Tag Archives: Veluwe

  • 0

Een, twee, Drie

Category:Reizen Tags : 

Vrijdag 28 augustus 2020. Na het werk racen we naar Ermelo om ons bij Joost te voegen op camping Drie. Iets na vieren arriveren we en nog voor vijf uur staat onze tentenkamp er mooi bij. Jaja, tentenkamp. Charlie is mee en heeft haar eigen tent.

Zodra de boel staat en het bier geopend is, begint het te regenen. Gelukkig zitten we droog en kan het ons niet raken. Tegen etenstijd is het weer droog, zodat we heerlijk naar het naastgelegen boscafe kunnen lopen. We krijgen twee tafeltjes naar elkaar en genieten van de maaltijd.

Ook de terugweg is droog en na een afzakkertje is het bedtijd.

Zaterdag 29 augustus 2020. De dag begint wat brak. Maar dat hindert niet, want na het ontbijt is het tijd voor een wandeling over de Ermeloose Heide. We hebben geluk want de zon breekt net door. We lopen het Romeinse Marspad en worden omringt met paarse vlaktes. Charlie vindt het maar wat leuk en rent de hele wandeling als een dolle. Na ruim 4km zit het er weer op.

Dan op naar Ermelo. De lunch nuttigen we bij de Hazeburg. Prima tent, met een bescheiden keuze aan biertjes. Er staan er naar eigen zeggen 3000 op de kaart. Handig als je naast je café ook nog je eigen speciaalbierwinkeltje hebt.

Ook het winkeltje wordt even bezocht. De rij om binnen te komen valt mee en na een half uurtje struinen komen we met een mandje vol drankjes weer buiten. Terug naar de camping!

Inmiddels is het weer gaan regenen en zitten we onder de tent te genieten van een klein licht alcoholische versnapering. Het klaart weer vlotjes op wat ons een wandeling naar het Solse Gat oplevert. We lopen door het bos van de dansende bomen en genieten van de natuur. Het Solse Gat ziet er ook nog prima uit!

Terug op de camping zetten we onze zetels in de zon en relaxen we wat. Als de zon achter de bomen verdwijnt, wordt het tijd voor de alternatieve bbq. De grillplaat van Joost levert prima werk af en we smikkelen en smullen van onze lekkernijen. Monique geniet van de maïskolven, Joost en Sander van de chickenwings. We tafelen nog wat na en liggen vroeg onder de wol.

Zondag 30 augustus 2020. De dag begint met een blafje van Charlie. Wij zijn wakker, zij nog niet. We staan op en doen nog een rondje om de camping. Wat een prachtig bos is dit!

Na de wandeling is het tijd voor ons ontbijt. Joost is ondertussen beginnen met de afbraak van zijn tent. Na het ontbijt doen wij hetzelfde. Vlak voor als in de auto ligt begint het toch weer te regenen. We halen alles snel binnen en gaan iets eerder (een uurtje ofzo) dan gepland naar huis. Misschien ook wel verstandiger, want de overbuurman had een feestje georganiseerd voor zijn vrienden van de kerk.

Dat was natuurlijk weer een weekend genieten! De derde week op rij en helaas voor nu even de laatste. Maar, zodra het weer het toestaat, slaan wij weer toe!


  • 0

Terug naar huis

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Het zit er weer op. Helaas moeten we naar huis en aan de arbeid. Gelukkig hebben we genoten van dit lange weekend kamperen. Monique heeft zelfs de smaak te pakken gekregen van het fietsvakantie-concept.

Maandag 27 juli 2020. We hebben een wekkertje gezet op half acht, die hebben we echter niet nodig. Iets voor half acht zijn we wakker en besluiten we op te staan. Het is tijd om de spullenboel weer in te pakken. Maar niet voordat we een ontbijt op hebben natuurlijk. Vandaag weer fietsen, dus weer pannenkoeken!

Na het ontbijt pakken we onze spulletje in en hangen we alles aan de fiets. Om precies negen uur laten we de camping achter ons liggen en fietsen we richting Harskamp. Na Harskamp volgt al vlotjes Otterlo. Vanaf hier fietsen we een heel stuk langs Planken Wambuis. Bij Papendal is het tijd om een andere route dan die van de heenweg te pakken. We slaan linksaf richting Arnhem.

