenen. Beetje jammer, maar niet onoverkomelijk. De sculpturen hebben een 75 jaar bevrijdingsthema. Best leuk om te zien!

De terugweg volgen we de bordjes naar base camp. Het blijkt een evenement voor mensen die zichzelf zoeken. Ja, kennelijk mag dat ten tijden van corona. Ze gaan immers het hele weekend back to basic met slechts een tent en twee flesjes water. Idiotie!

Terug bij de tent schijnt de zon weer. Tijd voor een kampvuur, biertje en maaltijd. Het wordt een snijbonen stampot. Lekker hoor.

Na het eten duiken we de tent in. Ons gaskacheltje houdt ons goed warm. Het is volop genieten!


  • 0

De Brabanste Peel

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zullen we anders volgend weekend gaan kamperen? Dat was een bijzonder goed idee. Gelukkig direct een plekje geboekt op de Vlagberg want die was daarna weer ramvol. Charlie mocht logeren in Helmond dus niets kon ons tegenhouden.

Zaterdag 15 augustus 2020. De dag begint met een autorit naar Helmond. We passeren de camping in St. Anthonis en slaan linksaf richting Oploo. Een twintig minuten later staan we in Helmond bij mijn lieve moedertje. Bakkie koffie en dan hop terug naar St. Anthonis. Nu wel met de fiets.

De tocht begint om half 12. Drie minuten later staan we stil. Monique heeft een nieuw fietsje, Gijs 2.0. En haar zadel staat nog niet optimaal. Die van mijzelf ook niet, want Monique heeft een proefrit gemaakt op de mijne. Jaja, we hebben matching fietsjes. We wachten nog op de ANWB-certificering, maar die valt vanzelf in de bus.

We rijden Helmond uit via Scheepstal en slaan bij de Zuid-Willemsvaart rechtsaf richting Beek en Donk. We volgen het kanaal tot Boerdonk. Daar slaan we af richting het noordoosten. Een klein stukje verderop slaan we het bos in voor de eerste beproeving van Monique en haar nieuwe fiets.

Via een smal pad (stoffige bende) door het bos komen we bij Koks aan. Hier blijkt men een prima lunch te serveren. We nemen de Koks Lunchplank en krijgen een soepje, broodjes, een bitterballetje en pannenkoekje. Heerlijk! Na een uurtje ontspanning fietsen we door.

Het tweede deel van de route brengt ons nog dieper de Peel in. Via Mutshoek rijden naar Boekel. Wat een lang en gastvrij dorp is dat. Overal zien we borden met ‘welkom in de buurt’ in tuinen staan. Grappig! Na Boekel rijden we via het Rietven naar Venhorst. Niet veel later staan we op een groot heideveld in het St. Anthonisbos. Prachtig die paarse bloemetjes.

Daar beginnen ook de laatste drie kilometers. En in no time zitten en 40 km erop en staan we op plek 9 van de Vlagberg. We zetten onze nieuwe tent op en richten hem in.

Even douchen en dan naar St. Anthonis. Tijd voor een drankje en hapje. Een klein buitje passeert ons, maar onder de parasol is het goed vertoeven. We doen nog wat boodschappen en gaan terug naar de camping. Daar is het tijd voor onze tapas, een koud drankje en ontspanning.

Zondag 16 augustus 2020. De dag begint top. Heerlijk geslapen, alleen die krijsende kinderen altijd. Blegh! We staan rond achten op en doen een klein wandelingetje rond de camping. Wederom pakken we een mooi heideveld mee.

Na de wandeling is het tijd voor koffie en een ontbijt. Vandaag eten we pannenkoeken. Ze vallen wat tegen, maar het is een prima bodem voor de terugreis van onze mini-break.

Na het inpakken fietsen we eerst een stukje door het St. Anthonisbos. We passeren het heideveld en fietsen naar Westerbeek. Iets na dit dorp hebben we een mooie rustplek gevonden. Hij schijnt naast een grenspaaltje van de Peel te slaan.

Na dit ontspannen gedoe, wordt het tijd voor de tweede beproeving van Monique. We mogen nu over een pad met zeer los zand. Ze vindt het maar niets. Na het pad volgt een iets beter bospad, maar ook dat houdt niet over.

We verlaten het bos en fietsen nu richting De Rips. Hier is het tijd voor een koud drankje en gebakje voor we beginnen aan het laatste stukje. Dat laatste stukje begint langs de Stippelberg. Hier doen we nog een kleine detour om loopgraven van vlak voor WOII te bezichtigen.

We fietsen verder en gaan vlak voor Milheeze rechtsaf richting de Bakelse plassen. Hier volgt al snel de derde beproeving. Het gekozen pad blijkt een MTB route te zijn. Leuk, maar niet met bepakking. Het smalle pad is heuvelachtig en bochtig. We genieten.

Gelukkig komt ook aan dit pad een eind en zijn we via de Aarlese Vijver en Scheepstal weer snel bij moeders. Dat waren wederom 40 prima kilometers door die prachtige Brabantse Peel. Mooie bossen, afgewisseld met boerenland. Lekker rustig en aardig volk.

Inmidels zijn we weer thuis. Monique heeft genoten, vooral van de tweede beproeving. Volgende week weer!


  • 0

Wilde Zwijnen

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Wat een genot is het getik van de regen tegen het tentdoek toch. Nog lekkerder is het als de regen ‘s ochtends voorbij is en we een zonnige dag tegemoet gaan.

Zondag 26 juli 2020. We beginnen de dag met pannenkoeken. Een stevig ontbijt is essentieel voor wederom een stukje fietsen. Vandaag de ANWB gecertificeerde Wildspot Route.

Onze route begint in Kootwijk. Hier fietsen we vlotjes doorheen. Dan via de Boveneindseweg door de Kootwijkse duinen. De zon schijnt heerlijk, het wordt een mooie dag!

De route brengt ons naar Assel waar we een drankje nuttigen. Terwijl we dit doen staat een enorme kakker te vertellen hoe fijn het kamperen in de safaritent bevalt. Fijn voor je, joh! Na het drankje is het tijd voor een kleine omweg richting de Asselse Heide.

Terug naar Assel en dan linksaf richting Hoog Buurlo. Hier missen we de omweg naar de schaapskooi. Jammer, maar helaas. Iets verder, komen we een wildscherm tegen. Dat is een houtenschutting waar je, mits je geluk hebt, wild door kan bekijken. Het treft, we spotten wilde zwijnen. Moeders en biggetjes. Super leuk!

We rijden verder en schieten door de bossen richting Ugchelen. Dit is een prachtig stukje fietspad met mooie heuveltjes. Na een stukje langs een n-weg schieten we bij Waterberg weer het bos in. Hier hebben we ook een kleine omweg gepland. Niet wetende dat het over een zandpad gaat lopen we een stukje het bos in. Monique begint ineens te wijzen naar de bomen. Ze staat oog in oog met een moeder zwijn. Afstand 25 meter. Het zwijn kijkt ons diep en lang aan. Ze besluit door te lopen. Luttele seconden later steekt de hele familie het pad over.

We lopen door en bereiken niet veel later windscherm Ringakker. Ook hier zijn in grote getale zwijnen te zien. Prachtig!

We lopen terug en fietsen door naar Hoenderloo. Daar is het tijd voor boodschappen en lunch. De Spar is nog een uurtje open dus daar beginnen we. Bakker Pien, dezelfde als gisteren, heeft een prima lunchkaart en we vullen de reserves weer even aan.

Dan gaan we door richting Radio Kootwijk. Hiervoor moeten we een nogmaals over een mooi stukje Veluwe fietsen. Na wat gezoek vinden we de betonnen kathedraal van Radio Kootwijk. Wat een lelijk ding, het is bijna mooi.

Na Radio Kootwijk fietsen we het laatste stukje. We laten de camping nog even rechts liggen en gaan door naar Kootwijk. Daar wacht een koud drankje op ons.

Terug op camping drinken we wat terwijl de nieuwe buren hun tenten opzetten. Heerlijk schouwspel is dat altijd.

Na het eten is er nog energie voor een wandeling naar Kootwijk. Ze verkopen daar ijs van Co en dat schijnt een aanrader te zijn. Prima ijs inderdaad.

Dan via het bos, de Zanderdennen en Kootwijkerzand terug naar de camping. Heerlijk zo’n wandelingetje door de avondzon.


  • 0

Op de fiets naar Kootwijk

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 24 juli 2020. We kunnen ook op de fiets gaan zei Monique. Dat was een goed, maar bovenal moedig idee! Vandaag is het zover, na een halve dag werken stappen we op onze fietsjes richting Kootwijk.

De route leidt eerst door Nijmegen West richting Weurt waar we de Waaldijk op schieten. Niet veel later, er staat inmiddels 10 km op de teller, stoppen we bij het dijkmagazijn. Een oud pand waar vroeger materiaal om de dijken te beschermen lag opgeslagen. Hier doen we een drankje en een vulkoek.