Op naar Otterlo!

Omdat we inmiddels wel een drankje en gebakje verdiend hebben, besluiten we de route iets aan te passen. We pakken de weg naar rechts richting Oosterbeek. Bij het lokale cafe bestellen we twee taartjes. Dat is smulllen!

Dan door naar Arnhem waar we via de Nelson Mandelabrug de Nederrijn oversteken. We passeren het Gelredome en slaan de F325 op. Deze fietssnelweg staat ook wel bekend als het Rijn-Waalpad. Een mooi stukje fietspad richting Nijmegen. We fietsen gestaag verder om bij Ressen nog een kilo pruimen in te slaan. Slechts twee euro! Een koopje!

F325 het Rijn-Waalpad

Dan via Lent zo de Snelbinder op Nijmegen in. We passeren het station, pakken de laatste klim en slaan rechtsaf de St. Annastraat in. Rechtsaf Hatersteweg. Linksaf de St. Jacobslaan. Hoppa, na 228 km in vier dagen tijd weer thuis! Nu lekker aan de arbeid.

Nijmegen <3

  • 0

Wilde Zwijnen

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Wat een genot is het getik van de regen tegen het tentdoek toch. Nog lekkerder is het als de regen ‘s ochtends voorbij is en we een zonnige dag tegemoet gaan.

Zondag 26 juli 2020. We beginnen de dag met pannenkoeken. Een stevig ontbijt is essentieel voor wederom een stukje fietsen. Vandaag de ANWB gecertificeerde Wildspot Route.

Onze route begint in Kootwijk. Hier fietsen we vlotjes doorheen. Dan via de Boveneindseweg door de Kootwijkse duinen. De zon schijnt heerlijk, het wordt een mooie dag!

De route brengt ons naar Assel waar we een drankje nuttigen. Terwijl we dit doen staat een enorme kakker te vertellen hoe fijn het kamperen in de safaritent bevalt. Fijn voor je, joh! Na het drankje is het tijd voor een kleine omweg richting de Asselse Heide.

Terug naar Assel en dan linksaf richting Hoog Buurlo. Hier missen we de omweg naar de schaapskooi. Jammer, maar helaas. Iets verder, komen we een wildscherm tegen. Dat is een houtenschutting waar je, mits je geluk hebt, wild door kan bekijken. Het treft, we spotten wilde zwijnen. Moeders en biggetjes. Super leuk!

We rijden verder en schieten door de bossen richting Ugchelen. Dit is een prachtig stukje fietspad met mooie heuveltjes. Na een stukje langs een n-weg schieten we bij Waterberg weer het bos in. Hier hebben we ook een kleine omweg gepland. Niet wetende dat het over een zandpad gaat lopen we een stukje het bos in. Monique begint ineens te wijzen naar de bomen. Ze staat oog in oog met een moeder zwijn. Afstand 25 meter. Het zwijn kijkt ons diep en lang aan. Ze besluit door te lopen. Luttele seconden later steekt de hele familie het pad over.

We lopen door en bereiken niet veel later windscherm Ringakker. Ook hier zijn in grote getale zwijnen te zien. Prachtig!

We lopen terug en fietsen door naar Hoenderloo. Daar is het tijd voor boodschappen en lunch. De Spar is nog een uurtje open dus daar beginnen we. Bakker Pien, dezelfde als gisteren, heeft een prima lunchkaart en we vullen de reserves weer even aan.

Dan gaan we door richting Radio Kootwijk. Hiervoor moeten we een nogmaals over een mooi stukje Veluwe fietsen. Na wat gezoek vinden we de betonnen kathedraal van Radio Kootwijk. Wat een lelijk ding, het is bijna mooi.

Na Radio Kootwijk fietsen we het laatste stukje. We laten de camping nog even rechts liggen en gaan door naar Kootwijk. Daar wacht een koud drankje op ons.