Bij Ewijk slaan we de A50 op en steken we de Waal over. Via Herveld fietsen we door het boerenland richting Heteren. Hier is het weer tijd om een stukje A50 te pakken voor de oversteek van de Nederrijn.

We komen nu is bosrijke gebied wat begint bij Doorwerth, en via Heelsum naar Wolfheeze leidt. Na Wolfheeze moeten we een tunneltje door. Het is zo laag dat we er gebukt net doorheen passen. Eenmaal uit de tunnel begint het te druppen. Eerst zacht en als we net onder een brug staan met bakken te gelijk. De timing is fantastisch! We schuilen even en fietsen al snel door.

Na wat rare paden komen we door Papendal. We fietsen gestaag verder om bij Grijsoord de A12 over te steken. We rijden nu echt de Veluwe binnen. Bij de lokale natuurbegrasfplaats staat een frietkot waar we een koude chocomelk nuttigen.

We rijden een flink stuk langs Nationaal Park de Hoge Veluwe tot we in Otterlo arriveren. Hier is het druk met toeristen. Meh! We hebben toch een hapje en drankje verdiend dus voegen ons op een terras.

Dan door naar Harskamp waar we proviand in slaan. Vanavond burgers met salade. Dat wordt smikkelen en smullen.

Het laatste van de route gaat dwars door de Veluwe en na 60 km arriveren we op Natuurkampeerplaats Zanderdennen. We gaan genieten bij de boswachter!

Als de tent staat blijkt dat de camping niet voorziet in een van de meest essentiële levensbehoeften, namelijk toiletpapier. Sander klimt weer op de fiets en rijdt de 8km terug naar Harskamp. Slim als hij is worden er ook bitterballen geregeld. Fietsen maakt immers hongerig.

Terug bij de tent is het genieten. Bier en ballen. Even douchen, dan bier en burgers. Nu zijn we inmiddels een wandelingetje naar de uitkijktoren verder, maar het is wel tijd voor bier en koekjes. Tot morgen!


  • 0

752 kilometer verder

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit erop, een weekje fietsen door Noord Nederland. Wat heb ik me goed geamuseerd, mooie landschappen gezien en leuke dingen beleefd!

Maar was dan alles fantastisch? Nee, verre van zelfs. Ik zou mezelf niet zijn als er niet wat te klagen valt. Het eerste wat weer bevestigd werd is dat er geen stukje echte ongerepte natuur te vinden is. Alles is tot in de puntjes gecultiveerd.

Daarnaast valt op dat er maar weinig plekken zijn waar je echt geen bebouwing ziet. Vooral windmolens en hoogspanningsmasten verpesten vaak het uitzicht.

Gelukkig staan er ook echt mooie gebieden tegenover. Het Noord-Hollands Duinreservaat heeft me verrast.

De fietspaden in noord Friesland zijn prachtig. Geen auto te bekennen, ultieme rust en goede vergezichten over het waddengebied.

De Drentse AA is misschien wel het mooiste gebied waar ik geweest ben. Prachtige bossen, leuke meren en fijne natuur.

Ook leuk is de Hondsrug met zijn mooie bossen.

En wat dacht je van het Vechtdal.

Niet alleen de natuur bij, maar ook de dame van het trekveer is ook zeker de moeite van het vermelden waard. Gewoon een aardig mens, met een fantastische baan!

En wat te denken van de rust in de Delta Schuitenbeek aan het Veluwe Meer. Net na het lelijkste deel van de route is dit toch ook alleraardigst. Als je van vogels houdt, zit je hier zeker goed!

En als laatste is verdiend de Vecht ook een kleine vermelding. Zo dicht tegen Amsterdam en toch zo rustig.

Kortom ik heb een hoop moois gezien en beleefd. Die houten reet en pijn in de beentjes na 752 km fietsen neem ik voor lief. Hopelijk komt er snel een volgende keer!


  • 0

Het laatste stukje

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 1 september. Vandaag de laatste etappe van de zeven. Een kort stukje van Loenen aan de Vecht naar Haarlem.

Ik word (te) vroeg wakker van een jengelend kind. Ik rits de tent open en pak daardoor wel de zonsopkomst mee.

Ik pak mijn spullen en rijd rond kwart over acht zonder te betalen de camping af. Ik fiets richting Loenen en volg LF7b (Oeverland Route) langs de Vecht. Bij Loenersloot passeer ik een slot/kasteel.

Als ik iets verder linksaf sla volg ik een fietspad door boerengebied. Helaas mis ik daardoor Boerderij de Lindenhoff. Omdat ik toch zin heb in koffie, maak ik in Abcoude toch een klein ommetje naar Baambrugge. Ze hebben net puppies gekregen!