Terug op camping drinken we wat terwijl de nieuwe buren hun tenten opzetten. Heerlijk schouwspel is dat altijd.

Na het eten is er nog energie voor een wandeling naar Kootwijk. Ze verkopen daar ijs van Co en dat schijnt een aanrader te zijn. Prima ijs inderdaad.

Dan via het bos, de Zanderdennen en Kootwijkerzand terug naar de camping. Heerlijk zo’n wandelingetje door de avondzon.


  • 1

De Hoge Veluwe

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 25 juli 2020. Wat kun je blij zijn met een beetje zon hè? Die opmerking maakt Monique nu we net in het zonnetje zitten. Verder was het wat miezerig.

We beginnen na een heerlijke nacht slapen met een stevig ontbijt. Eieren met spek en uiteraard koffie. Na het ontbijt fietsen we richting Hoenderloo. Het is een mooie route door Kootwijk en de Veluwe.

In Hoenderloo stoppen we bij de bakker. Een goed moment voor verse jus en aardbeiengebak. Daarna schieten we nog even de lokale Spar in voor proviand voor de picnic.

Dan kopen we kaartjes voor NP De Hoge Veluwe en rijden we het park in. Het is lekker rustig, ongetwijfeld vanwege de weersvoorspelling. Het park begint bossig. Onze eerste stop is het jachtslot.

Na het slot begint het te miezeren. Niets wat ons tegenhoudt, dus we fietsen vrolijk verder. De bos wordt heide, heide wordt zandvlakte. Deze drie blijven zich continu afwisselen. De miezer is de enige constante. Monique was zo slim om een regenjas mee te nemen, die van Sander hangt nog aan de kapstok.

Rond half een stoppen we voor de picnik. Het is even droog. We genieten van de hapjes (kaas, worst, wortel, nootjes) en elkaar.

Dan fietsen we weer door. Wederom wisselen bossen, heide en zandvlakte elkaar af. De miezer neemt af, we genieten volop! Na 30 km door het park verlaten we het weer en schieten Hoenderloo in voor een drankje. Restaurant De Veluwe biedt warme choco, bier en ballen.

Na wederom een pitstop in de Spar fietsen we de laatste km’s terug naar de tent. Een mooie route, namelijk precies dezelfde als de heenweg. Met inmiddels 50km in de benen krijgt Monique het zwaar, maar ze houdt goed vol. Na 62km zit de route erop. De regen is er ook klaar mee! Wat een timing!

Op de camping douchen we, nemen we een drankje en genieten we van de nieuwe en oude campinggasten. Zo heb je komers die hun camper op de millimeter nauwkeurig waterpas proberen te zetten. De oude zijn leuker, die hebben uren nodig om alles in te pakken. Ze maken er een echte familie happening van.

De maaltijd is vandaag complex te noemen. Gebakken aardappel, gebakken champignons en chipolata worstjes. En dat met slechts één pannetje. De curry (uiteraard Hela) maakt het af. Het toetje is milionaire shortbread van de bakker.

Iets na achten is het tijd voor het avondloopje. Vandaag geen zandvlakte, maar gaan we het bos in. Dat loont we spotten eerst één, dan weer één en uiteindelijk nog vier wilde zwijnen. Die laatste waren het schattigst, drie kleintjes en hun moeder.

Hier liep de eerste

  • 0

Op de fiets naar Kootwijk

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 24 juli 2020. We kunnen ook op de fiets gaan zei Monique. Dat was een goed, maar bovenal moedig idee! Vandaag is het zover, na een halve dag werken stappen we op onze fietsjes richting Kootwijk.

De route leidt eerst door Nijmegen West richting Weurt waar we de Waaldijk op schieten. Niet veel later, er staat inmiddels 10 km op de teller, stoppen we bij het dijkmagazijn. Een oud pand waar vroeger materiaal om de dijken te beschermen lag opgeslagen. Hier doen we een drankje en een vulkoek.

Bij Ewijk slaan we de A50 op en steken we de Waal over. Via Herveld fietsen we door het boerenland richting Heteren. Hier is het weer tijd om een stukje A50 te pakken voor de oversteek van de Nederrijn.

We komen nu is bosrijke gebied wat begint bij Doorwerth, en via Heelsum naar Wolfheeze leidt. Na Wolfheeze moeten we een tunneltje door. Het is zo laag dat we er gebukt net doorheen passen. Eenmaal uit de tunnel begint het te druppen. Eerst zacht en als we net onder een brug staan met bakken te gelijk. De timing is fantastisch! We schuilen even en fietsen al snel door.

Na wat rare paden komen we door Papendal. We fietsen gestaag verder om bij Grijsoord de A12 over te steken. We rijden nu echt de Veluwe binnen. Bij de lokale natuurbegrasfplaats staat een frietkot waar we een koude chocomelk nuttigen.

We rijden een flink stuk langs Nationaal Park de Hoge Veluwe tot we in Otterlo arriveren. Hier is het druk met toeristen. Meh! We hebben toch een hapje en drankje verdiend dus voegen ons op een terras.

Dan door naar Harskamp waar we proviand in slaan. Vanavond burgers met salade. Dat wordt smikkelen en smullen.

Het laatste van de route gaat dwars door de Veluwe en na 60 km arriveren we op Natuurkampeerplaats Zanderdennen. We gaan genieten bij de boswachter!

Als de tent staat blijkt dat de camping niet voorziet in een van de meest essentiële levensbehoeften, namelijk toiletpapier. Sander klimt weer op de fiets en rijdt de 8km terug naar Harskamp. Slim als hij is worden er ook bitterballen geregeld. Fietsen maakt immers hongerig.

Terug bij de tent is het genieten. Bier en ballen. Even douchen, dan bier en burgers. Nu zijn we inmiddels een wandelingetje naar de uitkijktoren verder, maar het is wel tijd voor bier en koekjes. Tot morgen!


  • 0

Dodelijk saai

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Vrijdag 31 augustus. Wat een koude nacht! Alsof het vroor, brrr. Vanmiddag heb ik een bedrijfsuitje in Loosdrecht, daar gaat de route vandaag dan ook heen.

Ik sta al vroeg uit de tent, wat een kou. Na een kort rondje wandelen om de camping besluit ik de tent maar weer in de duiken. Rond half negen neem ik afscheid van Joost en Nicoline en vertrek ik.

Na een kilometer of 9 passeer ik de eerste molen van de dag. Het blijkt een landwinkel en ik sla weer wat proviand in.

Na de molen rij ik weer op de LF23a, of te wel de Zuiderzee Route. Ik passeer voornamelijk boerenvelden (linkerhand) en vakantieparken (rechterhand). Ja, het Veluwe Meer is een groot toeristisch geheel.

Na wat van dergelijke wegen arriveer ik in Harderwijk. Wat hebben ze van zo’n mooi Hanzestadje toch een gedrocht van een stad weten te maken.

Dan volgt het saaiste stuk van de hele tocht. Het fietspad tussen de A28 en het Veluwemeer. Ik passeer eerst Strand Horst en daarna Strand Nulde. ?

Als ik na dit afzien rechtsaf sla wordt het beter. Een mooi gebied in de polder met diverse vogels neemt het over.

Ik fiets inmiddels op de Zeedijk als ik in de buurt van Nijkerk het gemaal van Arlenheem passeer. Het levert mooie foto’s op.

De route langs de Zuiderzee vervolgt zich door Spakenburg. Dit is natuurlijk een heerlijk toeristisch dorpje. Bakkerij ‘t Stoepje is nergens te vinden, vandaar dat ik me op de kibbeling stort.

Ik rij nog een stukje door de polder tot ik bij Baarn de bossen weer in duik. Het begint met landgoed Groeneveld. Een mooi kasteel, alleen staat de oprijlaan vol met vrachtwagens.

Via Lage Vuursche en Hollandse Rading rij ik door ‘t Gooi en blijf ik me verbazen door de grootte van huizen. Waarom zou je het willen?!

Na nog een klein stukje (10km) door Loosdrecht arriveer ik in Loenen bij Fort Spion. Ik zet mijn tentje op en ben keurig op tijd voor het bootje varen op de Loosdrechtse Plassen met Odysseus.