De weg tussen Abcoude en Ouderkerk a/d Amstel blijf ik in het wiel van een stelletje dat op de racefiets zit. Geen idee of ze het waardeerden, maar het ging wel lekker vlot. 32 km/u met bepakking is een mooi tempo.

Dan moet ik Amsterdam door. Ik blijf de Amstel lange tijd volgen, passeer de Nederlandsche Bank en daarna het Vondelpark en het Rembrandtpark. Best een groene strook zo door hartje Amsterdam. Het enige jammere is dat deze gevuld is met Remies, allemaal alleen in hun hardloopwereld.

Dan begin ik aan het laatste stukje. Via Sloterdijk en Halfweg naar Haarlem. Ik ben blij dat ik bijna thuis ben, maar nog blijer dat ik hier over een maand niet meer woon.

En dan als je de poort open maakt ?


  • 0

Dodelijk saai

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 31 augustus. Wat een koude nacht! Alsof het vroor, brrr. Vanmiddag heb ik een bedrijfsuitje in Loosdrecht, daar gaat de route vandaag dan ook heen.

Ik sta al vroeg uit de tent, wat een kou. Na een kort rondje wandelen om de camping besluit ik de tent maar weer in de duiken. Rond half negen neem ik afscheid van Joost en Nicoline en vertrek ik.

Na een kilometer of 9 passeer ik de eerste molen van de dag. Het blijkt een landwinkel en ik sla weer wat proviand in.

Na de molen rij ik weer op de LF23a, of te wel de Zuiderzee Route. Ik passeer voornamelijk boerenvelden (linkerhand) en vakantieparken (rechterhand). Ja, het Veluwe Meer is een groot toeristisch geheel.

Na wat van dergelijke wegen arriveer ik in Harderwijk. Wat hebben ze van zo’n mooi Hanzestadje toch een gedrocht van een stad weten te maken.

Dan volgt het saaiste stuk van de hele tocht. Het fietspad tussen de A28 en het Veluwemeer. Ik passeer eerst Strand Horst en daarna Strand Nulde. ?

Als ik na dit afzien rechtsaf sla wordt het beter. Een mooi gebied in de polder met diverse vogels neemt het over.

Ik fiets inmiddels op de Zeedijk als ik in de buurt van Nijkerk het gemaal van Arlenheem passeer. Het levert mooie foto’s op.

De route langs de Zuiderzee vervolgt zich door Spakenburg. Dit is natuurlijk een heerlijk toeristisch dorpje. Bakkerij ‘t Stoepje is nergens te vinden, vandaar dat ik me op de kibbeling stort.

Ik rij nog een stukje door de polder tot ik bij Baarn de bossen weer in duik. Het begint met landgoed Groeneveld. Een mooi kasteel, alleen staat de oprijlaan vol met vrachtwagens.

Via Lage Vuursche en Hollandse Rading rij ik door ‘t Gooi en blijf ik me verbazen door de grootte van huizen. Waarom zou je het willen?!

Na nog een klein stukje (10km) door Loosdrecht arriveer ik in Loenen bij Fort Spion. Ik zet mijn tentje op en ben keurig op tijd voor het bootje varen op de Loosdrechtse Plassen met Odysseus.

Na gedoucht te hebben loop ik naar het restaurant waar we gaan varen en eten, een prima en gezellige middag en avond. Lui als ik ben laat ik me nog even terugbrengen door een collega. Vanavond is 1800 meter lopen me wat te gortig.


  • 0

Bid en werk!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Donderdag 30 augustus. Een korte toch vandaag. Slechts tachtig kilometer van Punthorst naar Nunspeet.

Als ik opsta is het weer droog. Dat is prettig. Rond half negen vertrek ik. Het eerste stuk gaat door de bossen van Punthorst. Hier lijkt het te regenen, maar dat is slechts water wat uit de bomen valt. Na een klein stukje fietsen passeer ik Staphorst. Dit negeer ik.

De route gaat verder richting Rouveen. De lokale bakker biedt een prima tweede ontbijt. Dan wordt het een stukje stoempen tegen de wind in. De onverharde weg, maakt het niet lichter. De omgeving is in ieder geval best aardig.

Nog aan deze weg kom ik bij Veldschuur. Heel groot lees ik Bid en Werk. Ze zijn vergeten dat men zich ook moet voortplanten. Mijn voorstel is dan ook het dak aan te passen naar bid, werk en neuk. Lekker kort, lekker krachtig.