Na gedoucht te hebben loop ik naar het restaurant waar we gaan varen en eten, een prima en gezellige middag en avond. Lui als ik ben laat ik me nog even terugbrengen door een collega. Vanavond is 1800 meter lopen me wat te gortig.


  • 0

Tolweg!

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 21 april. De dag begint rustig aan met een heerlijk ontbijtje, verse jus en koffie. Nadat ik mijn tassen heb ingepakt klim ik op de fiets en vertrek ik richting het oosten. Precies de kant waar de wind vandaan komt.

Na ongeveer drie minuten fiets ik langs de Loosdrechtste Plassen. Heerlijk meteen een douche van muggen! Gelukkig duurt het niet te lang en vervolg ik mijn weg langs de statige huizen en dure auto’s van Loosdrecht, Hollandsche Rading en Lage Vuursche.

Omdat ik een mooie route wil fiets ik iets in zuidelijke richting en passeer Don Dolder om bij Soesterberg het Militair Terrein op te fietsen. Gelukkig mag je over de landingsbaan, want ruzie met de soldaatjes wil je niet natuurlijk. Helaas blijkt de veldleeuwerik er te broeden en moet ik alsnog om fietsen. Beetje jammer zo’n dooie mus.

Na Soesterberg ga ik weer in oostelijke richting en rij door (langs) de Utrechtse Heuvelrug. Dit blijft een mooi bosrijk gebied waar ik wel van kan genieten. Na Amersfoort rij ik door het boerenland van Achterveld en Barneveld. Meer dan kerken en kippen hebben ze niet, dus ik fiets snel door.

Dan kom ik bij Nationaal Park de Hoge Veluwe uit. Een kassa, een rij en iemand bij de poort… dat mag vast niet gratis op de fiets. Beetje jammer dat ik € 9,50 tol moet betalen voor een ritje van zo’n vier kilometer. Eenmaal binnen is het wel een mooi park en neem ik het er van. Ik ga naar het Centrum waar een winkeltje zit. Loop ik daar toch Tata collega Harald tegen het lijf. Wie had dat gedacht! Ik neem nog een kleine omweg langs Jachtslot St. Hubertus. Bij Hoenderloo verlaat ik het park.

Ik rij nog een stuk door het bosrijke gebied onder Apeldoorn en passeer Beekbergen. Dan de oversteek over de A50 om het laatste eindje naar Deventer te pakken. Dat laatste stukje is nog wel ruim 20 km en met bijna 100 in de benen is dat nog best pittig. Evengoed zet ik door, negeer ik de oostenwind en rij ik dwars door Deventer richting minicamping De Ganzenboom in Schalkhaar. Mijn benen hebben het wel een beetje gehad en negeren mijn wens om een koud pilsje bij Davo te pakken.

Op de camping val ik met de neus in de boter. Joost en Nicoline zijn er heel toevallig ook en al snel staat er bier en bittergarnituur op tafel. Er wordt zelfs een mooie lap vlees de bbq op geslingerd en voor je het weet is het weer half één voor je in je tentje ligt.


  • 0

Westenwind

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

Zaterdag 19 augustus. De enige tafel op de camping deel ik met Otto en Marijn. Een hippiestel uit Arnhem. Mooi volk! De ouders van Otto voegen zich bij ons en het is uiterst gezellig. Ik krijg een wolkentoetje aangeboden, maar dat had ik beter kunnen weigeren. ?

Zondag 20 augustus. De regen tikt weer tegen het tentdoek aan. Wat een heerlijk geluid is dat! Rond zessen wordt het droog en sta ik op. Eerst loop ik een rondje door het bos op zoek maar een goede boom.

Na de boel ingeladen te hebben vertrek ik klokslag half negen. De route rijdt het bos uit richting Ede. Nadat ik door Ede ben gevlogen volg ik een tijdje een uiterst saaie weg langs het spoor. Gelukkig houdt dit bij Veenendaal De Klomp op.

Ik passeer het schitterende Renswoude en stop even bij het lokale kasteel. Prachtig!

Net voorbij het kasteel hoor ik de kerkklokken luiden. Precies op de tijd voor het zondagsgebed. Ik rij snel door. Niet omdat het moet, maar dat ik het wil.

Ik passeer Woudenberg en vlak hier achter ligt het Henschotermeer waar ik een korte pauze neem. Mooi moment voor een banaan!

Ik vervolg mij weg over wederom de Utrechtse Heuvelrug en rij door een schitterend bos richting Soesterberg. De militaire basis hier maakt het wat minder gezellig, maar dat gaat de pret niet drukken.

Na Soesterberg volgt Bilthoven. Daar nuttig ik koffie met appelgebak. In de zeer mooie Gooi en Vechtstreek passeer ik een stukje heide. Het is opvallend druk, maar wel een aanrader.

Als de westenwind sterker gaat waaien, sla ik bij Hilversum linksaf richting Loosdrechtse Plassen. Een groepje wielrenners passeert me en ik besluit een stukje aan te haken. Het tempo gaat van 20 km/u naar 30 km/u. Ik hou het vol tot we een brug oprijden. De bepakking breekt me op. Een oudere man kan er wel smakelijk om lachen en wenst me een goede verdere rit toe.

Bij Vinkeveen volg ik de A2 een stukje. Even tussen de geluidswal en een bos in. Geen wind, fijn!

Dan is het weer tijd voor het laatste stuk van 25 km in westelijke richting. Het begint bij Abcoude, via kale vlakten langs Ouderkerk aan de Amstel, Amstelveen en Badhoevedorp arriveer ik in Haarlem. Nog zes kilometer stoempen en dan zit het er weer op.

In totaal weer een mooie tocht van 112.1 KM in de beentjes

Nu twee weekenden gefietst en dat bevalt prima. Ik ontmoet leuke mensen, zie mooie en minder mooie stukken Nederland en kom tot rust. Op naar de volgende tocht!


  • 0

Mezelf narren

Category:Reizen,Tourfiets Tags : 

De dag begint vroeg. Ik hoor de regen op het tentdoek boven me vallen. Gelukkig kan deze tent een hoop water aan en blijf ik lekker droog. Rond een uurtje of acht begint het droog te worden. En sta ik op.

Nadat ik mijn spullen weer ingeladen heb, fiets ik terug naar Linschoten. Volgens de bordjes rij ik door Het Groene Hart. Ik passeer Montfoort en stop in Benschop bij dit bruggetje.

Ik vraag me af of ik er met de fiets wel overheen mag. Ik gok het er niet op en fiets door.

In IJsselstein aangekomen is het tijd voor een kop koffie. Ik maak nog een rondje door het dorp en bedenk dat ik blij ben dat ik er niet woon.

De route vervolgt zich langs de Lek. Jazeker ik pak een stukje waar ik vorige week ook al reed. Sterker nog ik passeer Fort WKU en besluit mijn consumptiebon van vorige week in te zetten. De dooie mus is gereanimeerd! Hierrrr met die koffie ?

Als ik de Lekdijk verder volg, arriveer ik in Wijk bij Duurstede. Snel fiets ik door langs de Nederrijn richting Amerongen. Ik lunch voor het kasteel. De zon schijnt alleraardigst.

Via het Amerongse bos rijd ik over de Utrechtse Heuvelrug richting Wageningen. Ik passeer de Grebbeberg en besluit hem ondanks dat ik de andere kant op moet toch te nemen. Soms moet je jezelf narren.

In Wageningen aangekomen is de studentenintroductie in volle gang. Ik ontwijk een paar van die joekels en rij de Veluwe op richting Renkum. Op Landgoed Quadenoord zet ik de tent op.

Als de tent staat, schiet ik snel richting Renkum City voor boodschappen. Inmiddels zit ik op een bankje van een welverdiend pilsje te genieten. Lijkt me niet meer dan normaal na 87.6 KM fietsen


Zoeken!

Volg me!

Vul je e-mailadres en krijg alles gratis thuisgestuurd

Voeg je bij 85 andere abonnees

Next up!

Dat wordt genieten!juni 19, 2020
Dat was genieten!