De route vervolgt zich over de LF9a, de NAP Route en komt door de Gemeente Zwarte Waterland. Het dorpje Hasselt biedt een supermark, toilet en kop koffie. Als ik het dorpje uitrij kom ik langs de Stenen Zeedijk. Zal wel tegen de Zuiderzee bescherming hebben geboden, want er is hier geen zee te bekennen.

Ik passeer het sluisje bij Gennegerzijl en ga via een trekpontje het Zwarte Water over. Ik sta nog even te praten met de aardige dame die al het trekwerk verrichte voor slechts 70 cent.

Dan rij ik pardoes Zwolle binnen. Een snel rondje binnenstad brengt me naar de lunch. Jummie, wafels!

Een stukje buiten Zwolle moet ik de IJssel over. Wederom met een pontje. Nu iets moderner, maar gelijk ook minder gezellig.

Aan de overkant arriveer ik in Hattem. Het is net Zwolle, maar dan kleiner. Ik rij er doorheen en ga lekker tegen de wind in richting Oldebroek. Af en toe passeer ik vrouwen met lange jurken en (naar het lijkt) weinig zin in het leven. Als ze maar bidden en werken toch?!

Dan rij ik de Veluwe op en passeer ik enkele landgoederen. Sommige stukken over smalle bospaadjes zijn prachtig, andere stukken langs landbouwgebied matig.

Het laatste stukje brengt me via Elspeet Vesting, waar ik een haring hap naar de LF23b, de Zuiderzee Route. Ik volg de weg voor een kilometer of 10. Dan fiets ik de bossen bij Nunspeet binnen. Een bordje zegt camping Nieuw Soerel rechtdoor. Mijn navigatie geeft aan rechtsaf en dan nog 200 meter bospad. Eigenwijs als ik ben doe ik dat. Helaas een verkeerd eindpunt. Nog een klein stukje bossen in ik arriveer. Joost en Nicoline zijn er ook al. Gezellig, het bier staat koud.

Na een klein pilsje zet ik de tent op, douche ik en doe ik een klein wasje. Een week in hetzelfde shirt begin je toch te ruiken.


  • 0

Van oost naar west

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zondag 22 april. Het leuke van naar Deventer fietsen is dat je ook terug mag fietsen. Dat gaat vandaag gebeuren. Een tocht van 127KM staat op de planning en mijn benen hebben bij opstaan nog niet heel veel zin. Gelukkig is mijn geest sterker en stap ik na een prima ontbijtje en drie koppen koffie op de fiets.

Ik begin met een stukje door Deventer. Na het passeren van de IJssel fiets ik er een stukje naast. Dat is overigens maar een kort stukje, want mijn navigatie geeft aan dat ik naar het westen wil. Via dorpjes als Spekhoek, Beemte, Wenum kom ik steeds dichter in gebied waar men op zondag netjes naar de kerk gaat. Gelukkig gaat het grootste deel van de route door de bossen van de Veluwe. In Elspeet aangekomen verbaas ik me over de geopende horeca. Ik neem het ervan en trakteer me op een verse jus met een aardbeientaartje.

Na een stukje over mooie en (nog) rustige de Elspeter Heide kom ik voorbij Staverden en vervolg ik de weg richting het oh zo uitgestorven Putten. Dat het nog bestaat… dorpen waar je op zondag echt geen hond op straat tegen komt. Na Putten fiets ik een stukje door boeren gebied richting Nijkerk. Niet heel spannend allemaal. Dan komt het mooie stukje Flevoland. Ik heb geluk als ik de kleine 20KM langs het IJmeer fiets. De wind is soort van gunstig en de weg glijd snel onder me vandaan. Voor ik het weet ben ik in Almere.

Bij Almere steek ik weer over naar het vaste land om via Muiden richting Amsterdam te fietsen. Stukje daartussen is veruit het lelijkste stukje Nederland wat ik dit weekend gezien heb. Snelwegen, hoogspanningsmasten en windmolens. Waarom?! Ik Amsterdam is het weer genieten, ik ontwijk toeristen, afzettingen en heb zelfs nog tijd voor een selfie op De Dam.

Via de Tuinen van West fiets ik richting Spaarnwoude. De wind is nu helemaal gedraaid en blaast vol in mijn bakkes. Sterker nog het lichte briesje begint op storm te lijken. Ik ploeter mezelf door de laatste 8KM heen en arriveer moe maar voldaan weer thuis.

Nu alles weer een beetje is opgeruimd kom ik tot de conclusie dat er dit weekend 346.64KM gefietst en 10.21KM hardgelopen. Tijd voor een een welverdiend biertje!


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!